Monaster Zaśnięcia Matki Bożej (Krym)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Monaster Zaśnięcia Matki Bożej
Успенський печерний монастир
{{{nazwa klasztoru}}}
Państwo  Rosja
 Ukraina
Republika  Republika Autonomiczna Krymu
Republika Autonomiczna Krymu
Miejscowość okolice Czufut-Kale
Kościół Ukraiński Kościół Prawosławny Patriarchatu Moskiewskiego
Rodzaj klasztoru monastyr
Eparchia symferopolska i krymska
Typ monasteru męski
Data budowy VIII w. (?)
Data zamknięcia 1921
Data reaktywacji 1993
Położenie na mapie Krymu
Mapa lokalizacyjna Krymu
Monaster Zaśnięcia Matki Bożej
Monaster Zaśnięcia Matki Bożej
Położenie na mapie Europy
Mapa lokalizacyjna Europy
Monaster Zaśnięcia Matki Bożej
Monaster Zaśnięcia Matki Bożej
Ziemia 44°44′40″N 33°54′37″E/44,744322 33,910225
Strona internetowa klasztoru
Monastyr Uspieński
Na pierwszym planie dzwonnica cerkwi, na lewo od niej współczesne zabudowania klasztorne, na prawo dziedziniec klasztoru

Monaster Zaśnięcia Matki Bożejklasztor Zaśnięcia Matki Bożej (ukr. Успенський печерний монастир) w pobliżu Czufut-Kale na Krymie.

Położenie[edytuj]

Monastyr leży na południu Półwyspu Krymskiego, w połowie drogi pomiędzy Symferopolem a Sewastopolem. Został wydrążony w skalistym zboczu wąwozu w Górach Krymskich.

Historia[edytuj]

Czasy Rusi Kijowskiej[edytuj]

Najprawdopodobniej klasztor zaczęli wykuwać w skałach, pod koniec VIII w., greccy mnisi chrześcijańscy uciekający z Bizancjum przed prześladowaniami ikonoduli.

Czasy panowania Tatarów[edytuj]

Po podbiciu Krymu przez Tatarów w XIII wieku, klasztor nie został zlikwidowany (jak wiele innych świątyń chrześcijańskich). Ikonę Zaśnięcia Najświętszej Maryi Panny z monastyru adorował nawet rezydujący w pobliskim Bakczysaraju chan Hadżi Girej. Po przyjęciu przez chana Sahin Gireja zwierzchnictwa Rosji w 1774 sytuacja ludności greckiej na Krymie się pogorszyła.

Czasy panowania Rosji[edytuj]

W 1778 mnisi, wraz z osadnikami ze wsi leżącej poniżej klasztoru, zostali zmuszeni do przeniesienia się nad Morze Azowskie – zakładając tam dzisiejszy Mariupol. W 1818 w klasztorze odwiedziny złożył car Aleksander I. Następnie w 1850 monastyr został odnowiony jako rosyjski, z cerkwią prawosławną. Dobudowano wówczas kolejne cerkwie (łącznie było ich już pięć) i cele[1].

Podczas wojny krymskiej, w trakcie obrony Sewastopola przed Turkami w latach 1854–1855, urządzono w nim szpital dla oficerów armii rosyjskiej.

Czasy komunistycznej Rosji[edytuj]

Po rewolucji październikowej klasztor został ograbiony przez bolszewików, wywieziona została wówczas bogata kolekcja pozłacanych ikon. Ostatecznie monastyr zamknięto w 1921.

Podczas II wojny światowej ponownie pomieszczenia zaadaptowane zostały na potrzeby szpitala wojskowego.

Współcześnie[edytuj]

W 1993 monastyr został zwrócony Cerkwi prawosławnej i znów otwarty jako klasztor męski.

Zwiedzanie[edytuj]

Monastyr jest jedną z ważniejszych atrakcji turystycznych Krymu. Ponieważ wciąż pełni on rolę klasztoru, do zwiedzania i w celach kultu religijnego udostępniana jest jedynie niewielka część kompleksu z XIV-wieczną cerkwią wykutą w całości w skale.

Monastyr jest też ważnym dla prawosławnych wiernych, miejscem pielgrzymowania.

Przypisy

  1. . Bakczysaraj, stolica chanów (pol.). Miesięcznik „Miejsca Święte”. [dostęp 25.07.2008].

Bibliografia[edytuj]