ORP Rolnik

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
ORP Rolnik
Mały okręt rakietowy typu Tarantul I na tle Gdyni.
Mały okręt rakietowy typu Tarantul I na tle Gdyni.
Klasa mały okręt rakietowy
Projekt 1241RE Mołnija
Oznaczenie NATO Tarantul I
Historia
Stocznia Stocznia Rzeczna, Rybińsk
 Marynarka Wojenna
Wejście do służby 4 lutego 1989
Wycofanie ze służby 3 grudnia 2013
Los okrętu przekazany Agencji Mienia Wojskowego
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność pełna - 455 ton
Długość 56,90 m
Szerokość 10,20 m
Zanurzenie 2,20 m
Napęd
2 turbiny gazowe, marszowe DM76 o mocy po 4000 KM każda oraz 2 turbiny gazowe, szczytowe PR77 o mocy po 12000 KM; napędzających 2 śruby napędowe
Prędkość 43 węzły
Zasięg 2200 mil morskich
Uzbrojenie
4 wyrzutnie pocisków woda-woda P-21/P-22,
1 uniwersalna armata 76,2 mm AK-176M,
2 działka przeciwlotnicze 30 mm AK-630M,
1 wyrzutnia MTU-4US rakiet przeciwlotniczych Strzała-2M
Załoga 46 ludzi
Sylwetka okrętu ORP „Rolnik”

ORP Rolnik – polski mały okręt rakietowy projektu 1241RE Mołnija, w kodzie NATO: Tarantul-I. Jest to czwarty okręt tego typu w Polskiej Marynarce Wojennej. Do służby wszedł 4 lutego 1989. Nosił stały numer burtowy 437.

Zamówienie i budowa[edytuj]

Zadowalające wyniki z eksploatacji kutrów rakietowych projektu 205 spowodowały, że Marynarka Wojenna ZSRR rozpoczęła poszukiwania ich następców. Założenia taktyczno-techniczne nowych okrętów rakietowych zostały opracowane w 1965. Zakładały one wyposażenie jednostek w nowy system rakietowy, przy wyporności sięgającej 400-500 ton. Koncepcję opracowania okrętów powierzono CKMB Ałmaz. Pracę pod kierownictwem E.I. Juchnina rozpoczęto w 1969.

Okręt został zbudowany w Rybińskiej Stoczni Rzecznej. Numer stoczniowy 01722. Nosił radzieckie oznaczenie R-833. Zakupiony za ruble transferowe.

Opis konstrukcji[edytuj]

 Osobny artykuł: Okręty projektu 1241.

Przebieg służby[edytuj]

Jest to eksportowa wersja projektu 1241 RE, a Polska była pierwszym odbiorcą tej wersji. Wszedł do służby 4 lutego 1989 roku. Matką chrzestną jednostki została dyrektor przodującego PGR w Lubaniu Agata Piernicka[1]. Pierwszym dowódcą ORP Rolnik został mianowany por. mar. Dariusz Baranowski. Głównym zadaniem jednostki była ochrona wybrzeża od strony morza.

ORP „Rolnik” wraz z drugim bliźniakiem ORP „Metalowiec” wchodził w skład dywizjonu Okrętów Bojowych 3. Flotylli Okrętów w Gdyni. Bliźniaczymi jednostkami w PMW były ORP „Górnik” i ORP „Hutnik”. Do lutego 2009 ORP „Rolnik” wystrzelił 32 rakiety i przebył ponad 50 tysięcy Mm[2], ogółem wystrzelił 33 rakiety[3]. 3 grudnia 2013 roku w Porcie Wojennym w Gdyni odbyła się ceremonia opuszczenia bandery i wycofania okrętu ze służby[3].

Dowódcy okrętu[edytuj]

Lista dowódców:[2]

  • por. mar. Dariusz Baranowski (1989-1992)
  • por. mar. Jacek Gąsiorowski (1992-1996)
  • kpt. mar. Krzysztof Łomnicki (1996-2000)
  • por. mar. Przemysław Fuksa (2000-2005)
  • kmdr ppor. Artur Kołaczyński (2005-2006)
  • kmdr ppor. Krzysztof Grunert (2006-2008)
  • kpt. mar. Mariusz Oller (2008-2013)

Dane techniczne[edytuj]

Wyposażenie radiolokacyjne[edytuj]

  • stacje radiolokacyjna wykrywania celów Garpun-E (NATO: „Plank Shave”)
  • stacje radiolokacyjna kierowania ogniem MR-123 (NATO: „Bass Tilt”)
  • radar nawigacyjny Peczora-1

Uzbrojenie[edytuj]

  • system rozpoznania swój-obcy Nichrom-RR

Przypisy

  1. 20 lat Rolnika. mw.mil.pl, 2009-02-04. [dostęp 20-11-2017].
  2. a b Urodziny okrętów. „Morze, Statki i Okręty”. 3/2009. XIV (87), s. 15
  3. a b Opuszczenie bandery na dwóch okrętach rakietowych MW. mw.mil.pl, 3 grudnia 2013. [dostęp 3 grudnia].

Bibliografia[edytuj]

  • Jarosław Ciślak: Polska Marynarka Wojenna 1995: okręty, samoloty i śmigłowce, uzbrojenie, organizacja. Wyd. I. Warszawa: Lampart & Bellona, 1995, seria: Ilustrowana Encyklopedia Techniki Wojskowej, 6. ISBN 83-86776-08-0.