Okręt pancerny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
CSS "Virginia", jeden z pierwszych okrętów pancernych

Okręt pancerny – ogólnie okręt mający pancerz. Obejmuje klasy okrętów takie, jak m.in. pancernik i krążownik.

Jako ogólne określenie, termin ten jest jednak rzadko używany, najczęściej w przypadku okrętów trudnych do jednoznacznego dokładnego zaklasyfikowania. Z tej racji, pojęcie "okręt pancerny" w polskie terminologii używane jest przede wszystkim dla zbiorczego określenia wczesnych okrętów wyposażonych w pancerz, budowanych od lat 50. do około lat 70. XIX wieku, w okresie, kiedy dopiero kształtowały się koncepcje okrętów opancerzonych poszczególnych klas (dla okrętów określanych angielskim terminem ironclad)[1].

W tym znaczeniu, określenie to obejmuje okręty klasyfikowane wówczas m.in. jako fregaty pancerne, korwety pancerne, pancerniki, monitory, baterie pływające i inne, trudne czasami do sklasyfikowania (jak pancerne taranowce)[potrzebny przypis]. Do końca XIX wieku wykształciła się klasa pancerników generacji przeddrednotów jako główna i najsilniejsza klasa okrętów pancernych, oraz klasy mniejszych okrętów: monitorów, kanonierek pancernych, pancerników przybrzeżnych, krążowników pancernopokładowych i krążowników pancernych.

Ponadto, "okręt pancerny" (niem. Panzerschiff) był oficjalną niemiecką klasą okrętów typu Deutschland (tzw. potocznie "pancerników kieszonkowych").

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Np. Jan Gozdawa-Gołębiowski, Od wojny krymskiej do bałkańskiej, Gdańsk 1985, ​​ISBN 83-215-3259-4​​, s.60-63, 136.