Monika Żeromska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Grób Moniki Żeromskiej na warszawskim Cmentarzu Ewangelicko-Reformowanym

Monika Wincentyna Maria Żeromska (ur. 30 maja 1913 we Florencji[1][2], zm. 5 października 2001[2] w Warszawie) – polska malarka i autorka pięciu tomów wspomnień[2] wydanych przez S.W. „Czytelnik”.

Córka Stefana Żeromskiego i Anny Zawadzkiej (z którą Żeromski nigdy nie wziął ślubu, choć w testamencie nakazał „traktować Annę jak żonę”). Uczęszczała na pensję na ul. Mazowieckiej w Warszawie[3]. Studiowała na stołecznej Akademii Sztuk Pięknych[1] w pracowni Tadeusza Pruszkowskiego[2]. Przeżyła powstanie warszawskie; była ewakuowana kanałami. Mieszkała w Konstancinie-Jeziornie[4]. Pod koniec życia założyła Fundację na rzecz Utrzymania Spuścizny po Stefanie Żeromskim[1]. Pochowana 11 października 2001 roku obok rodziców na Cmentarzu Ewangelicko-Reformowanym w Warszawie.

Monika Żeromska wykonała ilustracje do kilku dzieł ojca, m.in. do „Dziejów grzechu”, „Wiatru od morza”, „Wiernej rzeki” oraz „Syzyfowych prac[5].

W 1994 roku została uhonorowana nagrodą literacką im. Władysława Reymonta[6].

Przypisy

Bibliografia[edytuj]