Nikołaj Wawiłow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Nikołaj Wawiłow
Николай Иванович Вавилов
1933
1933
Data i miejsce urodzenia 25 listopada 1887
Moskwa, Imperium Rosyjskie
Data i miejsce śmierci 26 stycznia 1943
Saratów, RFSRR, ZSRR
Zawód biolog, genetyk
Narodowość Rosjanin
Tytuł naukowy profesor
Nikołaj Wawiłow po aresztowaniu przez NKWD 1940

Nikołaj Wawiłow ros. Николай Иванович Вавилов (ur. 13 listopada?/25 listopada 1887 w Moskwie, zm. 26 stycznia 1943 w Saratowie) – rosyjski biolog, genetyk, który wsławił się swoimi badaniami na temat pochodzenia roślin uprawnych oraz hodowli ulepszonych odmian pszenicy, kukurydzy i innych roślin zbożowych. Odkrył m.in. zjawisko upodabniania się chwastów do roślin, wśród których rosną (tzw. mimikra Wawiłowa). Brat fizyka Siergieja Wawiłowa.

W 1923 wybrany na członka Akademii Nauk ZSRR, od 1928 akademik tejże. W latach 1933–1940 kierował Instytutem Genetyki ZSRR, który później został nazwany jego imieniem (Instytut Wawiłowa). Jego sprzeciw przeciwko teoriom antydarwinowskim i antygenetycznym Łysenki i przeciwko łysenkizmowi doprowadził do tego, że 6 sierpnia 1940 został aresztowany, a 6 lipca 1941 skazany na śmierć, pod zarzutem udziału w szpiegowskiej organizacji i zwalczania łysenkizmu[1]. Następnie wyrok zamieniono na 20 lat łagru, z tym że skierowano go nie do łagru, a do więzienia w Saratowie[1]. W wyniku wyczerpania warunkami śledztwa i uwięzienia, a zwłaszcza kilkudniowym trzymaniem na dworze późną jesienią w więzieniu w Saratowie oraz późniejszym umieszczeniem w celi, gdzie wszyscy więźniowie musieli stać z powodu braku miejsca[2], zmarł wkrótce z wyniszczenia organizmu.

Laureat Nagrody Leninowskiej z 1926.

Przypisy

  1. a b Г.В. Шандуренко, Николай Иванович Вавилов. "Биология", nr 3/2000
  2. Суд палача. Николай Вавилов в застенках НКВД: Биографический очерк. Документы / Составители Я. Г. Рокитянский, Ю. Н. Вавилов и В. А. Гончаров. – М.: Academia, 1999

Bibliografia, literatura, linki[edytuj | edytuj kod]