Mniszech Hrabia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mniszech Hrabia

Mniszech Hrabia, Sempiór, Konczyc odm.polski herb hrabiowski, nadany w Galicji, odmiana herbu Mniszech.

Opis herbu[edytuj]

Juliusz Karol Ostrowski przytoczył kilka wariantów tego herbu. Opisy zgodnie z klasycznymi regułami blazonowania:

Mniszech Hrabia, Sempiór, Konczyc odm. (Herb według oryginalnego nadania)[1]: W polu czerwonym pióropusz strusi z siedmiu piór. Nad tarczą korona hrabiowska, nad którą hełm w koronie z klejnotem, w którym samo godło. Labry: czerwone, podbite srebrem.

Mniszech II (wersja złożona)[2]: Tarcza pięciodzielna, w krzyż z polem sercowym, czerwona, w polu I Topór, w polu II Gryf, w polu III Łabędź, w polu IV Gozdawa, w polu V Mniszech.

Mniszech III[2]: Jak powyższy, ale pióra strusie czarne.

Najwcześniejsze wzmianki[edytuj]

Nadany wraz z tytułem hrabiowskim SRI (hoch- und wohlgeboren, reichsgraf) braciom Józefowi Wandalinowi, Michałowi Jerzemu i Stanisławowi Jerzemu Mniszchom 17 lipca 1783. Podstawą nadania tytułu było tytułowanie hrabiami członków rodziny Mniszchów przez Augusta II i Augusta III, przywiązanie do domu cesarskiego oraz przedstawienie dowodów szlachectwa. Józef Mniszech otrzymał 29 listopada 1784 tytuł marszałka Galicji i Lodomerii, co wiązało się z dodatkami do herbu - dodano górne pole z koronowaną tarczą z herbem prowincji, dwie bordiury oraz buławy z inicjałami I II pod tarczą[1].

Herbowni[edytuj]

Jedna rodzina herbownych (herb własny):

reichsgraf Wandalin von Mniszech.

Przypisy

  1. a b Sławomir Górzyński: Arystokracja polska w Galicji: studium heraldyczno-genealogiczne. Warszawa: DiG, 2009, s. 255-257. ISBN 978-83-7181-597-3.
  2. a b Juliusz Karol Ostrowski: Księga herbowa rodów polskich. T. 2. Warszawa: gł. skł. Księgarnia Antykwarska B. Bolcewicza, 1897-1906, s. 206-207.

Linki zewnętrzne[edytuj]