Nowy Dwór (powiat trzebnicki)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Nowy Dwór
wieś
Państwo

 Polska

Województwo

 dolnośląskie

Powiat

trzebnicki

Gmina

Trzebnica

Liczba ludności (III 2011)

411[1]

Strefa numeracyjna

71

Kod pocztowy

55-100

Tablice rejestracyjne

DTR

SIMC

0881621

Położenie na mapie gminy Trzebnica
Mapa konturowa gminy Trzebnica, blisko centrum po lewej na dole znajduje się punkt z opisem „Nowy Dwór”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Nowy Dwór”
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa konturowa województwa dolnośląskiego, po prawej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Nowy Dwór”
Położenie na mapie powiatu trzebnickiego
Mapa konturowa powiatu trzebnickiego, blisko centrum na dole znajduje się punkt z opisem „Nowy Dwór”
Ziemia51°19′25″N 17°03′34″E/51,323611 17,059444
Strona internetowa

Nowy Dwórwieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie trzebnickim, w gminie Trzebnica.

1 stycznia 2017 część miejscowości została włączona do Trzebnicy[2].

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa wrocławskiego.

Historia wsi[edytuj | edytuj kod]

Wymieniany pośród dóbr w 1266 roku, klasztor w Trzebnicy. należał bowiem pierwotnie do uposażenia przekazanego przez księcia Henryka I w momencie fundacji klasztoru. Był to wówczas zapewne folwark, wymieniony dokumentarnie jeszcze w 1410 r. i w 1416 r. w związku z regulacją praw sądowych na terenie podległych klasztorowi dóbr. W 1466 r. znanym z nazwiska właścicielem był Bartusch Rorau. Nowy Dwór wzmiankowany kilkakrotnie w źródłach nowożytnych. Przez następne cztery stulecia losy majątku nie są bliżej znane. W 1876 r. figuruje w spisie dóbr jako należący do fiskusa reprezentującego domenę królewską i jest dzierżawiony przez Biebrachów, od 1886 r. do około 1909 r. dzierżawi go rodzina Merkelów. Od 1917 r. jako dzierżawca figuruje Erich Stumpel i są wówczas połączone z przysiółkami (odtąd też fiskus reprezentuje tu domenę państwową).

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Pierwotna nazwa miejscowości wywodzi się od dwóch polskich słów "nowy" oraz "dwór"[3] i nawiązuje do charakterystyki zabudowy. Śląski pisarz Konstanty Damrot w swojej pracy o śląskim nazewnictwie z 1896 roku wydanej w Bytomiu wymienia dwie nazwy: obecnie funkcjonującą, polską "Nowy Dwór" oraz niemiecką "Neuhof". Wymienił on również staropolską zlatynizowaną nazwę "Novidvor" pod jaką miejscowość została zanotowana w łacińskim dokumencie z roku 1266 oraz łacińską - "Nova curia" z roku 1293[3].

Pierwotną staropolską nazwę "Novy Dwór" Niemcy przetłumaczyli na "Neuer Hof"[3], która w postaci Neuhof nazwa ta obowiązywała do 1945 roku. Miejscowość nosiła w historii następujące nazwy:

  • Nova Curia - 1236 r. (?), 1293 r.
  • Novidvor - 1266 lub 1267 r. (?)
  • Nova curia - 1293 r.[3]
  • Newhoff - 1410 r.
  • Newenhoff - 1466 r.
  • Neuhof - lata: 1785-1945
  • Nowy Dwór - od 1945 r.

Układ przestrzenny wsi[edytuj | edytuj kod]

Brak określonego układu. Jest to zasadniczo grupa domów skupionych przy rozległym folwarku zabudowanym w czworobok z domem zarządcy zwróconym elewacją tylną ku zakolu szosy przelotowej Wrocław - Poznań, przecinającej wieś. Za folwarkiem ślady ogrodów użytkowych i parkowego zagospodarowania terenu (około 1 ha). Na terenie parkowym, o urozmaiconej rzeźbie terenu, pozostałość po stawie. W drzewostanie przeważają robinie białe i jesiony. Rosną też sosny wejmutki i ozdobne krzewy: głogi, bzy, śnieguliczki. Przy wjeździe do wsi od strony Trzebnicy, po lewej stronie drogi, kępa wyraźnie kształtowanej zieleni z wkomponowanym weń krzyżem przydrożnym - 1921 rok. Zarówno teren folwarku jak i założenie zielone, dewastowane obecnie przez dziki wywóz śmieci, winny być objęte ochroną[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  2. Dz.U. z 2016 r. poz. 1134
  3. a b c d Konstanty Damrot: Die älteren Ortsnamen Schlesiens, ihre Entstehung und Bedeutung: mit einem Anhange über die schlesisch-polnischen Personennamen: Beiträge zur schlesischen Geschichte und Volkskunde. Beuthen: Verlag von Felix Kasprzyk, 1896, s. 132.
  4. Regionalny Ośrodek Studiów i Ochrony Środowiska Kulturowego we Wrocławiu: Wytyczne konserwatorskie do planu zagospodarowania przestrzennego gminy Trzebnica. Wrocław: 1992.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]