Nicolas Catinat

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Catinat.jpg

Nicolas Catinat (1 września 163722 lutego 1712), marszałek Francji.

W 1660 wstąpił do Gardes Françaises i wyróżnił się podczas oblężenia Lille w 1667. W roku 1677 został brygadierem i komendantem twierdzy w Dunkierce, a w 1680 uzyskał rangę maréchal de camp, w 1688 został generałem porucznikiem. Służył z wielką sławą w kampaniach we Flandrii w latach 1676-1678, walczył przeciwko Vaudois w 1686, a po wzięciu udziału w oblężeniu Philippsburga na początku wojny palatynackiej, został mianowany naczelnym wodzem francuskich sił na południowo-zachodnim teatrze wojny. W 1690 podbił Sabaudię, a w 1691 zdobył Niceę i Carmagnolę. W 1690[1] wygrał z księciem Sabaudzkim bitwę pod Staffardą, a zwycięstwo pod Marsaglią w 1693[1] było jednym z największych zwycięstw tych czasów. W 1696 Catinat zmusił księcia Sabaudii do zawarcia sojuszu z Francją. W 1693 został marszałkiem Francji. Na początku Hiszpańskiej wojny sukcesyjnej, Catinat dowodził operacjami we Włoszech, ograniczony był jednak w swoich działaniach zarówno rozkazami francuskiego dworu jak i słabością przydzielonych mu sił. Książę sabaudzki 9 czerwca 1701 pobił go i zmusił do odwrotu spod Carpi. Po tej porażce został zastąpiony przez François de Neufville, duc de Villeroi, który został jego dowódcą w czasie kampanii w Chieri. Dnia 22 lutego 1712 zmarł w St Gratien. Zbiór jego wspomnień został opublikowany w 1819.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Józef Andrzej Gierowski: Historia Włoch. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1986, s. 298. ISBN 83-04-01943-4.