O jeden most za daleko
Scena z filmu | |
| Gatunek | |
|---|---|
| Rok produkcji | |
| Data premiery |
15 czerwca 1977 |
| Kraj produkcji | |
| Język | |
| Czas trwania |
176 minut |
| Reżyseria | |
| Scenariusz |
William Goldman |
| Główne role | |
| Muzyka |
John Addison |
| Zdjęcia | |
| Scenografia |
Roy Stannard |
| Kostiumy |
Anthony Mendelson |
| Montaż |
Antony Gibbs |
| Produkcja |
Richard Levine |
| Wytwórnia |
Joseph E. Levine Productions |
| Dystrybucja | |
| Budżet |
26 mln $ |
| Przychody brutto |
50,7 mln $ |
O jeden most za daleko (ang. A Bridge Too Far) – brytyjsko-amerykański dramat wojenny z 1977 roku w reżyserii Richarda Attenborough, nakręcony na podstawie powieści o tym samym tytule autorstwa Corneliusa Ryana.
Film przedstawia przygotowania, przebieg i zakończenie operacji wojsk amerykańskich, brytyjskich i polskich pod kryptonimem „Market Garden”. Tytuł pochodzi od słów generała Browninga: Myślę, że może planujemy o jeden most za daleko[a]. Konsultantami wojskowymi przy produkcji filmu byli najważniejsi uczestnicy wydarzeń – generałowie Brian Horrocks, Robert Urquhart, James Gavin i podpułkownik John D. Frost oraz brygadier Vandeleur. Ważną rolę odegrało holenderskie miasto Deventer: tamtejszy most udawał most w Arnhem, a rynek – rynek w Eindhoven. Dla potrzeb filmu postawiono wiele budynków, które imitowały zabudowania niszczone w trakcie walk. Również strefy zrzutu były zaaranżowane – wiele „szybowców” było w rzeczywistości drewnianymi ścianami[2].
Obsada
[edytuj | edytuj kod]Żołnierze alianccy
[edytuj | edytuj kod]- Dirk Bogarde jako generał porucznik Frederick „Boy” Browning, dowódca 1 Alianckiej Armii Powietrznodesantowej
- Michael Caine jako podpułkownik John „Joe” Vandeleur, dowódca należącej do brytyjskiego XXX Korpusu Gwardii Irlandzkiej
- Sean Connery jako generał major Robert „Roy” Urquhart, dowódca brytyjskiej 1 Dywizji Powietrznodesantowej
- Edward Fox jako generał porucznik Brian Horrocks, dowódca brytyjskiego XXX Korpusu
- Elliott Gould jako pułkownik Robert Stout[b], dowódca należącego do amerykańskiej 101 Dywizji Powietrznodesantowej 506 Pułku Piechoty Spadochronowej
- Gene Hackman jako generał brygady Stanisław Sosabowski, dowódca polskiej 1 Samodzielnej Brygady Spadochronowej
- Anthony Hopkins jako podpułkownik John D. Frost, dowódca 2. batalionu brytyjskiej 1 Dywizji Powietrznodesantowej
- Ryan O’Neal jako generał brygady James Gavin, dowódca amerykańskiej 82 Dywizji Powietrznodesantowej
- Robert Redford jako major Julian Cook z 82 Dywizji Powietrznodesantowej
- Paul Maxwell jako generał major Maxwell Taylor, dowódca 101 Dywizji Powietrznodesantowej
- James Caan jako sierżant Eddie Dohun ze 101 Dywizji Powietrznodesantowej
Żołnierze niemieccy
[edytuj | edytuj kod]- Walter Kohut jako marszałek polny Walther Model, dowódca Grupy Armii B
- Hardy Krüger jako SS-Brigadeführer Kurt Ludwig[c], dowódca 10 Dywizji Pancernej SS „Frundsberg”
- Wolfgang Preiss jako marszałek polny Gerd von Rundstedt, głównodowodzący obszaru Zachód Wehrmachtu
- Maximilian Schell jako SS-Obergruppenführer Wilhelm Bittrich, dowódca II Korpusu Pancernego SS
- Fred Williams jako SS-Hauptsturmführer Viktor Gräbner, dowódca 9 Dywizji Pancernej SS „Hohenstaufen”
- Hans von Borsody jako general piechoty Günther Blumentritt, szef sztabu obszaru Zachód Wehrmachtu
Cywile holenderscy
[edytuj | edytuj kod]- Laurence Olivier jako doktor Jan Spaander
- Liv Ullmann jako Kate ter Horst
- Siem Vroom jako lider ruchu oporu
- Erik van ’t Wout jako syn lidera ruchu oporu
- Marlies van Alcmaer jako żona lidera ruchu oporu
- Mary Smithuysen jako stara dama
- Hans Croiset jako Hans, syn starej damy
- Josephine Peeper jako kelnerka
- Tom van Beek jako Jan ter Horst
- Erik Chitty jako kościelny organista
- Richard Attenborough jako obłąkany mężczyzna w okularach
- Albert van der Harst jako medyk
Produkcja
[edytuj | edytuj kod]Zdjęcia kręcono w Holandii (Deventer w prowincji Overijssel, Nijmegen i Zutphen w prowincji Geldria)[3][4].
Informacje dodatkowe
[edytuj | edytuj kod]- Sean Connery zagrał rolę generała Urquharta ze względu na fizyczne podobieństwo.
- John Addison, twórca muzyki do filmu, służył podczas II wojny światowej w XXX Korpusie.
- Tylko cztery czołgi M4 Sherman są w filmie prawdziwe, reszta widzianych na ekranie pojazdów pancernych to plastikowe modele na podwoziu Volkswagena Garbusa.
- Przedstawiciele każdej nacji w filmie posługują się własnym językiem, dialogi niemieckie są w języku niemieckim, holenderskie w języku niderlandzkim, polskie – po polsku.
Nagrody i nominacje
[edytuj | edytuj kod]- Najlepsze zdjęcia – Geoffrey Unsworth
- Najlepsza muzyka – John Addison
- Najlepszy dźwięk – Peter Horrocks, Gerry Humphreys, Simon Kaye, Robin O’Donoghue, Les Wiggins
- Najlepszy aktor drugoplanowy – Edward Fox
- Najlepszy film (nominacja)
- Najlepsza reżyseria – Richard Attenborough (nominacja)
- Najlepsza scenografia i dekoracje wnętrz – Terence Marsh (nominacja)
- Najlepszy montaż – Antony Gibbs (nominacja)
Uwagi
[edytuj | edytuj kod]- ↑ ang. „I think we may be going a bridge too far”.
- ↑ Postać wzorowana na pułkowniku Robercie Sinku, z amerykańskiej 82 Dywizji Powietrznodesantowej
- ↑ Nazwisko fikcyjne. Heinz Harmel prosił o niewymienianie jego nazwiska.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ W kinach. „Film”. 48, s. 23, 1978-11-26. Warszawa: RSW Prasa-Książka-Ruch. [dostęp 2021-09-19].
- ↑ „Reporter Wojenny”, tom 6, ISBN 83-7298-400-X.
- ↑ A Bridge Too Far (1977). AFI Catalog. [dostęp 2025-12-14]. (ang.).
- ↑ A Bridge Too Far (1977). Sceen It. [dostęp 2025-12-14]. (ang.).
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- O jeden most za daleko w bazie IMDb (ang.)
- O jeden most za daleko w bazie Filmweb
- Brytyjskie dramaty historyczne
- Brytyjskie dramaty wojenne
- Brytyjskie filmy o II wojnie światowej
- Brytyjskie filmy z 1977 roku
- Amerykańskie filmy z 1977 roku
- Adaptacje filmowe powstałe w koprodukcji
- Filmowe adaptacje utworów Corneliusa Ryana
- Filmy kręcone w prowincji Geldria
- Filmy kręcone w prowincji Overijssel
- Filmy w reżyserii Richarda Attenborough
- Filmy wytwórni United Artists
- Filmy, których akcja toczy się w Holandii