Michael Caine

Michael Caine

Michael Caine (2015)
Imię i nazwisko	Maurice Joseph Micklewhite Jr.
Data i miejsce urodzenia	14 marca 1933 Rotherhithe, Londyn
Zawód	aktor, reżyser, scenarzysta, producent filmowy, pisarz
Współmałżonek	Patricia Haines (1954–1958; rozwód) Shakira Baksh (od 1973)
Lata aktywności	1956–2023
Odznaczenia
Strona internetowa

Michael Caine, pierw. Maurice Joseph Micklewhite Jr. (ur. 14 marca 1933 w Londynie) – brytyjski aktor teatralny i filmowy, producent filmowy i autor.

Na początku kariery aktorskiej przyjął pseudonim Michael White. Gdy okazało się, że inny aktor nazywa się tak samo, zmienił pseudonim na Caine. W 2016, w wieku 83 lat postanowił oficjalnie dokonać urzędowej zmiany imienia i nazwiska na Michael Caine.

Zagrał w ponad stu filmach. W 2000 otrzymał tytuł szlachecki nadany mu przez królową Elżbietę II. Jeden z dwóch aktorów, którzy byli nominowani do nagrody Oscara (w kategorii aktor pierwszoplanowy lub aktor drugoplanowy) w każdym dziesięcioleciu od 1960 do 2010 roku (drugim jest Jack Nicholson). Zdobywca dwóch Oscarów w kategorii najlepszy aktor drugoplanowy: pierwszego otrzymał w 1986 za rolę w filmie Hannah i jej siostry, drugiego w 1999 za rolę w filmie Wbrew regułom.

Życiorys

Młodość

Urodził się jako Maurice Joseph Micklewhite Jr. w londyńskiej gminie Southwark, w dzielnicy Rotherhithe lub Bermondsey jako syn Ellen Frances Marie, kucharki, i Maurice’a Josepha Micklewhite’a Sr., tragarza na targu rybnym. Matka wychowała go w wierze protestanckiej. Miał młodszego brata Stanleya Victora (1935–2013) i starszego przyrodniego brata Davida Williama Burchella (1925–1992). Podczas II wojny światowej został ewakuowany do North Runcton, niedaleko King’s Lynn, a po wojnie rodzina zamieszkała w londyńskim Elephant and Castle (także w Southwark). W 1944 dostał się do Hackney Downs School, a po roku przeniósł się do Wilson’s Grammar School w Camberwell, którą ukończył w wieku szesnastu lat. Następnie pracował krótko jako urzędnik i posłaniec w wytwórni filmowej. W latach 1952–1954 służył w 7 Pułku Piechoty British Army w Niemczech, a także brał czynny udział w wojnie w Korei.

Kariera

Lata 60.

M. Caine w Dopaść Cartera

W wieku 20 lat wrócił do Wielkiej Brytanii i postanowił zostać aktorem. Na początku zatrudnił się jako asystent kierownika scenicznego w Horsham. Zmienił nazwisko na Scott, gdy jednak okazało się, że inny aktor już się tak nazywa, zdecydował się na Caine – inspiracji dostarczył mu tytuł dramatu wojennego Bunt na okręcie (w oryginale The Caine Mutiny) z Humphreyem Bogartem. Zaczął grywać role epizodyczne w Westminster Repertory Company na scenie Carfax Electric Theatre. Pierwszy znaczący sukces sceniczny osiągnął w komedii Next Time I’ll Sing To You.

Jego pierwszą kinową rolą była postać Lockyera – jednego z szeregowców w dramacie wojennym A Hill in Korea (1956) u boku Harry’ego Andrewsa, George’a Bakera, Stanleya Bakera, Roberta Shaw i Stephena Boyda. Przepustką do sławy okazała się kreacja porucznika Gonville’a Bromheada, oficera dowodzącego obroną brytyjskiej kolonii w Afryce Południowo-Wschodniej przed zuluskimi wojownikami w dramacie wojennym Zulu (1964). Wkrótce został obsadzony w roli tytułowego podrywacza Alfiego Elkinsa w komedii Lewisa Gilberta Alfie (1966), za którą otrzymał swoją pierwszą nominację do Oscara.

W filmie kryminalnym Sidneya J. Furiego Teczka Ipcress (The Ipcress File, 1965) dużą popularnością szpiega cieszyła się rola Harry’ego Palmera, którego zagrał jeszcze czterokrotnie w filmach: Pogrzeb w Berlinie (Funeral in Berlin, 1966), Mózg za miliard dolarów (Billion Dollar Brain, 1967), Czerwona zagłada (Bullet to Beijing, 1995) i Rosyjski łącznik (Midnight in St. Petersburg, 1996).

Za kreację Harry’ego Tristana Deana w hollywoodzkiej komedii kryminalnej Ronalda Neame’a Gambit (1966) z Shirley MacLaine zdobył swoją pierwszą nominację do Złotego Globu. Podczas pracy na planie filmu poznał i zaprzyjaźnił się z Johnem Wayne’em i agentem „Swifty” Lazarem. Potem wystąpił jako Charlie Croker w komedii sensacyjnej Petera Collinsona Włoska robota (The Italian Job, 1969) i jako dowódca eskadry major Canfield w dramacie wojennym Guya Hamiltona Bitwia o Anglię (Battle of Britain, 1969) o niemieckiej inwazji lotniczej na Wielką Brytanię w 1940.

Lata 70.

Odcisk dłoni M. Caine’a na Leicester Square, Londyn

Stał się powszechnie znany z tytułowej roli gangstera Jacka Cartera w dreszczowcu Mike’a Hodgesa Dopaść Cartera (Get Carter, 1971). Rola fryzjera Mylo Tindle’a w komediodramacie Josepha L. Mankiewicza Detektyw (Sleuth, 1972) z Laurence’em Olivierem przyniosła mu drugą nominację do Oscara. W filmie przygodowy Johna Hustona Człowiek, który chciał być królem (The Man Who Would Be King, 1975) wg opowiadania Rudyarda Kiplinga u boku Seana Connery’ego zagrał postać żołnierza brytyjskiej armii Peachy Carnehan'a. W filmie sensacyjno-wojennym Johna Sturgesa Orzeł wylądował (The Eagle Has Landed, 1976), adaptacji powieści Jacka Higginsa, obok takich aktorów jak Donald Sutherland, Robert Duvall i Donald Pleasence wystąpił w roli pułkownika Kurta Steinerta. W kolejnym filmie wojennym Richarda Attenborough O jeden most za daleko (A Bridge Too Far, 1977) grał pułkownika Joe Vandeleura.

Lata 80.

Po przeprowadzce do Stanów Zjednoczonych zaczął być krytykowany za dobór ról, współpracując z takim reżyserami jak Irwin Allen, Richard Fleischer, Michael Ritchie czy Oliver Stone. Za rolę dziennikarza goniącego za sensacyjnym tematem w dreszczowcu Michaela Ritchie Wyspa (The Island, 1980) i jako psychoanalityk doktor Robert Elliott w dreszczowcu Briana De Palmy W przebraniu mordercy (Dressed to Kill, 1980) z Angie Dickinson i Nancy Allen był nominowany do Złotej Maliny. W dreszczowcu Olivera Stone’a Ręka (The Hand, 1981) wystąpił jako twórca komiksów, Jonathan Lansdale, który w wypadku samochodowym traci prawą rękę. W filmowej wersji wystawionej na Broadwayu sztuki Iry Levina Śmiertelna pułapka (Deathtrap, 1982) w reżyserii Sidneya Lumeta zagrał postać znanego autora kryminałów, zrażonego niepowodzeniem ostatniego utworu, który postanawia zamordować początkującego dramaturga (Christopher Reeve). W filmie sensacyjnym Terence’a Younga Człowiek zagadka (The Jigsaw Man, 1983) wystąpił w roli byłego szefa brytyjskich służb wywiadowczych, który przeszedł na stronę ZSRR, został poddany operacji plastycznej i wysłany do Anglii z tajną misją.

Jego kreacja w komedii Lewisa Gilberta Edukacja Rity (Educating Rita, 1983) z Julie Walters, adaptacji sztuki Willy’ego Russella, opartej na wątku dramatu G.B. Shawa Pigmaliona, została uhonorowana Złotym Globem w kategorii „Najlepszy aktor w komedii lub musicalu” i nagrodą BAFTA w kategorii „Najlepszy aktor pierwszoplanowy”. Z kolei za rolę Elliota, męża tytułowej bohaterki, w komediodramacie Woody’ego Allena Hannah i jej siostry (Hannah and Her Sisters, 1986) z Mią Farrow, Dianne Wiest i Barbarą Hershey otrzymał Oscara dla najlepszego aktora drugoplanowego.

Brał też udział w takich produkcjach jak dramat sportowy Johna Hustona Ucieczka do zwycięstwa (Escape to Victory, 1981) z Maxem von Sydow i Sylvestrem Stallone, komedia romantyczna Stanleya Donena To cholerne Rio (Blame It on Rio, 1984) u boku Josepha Bologny, kryminał Neila Jordana Mona Lisa (1986) z Bobem Hoskinsem i Cathy Tyson czy dreszczowiec Josepha Sargenta Szczęki 4: Zemsta (Jaws: The Revenge, 1987) z Lorraine Gary, Lance’em Guestem i Mario Van Peeblesem. Jako inspektor Frederick Abberline w telewizyjnym filmie kryminalnym ITV Kuba Rozpruwacz (Jack the Ripper, 1988) odebrał kolejny Złoty Glob. Był też nominowany do Złotego Globu w kategorii „Najlepszy aktor w filmie komediowym lub musicalu” za postać oszusta Lawrence’a Jamiesona w komedia kryminalna Franka Oza Parszywe dranie (Dirty Rotten Scoundrels, 1988) ze Steve’em Martinem.

Lata 90.

Kolejną kreacją nominowaną do Złotego Globu w kategorii „Najlepszy aktor w miniserialu lub filmie telewizyjnym” i Primetime Emmy była postać londyńskiego lekarza Henry’ego Jekylla, który przemienia się w okrutnego pana Edwarda Hyde’a w telewizyjnej adaptacji noweli Roberta Louisa Stevensona Jekyll i Hyde (Jekyll & Hyde, 1990) z Cheryl Ladd i Jossem Acklandem.

Wspólnie z Rogerem Moore’em stworzył parę naciągaczy, którzy mają sobowtórów w postaci naukowców w komedii kryminalnej Michaela Winnera Strzał w dziesiątkę (Bullseye!, 1990). W dobrze ocenionym przez krytykę filmie familijnym Opowieść wigilijna muppetów (The Muppet Christmas Carol, 1992) wystąpił w roli Scrooge’a. W komedii Petera Bogdanovicha Czego nie widać (Noises Off..., 1992) zagrał dyrektora firmy teatralnej. Ponownie wcielił się w postać Harry’ego Palmera w wydanych tylko na wideo produkcjach z Jasonem Connery: Czerwona zagłada (Bullet to Beijing, 1995) i Rosyjski łącznik (Midnight in St. Petersburg, 1996). Był antagonistą w dreszczowcu Stevena Seagala Na zabójczej ziemi (On deadly Ground, 1994).

W dramacie telewizyjnym Showtime Mandela i de Klerk (Mandela and de Klerk, 1997) w reżyserii Josepha Sargenta u boku Sidneya Poitier zagrał prezydenta RPA F.W. de Klerka. Za rolę O mały głos (Little Voice, 1998) został nagrodzony trzecim w swojej karierze Złotym Globem dla najlepszego aktora w filmie komediowym lub musicalu. Z kolei kreacja doktora Wilbura Larcha w dramacie Lasse Hallströma Wbrew regułom (The Cider House Rules, 1999), ekranizacji powieści Johna Irvinga Regulamin tłoczni win, otrzymał drugiego Oscara dla najlepszego aktora drugoplanowego.

Lata 2000.

W 2000 otrzymał tytuł szlachecki, nadany mu przez królową Elżbietę II. Kolejną nominację do Oscara, Nagrody BAFTA i Złotego Globu zdobył za główną rolę Thomasa Fowlera w ekranizacji powieści Grahama Greene’a Spokojny Amerykanin (The Quiet American, 2002) w reżyserii Phillipa Noyce’a i stał się tym samym jednym z dwóch aktorów, którzy byli (co najmniej) nominowani do Oscara w każdym dziesięcioleciu od 1960 do 2010 roku (tym drugim jest Jack Nicholson). Wystąpił w nowych wersjach legendarnych filmów: Dorwać Cartera (Get Carter, 2000) jako Cliff Bumby z Sylvestrem Stallone i Pojedynek (Sleuth, 2007) w reżyserii Kennetha Branagha jako Andrew Wyke z Jude’em Law.

Michael Caine był obecny na ekranie w wielu komediach, w tym Miss Agent (Miss Congeniality, 2000) Donalda Petriego z Sandrą Bullock, Austin Powers i Złoty Członek (Austin Powers in Goldmember, 2002) z Mikiem Myersem, Wakacje Waltera (Secondhand Lions, 2003) z Haleyem Joelem Osmentem, Czarownica (Bewitched, 2005) Nory Ephron z Nicole Kidman, Prognoza na życie (The Weatherman, 2005) Gore’a Verbinskiego z Nicolasem Cage, Podróż na Tajemniczą Wyspę (Journey 2: The Mysterious Island, 2012) na podstawie powieści Juliusza Verne’a z Dwayne’em Johnsonem, W starym dobrym stylu (Going in Style, 2017) Zacka Braffa z Morganem Freemanem.

Christopher Nolan powierzył mu role w swoich produkcjach: Prestiż (The Prestige, 2006) z Hugh Jackmanem, Incepcja (Inception, 2010) z Leonardo DiCaprio i Dunkierka (Dunkirk, 2017) z Tomem Hardy, a także obsadził go w roli Alfreda Pennywortha, kamerdynera Bruce’a Wayne’a (Christian Bale), w trylogii o Batmanie: Batman: Początek (Batman Begins, 2005), Mroczny Rycerz (The Dark Knight, 2008) i Mroczny Rycerz powstaje (The Dark Knight Rises, 2012).

W 2017 za rolę wybitnego kompozytora Freda Ballingera w dramacie Paolo Sorrentino Młodość (Youth, 2016) z Harveyem Keitelem i Rachel Weisz zdobył nagrodę jako Najlepszy Europejski Aktor.

Życie prywatne

3 kwietnia 1954 zawarł związek małżeński z Patricią Haines, z którą ma córkę Dominique „Nikki” Caine (ur. 1956). Rozwiódł się w 1958. 8 stycznia 1973 poślubił Shakirę (z domu Baksh), Miss Gujany 1967. Mają córkę Natashę (ur. 1973).

Publikacje

• Michael Caine: Acting in Film: An Actor’s Take on Movie Making. Applause Theatre Book Publishers, 1990, s. 160. ISBN 978-1557831248.
• Michael Caine: What’s It All About? An Autobiography. Random House, 1992, s. 608. ISBN 978-0394584218.
• Michael Caine: The Elephant to Hollywood. Henry Holt & Co., 2010, s. 416. ISBN 978-0-8050-9390-2.
• Michael Caine: Blowing the Bloody Doors Off: And Other Lessons in Life. Hodder & Stoughton, 2018, s. 273. ISBN 978-1-4736-8934-3.
• Michael Caine: Don’t Look Back, You’ll Trip Over: My Guide to Life. Hachette Mobius, 2025, s. 320. ISBN 978-1399739979.

Filmografia

1956: Marynarzu strzeż się! (Sailor Beware!) – marynarz 1956: A Hill in Korea – szer. Lockyer 1957: Jak zamordować bogatego wujka (How to Murder a Rich Uncle lub Uncle George)) – Gilrony 1957: Requiem for a Heavyweight – bokser 1957: The Steel Bayonet – epizod 1958 Passport to Shame – pan młody 1958: A Woman of Mystery – Johnathan 1958: Blind Spot – Johnny Brent 1958: Carve Her Name with Pride – dowódca skrzydła 1958: The Two-Headed Spy – agent Gestapo 1958: Klucz (The Key) – epizod 1959: Zdrajca jest wśród nas (Danger Within) – jeniec 1960: No Wreath for the General – posterunkowy 1960: The Bulldog Breed – marynarz 1961: Foxhole in Cairo – Weber 1961: Ring of Truth – posterunkowy Wimbush 1961: Statek, który nie mógł się zatrzymać (The Ship That Couldn’t Stop) – sternik 1961: Dzień, w którym Ziemia stanęła w ogniu (The Day the Earth Caught Fire) – policjant 1961: Walk a Crooked Mile – posterunkowy 1962 Solo for Sparrow – Paddy Mooney 1963 Funny Noises with Their Mouths – Johnny 1963: Na tropie policjantów (The Wrong Arm of the Law) – policjant 1964: Hamlet – Horatio 1964: The Other Man – George Grant 1964: Zulu – por. Gonville Bromhead 1965: Teczka Ipcress (The Ipcress File) – Harry Palmer 1966: Alfie – Alfie Elkins 1966: Gambit – Harold Harry Dean 1966: Pogrzeb w Berlinie (Funeral in Berlin) – Harry Palmer 1966: The Wrong Box – Michael Finsbury 1967: Mózg za miliard dolarów (Billion Dollar Brain) – Harry Palmer 1967: Szybki zmierzch (Hurry Sundown) – Henry Warren 1967: Siedem razy kobieta (Woman Times Seven) – nieznajomy 1967: Tonite Let’s All Make Love in London – w roli siebie samego 1968: Brudna gra (Play Dirty) – kpt. Douglas 1968: Deadfall – Henry Clarke 1968: Wedding of the Doll – w roli siebie samego 1968: Mag (The Magus) – Nicholas Urfe 1969: Bitwa o Anglię (Battle of Britain) – dowódca eskadry Canfield 1969: Cornelius – Cornelius 1969: Male of the Species – Cornelius 1969: Włoska robota (The Italian Job) – Charlie Croker 1970: Simon Simon – w roli siebie samego 1970: Spóźniony bohater (Too Late the Hero) – szer. Tosh Hearne 1971: Kidnapped – Alan Breck 1971: Dopaść Cartera (Get Carter) – Jack Carter 1971: Ostatnia dolina (The Last Valley) – kapitan 1972: Detektyw (Sleuth) – Milo Tindle 1972: Pulp – Mickey King 1972: Zee and Co. – Robert Blakeley 1974: Wiatraki śmierci (The Black Windmill) – mjr John Tarrant 1974: Marsylski kontrakt (The Marseille Contract) – John Deray 1975: Człowiek, który chciał być królem (The Man Who Would Be King) – Peachy Carnehan 1975: Peeper – Leslie C. Tucker 1975: Romantyczna Angielka (The Romantic Englishwoman) – Lewis Fielding 1975: Na tropie Wilby’ego (The Wilby Conspiracy) – Jim Keogh 1976: Harry i Walter jadą do Nowego Jorku (Harry and Walter Go to New York) – Adam Worth 1976: Orzeł wylądował (The Eagle Has Landed) – płk Kurt Steiner 1977: O jeden most za daleko (A Bridge Too Far) – ppłk Joe Vandeleur 1977: Srebrny interes (Silver Bears) – Doc Fletcher 1978: Rój (The Swarm) – Brad Crane 1978: Suita kalifornijska (California Suite) – Sidney Cochran 1979: Po tragedii Posejdona (Beyond the Poseidon Adventure) – kpt. Mike Turner 1979: Ashanti – dr David Linderby 1980: W przebraniu mordercy lub Ubranie mordercy (Dressed to Kill) – dr Robert Elliott 1980: Wyspa (The Island) – Blair Maynard 1981: Ręka (The Hand) – Jon Lansdale 1981: Ucieczka do zwycięstwa (Victory) – kpt. John Colby 1982: Śmiertelna pułapka (Deathtrap) – Sidney Bruhl 1983: Konsul honorowy (The Honorary Consul) – Charley Fortnum 1983: Człowiek-zagadka (The Jigsaw Man) – Philip Kimberly/Sergei Kuzminsky 1983: Edukacja Rity (Educating Rita) – dr Frank Bryant 1984: To cholerne Rio (Blame It on Rio) – Matthew Hollis 1985: Pakt Holcrofta (The Holcroft Covenant) – Noel Holcroft 1985: Woda (Water) – Baxter Thwaites 1986: Mona Lisa – Mortwell 1986: Słodka wolność (Sweet Liberty) – Elliott James 1986: Hannah i jej siostry (Hannah and Her Sisters) – Elliot 1986: Ulica Półksiężyca (Half Moon Street) – lord Bulbeck 1986: Drugi świat (The Whistle Blower) – Frank Jones

1987: Miłość i pieniądze (Surrender) – Sean Stein 1987: Szczęki 4 – Zemsta (Jaws: The Revenge) – Hoagie Newcombe 1987: Czwarty protokół (The Fourth Protocol) – John Preston 1988: Parszywe dranie (Dirty Rotten Scoundrels) – Lawrence Jamieson 1988: Kuba Rozpruwacz (Jack the Ripper) – Frederick Abberline 1988: Po kłębku do nitki (Without a Clue) – Sherlock Holmes 1990: Pan Przeznaczenie (Mr. Destiny) – Mike 1990: Jekyll i Hyde (Jekyll & Hyde, TV) – dr Henry Jekyll/pan Edward Hyde 1990: Szok dla systemu (A Shock to the System) – Graham Marshall 1991: Strzał w dziesiątkę (Bullseye!) – Sidney Lipton/dr Hicklar 1992: Czego nie widać (Noises Off...) – Lloyd Fellowes 1992: Opowieść wigilijna muppetów (The Muppet Christmas Carol) – Ebenezer Scrooge 1992: Błękitny lód (Blue Ice) – Harry Anders 1994: World War II: When Lions Roared – Józef Stalin 1994: Na zabójczej ziemi (On Deadly Ground) – Michael Jennings 1995: Czerwona zagłada (Bullet to Beijing) – Harry Palmer 1996: Rosyjski łącznik (Midnight in St. Petersburg) – Harry Palmer 1996: Krew i wino (Blood and Wine) – Victor 1997: Mandela i de Klerk (Mandela and de Klerk) – Frederik W. de Klerk 1997: 20 000 mil podmorskiej żeglugi (20 000 Leagues Under the Sea) – kpt. Nemo 1998: O mały głos (Little Voice) – Ray Say 1998: W strefie cienia (Shadow Run) – Haskell 1999: Goście z zaświatów (Curtain Call) – Max Gale 1999: Wbrew regułom (The Cider House Rules) – dr Wilbur Larch 1999: Dłużnicy (The Debtors) 2000: Miss Agent (Miss Congeniality) – Victor Melling 2000: Mgnienie (Shiner) – Billy Simpson 2000:Dorwać Cartera (Get Carter) – Cliff Bumby 2000: Zatrute pióro (Quills) – dr Royer-Collard 2001: Ruchome piaski (Quicksand) – Jake Mellows 2001: Ostatnia prośba (Last Orders) – Jack Dodd 2002: Austin Powers i Złoty Członek (Austin Powers in Goldmember) – Nigel Powers, ojciec Austina 2002: Spokojny Amerykanin (The Quiet American) – Thomas Fowler 2003: Aktorzy (The Actors) – O’Malley 2003: Deklaracja (The Statement) – Pierre Brossard 2003: Wakacje Waltera (Secondhand Lions) – Garth 2004: Na zakręcie (Around the Bend) – dziadek Henry 2005: Czarownica (Bewitched) – Nigel Bigelow 2005: Batman: Początek (Batman Begins) – Alfred Pennyworth 2005: Prognoza na życie (The Weather Man) – Robert Spritz 2006: Ludzkie dzieci (Children of Men) – Jasper Palmer 2006: Prestiż (The Prestige) – Cutter 2007: Plan bez skazy (Flawless) – dozorca Hobbs 2007: Pojedynek (Sleuth) – Andrew Wyke 2008: Mroczny Rycerz (The Dark Knight) – Alfred Pennyworth 2009: Harry Brown – Harry Brown 2010: Incepcja (Inception) – Miles 2011: Gnomeo i Julia (Gnomeo & Juliet) – Pan Redbrick (głos) 2012: Podróż na Tajemniczą Wyspę (Journey 2: The Mysterious Island) – Alexander Anderson 2012: Mroczny Rycerz powstaje (The Dark Knight Rises) – Alfred Pennyworth 2013: Iluzja (Now You See Me) – Arthur Tressler 2013: Ostatnia miłość pana Morgana (Mr. Morgan’s last love) – Sandra Nettelbeck 2014: Interstellar – profesor Brand 2014: Kingsman: Tajne służby (Kingsman: The Secret Service) – Arthur 2014: Obłąkani (Stonehearst Asylum) – Benjamin Salt 2015: Łowca czarownic (The Last Witch Hunter) – Dolan 36. 2015: Młodość (Youth) – Fred Ballinger 2016: Iluzja 2 (Now You See Me 2) – Arthur Tressler 2017: Dear Dictator – generał Anton Vincent 2017: W starym, dobrym stylu (Going in Style) – Joe Harding 2017: Dunkierka (Dunkirk) – lider Fortis (głos) 2018: Król złodziei (King of Thieves) – Brian Reader 2018: Wodnikowe wzgórze (Watership Down, miniserial) – Corvil (głos) 2018: Gnomeo i Julia. Tajemnica zaginionych krasnali (Sherlock Gnomes) – Lord Redbrick (głos) 2020: Tenet – Crosby 2020: Czworo dzieci i Coś (Four Kids and It) – Psammead (głos) 2020: Piotruś Pan i Alicja w Krainie Czarów (Come Away) – Charlie 2021: Twist – Fagin 2021: Jak stworzyć bestseller (Best Sellers) – Harris Shaw 2022: Wojna królów (Medieval) – Lord Boresh 2023: Wielki uciekinier (The Great Escaper) – Bernard Jordan

Nagrody

Rok	Nagroda	Kategoria	Film
1984	Złoty Glob	Najlepszy aktor w filmie komediowym lub musicalu	Edukacja Rity (1983)
	Nagroda BAFTA	Najlepszy aktor
1987	Nagroda Akademii Filmowej	Najlepszy aktor drugoplanowy	Hannah i jej siostry (1986)
1989	Złoty Glob	Najlepszy aktor w miniserialu lub filmie telewizyjnym	Kuba Rozpruwacz (1988)
1996	Międzynarodowy Festiwal Filmowy w San Sebastián	Srebrna Muszla dla najlepszego aktora	Krew i wino (1996)
1998	National Board of Review	Nagroda za całokształt twórczości	–
1999	Złoty Glob	Najlepszy aktor Złoty Glob w filmie komediowym lub musicalu	O mały głos (1998)
2000	Nagroda BAFTA	BAFTA Fellowship	–
	Nagroda Akademii Filmowej	Najlepszy aktor drugoplanowy	Wbrew regułom (1999)
	Międzynarodowy Festiwal Filmowy w San Sebastián	Nagroda za całokształt twórczości	–
2001	National Board of Review	Najlepsza gra aktorska zespołu	Ostatnia prośba (2001)
2003	Nagroda Satelita	Najlepszy aktor	Spokojny Amerykanin (2002)
2009	People’s Choice Award	Ulubiona obsada	Mroczny Rycerz (2008)
2013	Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Monachium	Nagroda CineMerit	–
2015	Europejska Nagroda Filmowa	Nagroda honorowa	–
		Europejski aktor	Młodość (2015)
2017	74. Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Wenecji	Nagroda Fondazione Mimmo Rotella	My Generation (2017)

Zobacz też

• Lista laureatów co najmniej dwóch aktorskich Oscarów

Bibliografia

• Rafał Wilkusz. Telegwiazda: Im starszy, tym lepszy. „Film”. nr 49 (2212/XLVI), s. 21, 8 grudnia 1991. Warszawa: RSW „Prasa-Książka- Ruch”. ISSN 0137-463X. 
• Marzyciel. „Film”. nr 6 (2309), s. 46, czerwiec 1994. Warszawa: RSW „Prasa-Książka- Ruch”. ISSN 0137-463X. 
• Tomasz Jopkiewicz. Obywatel Caine. „Film”. nr 6 (2333), s. 70, czerwiec 1996. Warszawa: RSW „Prasa-Książka- Ruch”. ISSN 0137-463X. 
• Tomasz Jopkiewicz. Występny święty. „Film”. nr 6 (2381), s. 94-97, czerwiec 2000. Warszawa: RSW „Prasa-Książka- Ruch”. ISSN 0137-463X. 

Linki zewnętrzne

• Michael Caine w bazie IMDb (ang.)
• Michael Caine w bazie Filmweb
• Michael Caine w bazie Notable Names Database (ang.)
• Michael Caine w bazie Discogs.com (ang.)