Nikołaj Awrorski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Nikołaj Awrorski
Николай Аврорский
pułkownik pułkownik
Data i miejsce urodzenia

15 grudnia 1912
Saratów

Data i miejsce śmierci

13 kwietnia 1989
Saratów

Przebieg służby
Lata służby

1934–1936, 1941–1960

Siły zbrojne

Red star.svg Armia Czerwona
Communist star with golden border and red rims.svg Armia Radziecka

Jednostki

479 pułk piechoty 149 Dywizji Piechoty 3 Gwardyjskiej Armii

Stanowiska

komisarz batalionu, dowódca batalionu

Odznaczenia
Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego
Order Lenina Order Wojny Ojczyźnianej I klasy Order Czerwonej Gwiazdy Order Czerwonej Gwiazdy

Nikołaj Iwanowicz Awrorski (ros. Николай Иванович Аврорский, ur. 2 grudnia?/ 15 grudnia 1912 w Saratowie, zm. 13 kwietnia 1989 tamże) – radziecki wojskowy, pułkownik, Bohater Związku Radzieckiego (1944).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w rodzinie robotniczej. Skończył szkołę uniwersytetu fabryczno-zawodowego i szkołę średnią, pracował jako tokarz metalowy. Od 1934 do 1936 odbywał służbę w Armii Czerwonej, po ataku Niemiec na ZSRR ukończył kursy kadry politycznej w armii, a w 1943 kursy „Wystrieł”. Od stycznia 1942 uczestniczył w wojnie z Niemcami, walczył na Froncie Zachodnim, Briańskim, Centralnym i 1 Ukraińskim, będąc m.in. komisarzem i dowódcą 3 batalionu 479 pułku piechoty 149 Dywizji Piechoty 3 Gwardyjskiej Armii w stopniu kapitana. Brał udział w obronie Bielowa i Tuły i wyzwalaniu Ukrainy i Polski. 16 lipca 1942 na zachód od Jelni i 2 sierpnia 1944 na Wiśle pod Sandomierzem został ciężko ranny. 31 lipca 1944 na czele batalionu sforsował Wisłę w rejonie Dębna. Po wojnie nadal służył w armii, w 1952 ukończył kursy doskonalenia kadry oficerskiej, w 1960 został zwolniony do rezerwy w stopniu pułkownika. Mieszkał i pracował w Wołgogradzie, a później w Saratowie.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

I medale.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]