Niezgoda (województwo dolnośląskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 51°31′3″N 17°2′26″E
- błąd 38 m
WD 51°32'N, 17°2'E
- błąd 19983 m
Odległość 697 m
Niezgoda
wieś
Ilustracja
Część zachodnia (Dąbki)
Państwo  Polska
Województwo  dolnośląskie
Powiat trzebnicki
Gmina Żmigród
Liczba ludności (III 2011) 215[1]
Strefa numeracyjna 71
Kod pocztowy 55-140
Tablice rejestracyjne DTR
SIMC 0884275
Położenie na mapie gminy Żmigród
Mapa konturowa gminy Żmigród, po prawej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Niezgoda”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Niezgoda”
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa konturowa województwa dolnośląskiego, u góry po prawej znajduje się punkt z opisem „Niezgoda”
Położenie na mapie powiatu trzebnickiego
Mapa konturowa powiatu trzebnickiego, u góry znajduje się punkt z opisem „Niezgoda”
Ziemia51°31′03″N 17°02′26″E/51,517500 17,040556

Niezgoda (niem. Nesigode[2]) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie trzebnickim, w gminie Żmigród.

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie wrocławskim.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Źródła wymieniają wieś od roku 1591. Założył ją baron Henryk Kurzbach. We wsi funkcjonowały wtedy m.in. młyn wodny, owczarnia i działali bartnicy. Na przełomie XVII i XVIII wieku istniała w osadzie hodowla węży i wydr (tępicieli gryzoni). Od roku 1838 działała we wsi szkoła. W roku 1843 książę Hetzfeld wzniósł w okolicy pałacyk myśliwski wraz ze zwierzyńcem (1500 ha, zniszczony przez Rosjan w roku 1945). Polowali tu m.in. cesarze: Wilhelm I i Wilhelm II, a później również nazista - Hermann Göring. Był to obiekt spartański, pozbawiony bieżącej wody, toalet i prądu. W okresie hitlerowskiego reżimu w latach 1936-1945 miejscowość nosiła nazwę Jagdhausen[2]. Po II wojnie światowej teren zasiedlili osadnicy wywodzący się przede wszystkim z Huciska w rejon brzeżańskim. W roku 2009, w części Dąbki, postawiono drewnianą rzeźbę krokodyla, stworzoną przez lokalnego artystę[3].

Atrakcje turystyczne[edytuj | edytuj kod]

Na Baryczy zlokalizowany jest jaz zwany Tamą Göringa (dawniej Wielka Śluza). Jest to jedyny drewniany jaz na Baryczy. Pochodzi z XVI wieku. Zmodernizowano go w roku 1956, a restaurowano w roku 2000. Stała wysokość piętrzenia wynosi 2,16 m, a strefa piętrzenia zaczyna się 1,5 km przed jazem. Obok przebiega też brukowana droga zwana Drogą Göringa. Oba obiekty nie miały nic wspólnego z Hermannem Göringiem, poza tym, że polował on w okolicznych lasach. W roku 1993 osiedlono w tym rejonie bobry pochodzące z Puszczy Knyszyńskiej. Przez wieś przebiega ścieżka edukacyjna Trzy stawy, zapoznająca turystów z przyrodą Stawów Milickich[3].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  2. a b M. Choroś, Ł. Jarczak, Słownik nazw miejscowych Dolnego Śląska, Opole 1995, s. 79.
  3. a b tablica informacyjna in situ