Nagroda Literacka im. Władysława Reymonta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Nagroda Literacka im. Władysława Reymonta
Nagroda za twórczość literacką
Przyznawana przez Stowarzyszenie Pisarzy Polskich
Związek Literatów Polskich
Lokalizacja  Polska
Warszawa
Pierwsze rozdanie 1994
Ostatnie rozdanie 2010
Strona internetowa

Nagroda Literacka im. Władysława Reymonta – była polska nagroda literacka ustanowiona w 1994 roku przez Związek Rzemiosła Polskiego (ZRP). Nagroda była przyznawana we współpracy ze Stowarzyszeniem Pisarzy Polskich i Związkiem Literatów Polskich; nagroda nosi imię Władysława Reymonta, laureata Nagrody Nobla w dziedzinie literatury (1924). Uchwałą z dnia 27 września 2011 Zarząd ZRP zdecydował zawiesić na dwa lata przyznawanie nagrody[1], od tamtej pory nie miała miejsca kolejna edycja konkursu.

Kandydatów wyłaniało Jury, w skład którego wchodzili przedstawiciele fundatora Nagrody – Związku Rzemiosła Polskiego, wszyscy dotychczasowi laureaci Nagrody, prezesi związków twórczych pisarzy. Przewodniczącym jury był prezes Związku Rzemiosła Polskiego. Laureat nagrody otrzymywał gratyfikację pieniężną oraz dyplom, w postaci grawerowanej plakiety z podobizną Władysława Reymonta.

Nagroda była przyznawana w dwóch kategoriach:

  • za twórczość całego życia
  • za książkę wydaną w roku poprzedzającym

Laureatami Nagrody Literackiej im. Władysława Reymonta są[2]:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]