Nagła śmierć sercowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Nagła śmierć sercowa
ICD-10 I46.1

Nagła śmierć sercowa, nagły zgon sercowy (łac. mors subita cardialis) – nieoczekiwany zgon, poprzedzony nagłą utratą przytomności, do którego dochodzi w okresie jednej godziny od początku objawów, u osoby ze znaną wcześniej lub utajoną chorobą serca. U podłoża zaburzeń patofizjologicznych nagłej śmierci sercowej leżą: migotanie komór, częstoskurcz komorowy, asystolia i rozkojarzenie elektromechaniczne.

Definicja i klasyfikacja[edytuj]

Definicja nagłej śmierci sercowej i zaliczenie danego zgonu do tej grupy mogą niekiedy budzić kontrowersje i wymagają dalszych wyjaśnień, gdyż istnieją wątpliwości, kiedy niespodziewana śmierć powinna być uznana za nagłą oraz w jaki sposób stwierdzić sercowe podłoże zgonu.

Cechy nagłej śmierci sercowej:

  • naturalna – śmierć powstała w toku procesów biologicznych, a nie z przyczyn zewnętrznych czy urazowych
  • nagła – od początku objawów do zgonu upływa nie więcej niż 60 minut
  • sercowa – w odróżnieniu od innych przyczyn nagłych zgonów, na przykład masywnego zatoru tętnicy płucnej lub udaru mózgu, przyczyna wynika z patologii sercowej i ma w zdecydowanej większości podłoże arytmiczne
  • nieoczekiwana – osoba uprzednio nie chorowała „na serce” lub, jeśli chorowała, jej stan był na tyle stabilny, że nie zapowiadał zgonu.

Należy zauważyć, że nie każda nagła śmierć ma podłoże sercowe (np. udar mózgu, pęknięcie tętniaka aorty, masywny zator tętnicy płucnej) oraz że nie każdy zgon sercowy jest nagły (np. śmierć we wstrząsie z powodu częstoskurczu komorowego).

Epidemiologia[edytuj]

Na podstawie przeprowadzonych dotychczas badań epidemiologicznych ocenia się, że zgony spowodowane nagłą śmiercią sercową występują z częstością od 0,36 do 1,28 na 1000 osób.

Dane ze Stanów Zjednoczonych mówią, że rocznie notuje się tam ponad 300 tysięcy przypadków nagłej śmierci sercowej, co daje zapadalność 1:1000 rocznie.

Przyczyny[edytuj]

Najczęstsze przyczyny nagłej śmierci sercowej:

Klasa NYHA (III/IV) i niska frakcja wyrzutowa lewej komory serca (LVEF) zwiększają ryzyko wystąpienia groźnych zaburzeń rytmu serca.

Mechanizm[edytuj]

Postępowanie[edytuj]

Podstawowe i zaawansowane zabiegi reanimacyjne

Profilaktyka pierwotna i wtórna[edytuj]

Zobacz też[edytuj]

Bibliografia[edytuj]

  • Choroby wewnętrzne. Andrzej Szczeklik (red.). Kraków: Medycyna Praktyczna, 2005. ISBN 8374300310.
  • Trusz-Gluza M.. Komorowe zaburzenia rytmu serca i nagła śmierć sercowa: Wytyczne ACC/AHA/ESC/PTK 2006 – komentarz. „Kardiol Pol”. 64, s. 1415–1418, 2006. 
  • Choroby wewnętrzne : kompendium medycyny praktycznej. Andrzej Szczeklik, Piotr Gajewski (red.). Kraków: Wydawnictwo Medycyna Praktyczna, 2009, s. 180. ISBN 978-83-7430-223-4.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.