Okręty desantowe typu Mistral

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Okręty desantowe typu Mistral
"Dixmude" (L9015)
Opis typu
Kraj budowy  Francja
Użytkownicy  Marine nationale
 Egipska Marynarka Wojenna
Stocznia STX Europe, DCNS
Wejście do służby 2006-
Zbudowane okręty 5
Okręty w służbie 3
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 21 300 t (pełna)
Długość 199,0 m
Szerokość 32,0 m
Zanurzenie 6,2 m
Napęd 3 zespoły prądnicowe z silnikiem wysokoprężnym Wärtsilä 16V32, 1 pomocniczy zespół prądnicowy z silnikiem wysokoprężnym Wärtsilä 18V200, 2 śruby
Prędkość 19 węzłów
Zasięg 11 000 mil przy prędkości 14 węzłów
Załoga 160 + 450 żołnierzy desantu
Uzbrojenie 2 wyrzutnie przeciwlotniczych pocisków rakietowych SIMBAD,
2 armaty Breda-Mauser kalibru 30 mm,
4 karabiny maszynowe M2 kalibru 12,7 mm
Wyposażenie lotnicze 16 śmigłowców

Okręty desantowe typu Mistral – typ siedmiu współczesnych francuskich okrętów desantowych-doków łączących w sobie również cechy śmigłowcowców i okrętów dowodzenia (oficjalnie: BPC, fr. bâtiment de projection et de commandement – okręty projekcji sił i dowodzenia). Dotychczas (stan na listopad 2014) ukończono pięć jednostek tego typu. Trzy z nich trafiły do francuskiej marynarki wojennej - „Mistral” oraz „Tonnerre” w 2006 roku, zastępując okręty typu Ouragan, kolejna – „Dixmude” weszła do służby w 2012 roku.

Dwa pozostałe - "Władywostok" i "Sewastopol" zostały zwodowane (odpowiednio w 2013 i w 2014), ale ze względów politycznych ich przekazanie zostało wstrzymane[1] zgodnie z decyzją prezydenta Hollande'a ze względu na kryzys na Ukrainie[2]. W 2015 roku kontrakt zerwano z powodu konfliktu na Ukrainie, a jesienią sprzedano je Egiptowi[3].

Export[edytuj]

Zamówienie dla Rosji[edytuj]

W 2010 roku Rosja złożyła zamówienie na cztery okręty tego typu – dwie pierwsze jednostki miały zostać zbudowane we Francji, natomiast kolejne dwie w stoczni Admiraltejskie werfi, w Petersburgu[4]. Ostatecznie zamówienie ograniczono do dwóch jednostek, a plany budowy okrętów w rosyjskiej stoczni zarzucono[5]. Zawarta w 2011 roku umowa o wartości 1,6 mld dolarów jest największa w historii sprzedażą broni przez państwo NATO do Rosji[6]. Sprzedaż okrętów do Rosji wywołała protesty ze strony Gruzji, państw nadbałtyckich, USA i innych państw członkowskich NATO[7]. W listopadzie 2012 rosyjska marynarka wojenna ogłosiła, że okręty trafią do Floty Oceanu Spokojnego[8].

Wodowanie "Władywostoku" nastąpiło 15 października 2013[9].

W związku z sytuacją we wschodniej części Ukrainy, Stany Zjednoczone i Unia Europejska naciskały na Francję, aby ta zerwała kontrakt[10]. Francuski rząd początkowo ogłosił możliwość wstrzymania dostawy drugiego z okrętów, ostatecznie jednak, w przeddzień szczytu NATO w Walii dostarczenie pierwszego okrętu również zostało zawieszone[11]. Niezależnie od tej decyzji, rosyjscy marynarze rozpoczęli ćwiczenia z okrętem na morzu[2].

Strona rosyjska otrzymała zaproszenie na 14 listopada 2014 na odbiór pierwszego okrętu (Władywostok), ale zostało ono później anulowane. Dyrektor Generalny DCNS zwolnił dyrektora projektu Yves Destefanisa - osobę odpowiedzialną za przekazanie zaproszenia Rosjanom. [12][13][1]

Drugi okręt dla Rosji (Sewastopol) został zwodowany w nocy z 20 na 21 listopada 2014.[14]

5 sierpnia 2015 ujawniono, że Francja i Rosja porozumiały co do zerwania kontraktu i rekompensaty. Paryż zwróci ponad miliard euro zaliczki i kosztów szkolenia załogi oraz rosyjską broń. W zamian Rosjanie zrzekli się prawa własności do okrętów[15]. Komisja finansowa francuskiego senatu oszacowała, że sprzedaż okrętów do Egiptu zamiast do Rosji przyniesie straty w wysokości 200 do 250 mln euro.[16]

Zakup przez Egipt[edytuj]

Po zgodzie Rosji na sprzedaż Mistrali do innego kraju, Francja prowadziła rozmowy handlowe z Egiptem, Zjednoczonymi Emiratami Arabskimi i Arabią Saudyjską[17]. Ostatecznie 23 września 2015 ujawniono, że Francja i Egipt porozumiały się w sprawie zakupu dwóch Mistrali, które zostały pierwotnie zbudowane dla Rosji[18]. Najprawdopodobniej koszt zakupu to 950 milionów euro (cena zawiera przeszkolenie 400 egipskich marynarzy). Okręty mają być dostarczone w okolicach marca 2016.[19] Jeden z okrętów ma służyć na Morzu Śródziemnym, drugi na Morzu Czerwonym[20].

Rosja ma dostarczyć Egiptowi helikoptery Ka-52K[21].

Funkcje i możliwości[edytuj]

Okręty typu Mistral mogą transportować 450 żołnierzy desantu oraz do 70 wozów bojowych (w tym 13 czołgów AMX-56 Leclerc). W wewnętrznym hangarze o powierzchni 1600 m² mieści się 16 śmigłowców (NH90, SA330 Puma, AS532 Cougar, EC665 Tigre), a liczący 5000 m² pokład pozwala na jednoczesny start lub lądowanie sześciu z nich. W doku okręty mogą przenosić cztery barki desantowe CTM, cztery łodzie desantowe LCU lub dwa poduszkowce transportowe LCAC. Każdy z okrętów posiada także szpital polowy z 69 łóżkami.

Okręty dla Rosji[edytuj]

Jednostki przeznaczone dla Rosji zostały przygotowanie do operacji na Morzu Arktycznym (są jednocześnie lodołamaczami). Konieczne technologie zostały dostarczone przez samą Rosję[22]. Uzbrojenie oraz systemy łączności i dowodzenia są produkcji rosyjskiej (ze względu na ograniczenia narzucane przez NATO jak i inne standardy obowiązujące w Rosji). Ponadto helikopterowce mają wyższe hangary, aby pomieścić śmigłowce produkowane przez rosyjski koncern Kamowa[9]. Rosyjskie desantowce miały przenosić śmigłowce Ka-29TB i Ka-52K, z których część dostarczono wcześniej do rosyjskiej WMF.

Mistral 140 i 160[edytuj]

We wrześniu 2014 DCNS zaprezentowała mniejszy model - Mistral 140 - na targach w Republice Południowej Afryce. Wyporność okrętu o około 1/3 do 14 000 t. Okręt jest też krótszy - 170 m w porównaniu do 199 m w pierwotnej wersji. Lądowiska dla helikopterów zostały zredukowane z 6 do 5.[23]

W ofercie DCNS znajduje się również wersja 160 o wyporności 16 000 t. Obie mniejsze wersje są oparte na tym układzie, jak pełnowymiarowe Mistrale.[24]

Okręty[edytuj]

Przypisy

  1. a b Francja może odroczyć dostawę Mistrala jeszcze o trzy miesiące. Rzeczpospolita, 2014-11-04. [dostęp 2014-11-25].
  2. a b Francuski Mistral wyszedł w morze z rosyjską załogą. Rzeczpospolita, 2014-090-13. [dostęp 2014-11-25].
  3. Francja: Egipt kupił dwa mistrale pierwotnie zbudowane dla Rosji (pol.). W: Onet Wiadomości [on-line]. Grupa Onet.pl SA, 2015-09-23. [dostęp 2015-09-23].
  4. Alexei Danichev: Russia opts for French Mistral-class warships for its Navy (ang.). RIA Novosti, 2010-12-25. [dostęp 2011-01-09].
  5. Russia Drops Plans to Build Two Mistral Class Ships – Paper (ang.). RIA Novosti, 2012-12-21. [dostęp 2014-05-23].
  6. Bartosz Węglarczyk: Francja nadal buduje okręty Mistral dla Rosji. Rzeczpospolita, 2014-03-05. [dostęp 2014-09-10].
  7. Francja sprzedała Rosji mistrale. Rzeczpospolita, 2011-01-25. [dostęp 2014-03-04].
  8. Rosja: Flota Pacyfiku otrzyma dwa pierwsze helikopterowce Mistral. onet.pl, 2012-11-23. [dostęp 2014-03-04].
  9. a b Pierwszy rosyjski Mistral zwodowany. Najpotężniejszy nowy okręt od czasów ZSRR. TVN24, 2013-10-15. [dostęp 2014-11-25].
  10. Rosja dostanie francuskiego Mistrala. Rzeczpospolita, 2014-07-22. [dostęp 2014-09-10].
  11. Rosja liczy na francuskie Mistrale. Rzeczpospolita, 2014-09-04. [dostęp 2014-09-10].
  12. Francja odłożyła do odwołania dostarczenie Rosji pierwszego mistrala. onet.pl, 2014-11-25. [dostęp 2014-11-25].
  13. Alain Ruello: Mistral manager fired over Russian invite (ang.). EuromaidanPress, 2014-11-02. [dostęp 2014-11-25].
  14. Aleksander Kiszniewski: Sewastopol zwodowany. Kolejny kłopotliwy Mistral, z którym nie wiadomo, co zrobić. onet.pl, 2014-11-24. [dostęp 2014-11-25].
  15. Koniec sagi mistrali. Rosja otrzyma od Francji „pełną rekompensatę”.
  16. Mistral : une perte de 200 à 250 millions pour l'Etat (rapport parlementaire). [dostęp 2015-10-04].
  17. Maksymilian Dura: Kraje arabskie chętne na Mistrale. Defence24, 2015-09-07. [dostęp 2015-10-25].
  18. Egipt kupił mistrale pierwotnie zbudowane dla Rosji. [dostęp 2015-09-23].
  19. France selling formerly Russia-bound warships to Egypt - CNN.com. CNN, 2015-09-23. [dostęp 2015-09-23].
  20. Egypt buys 2 mistrals. [dostęp 2015-09-23].
  21. Rosja dostarczy śmigłowce dla egipskich Mistrali. Defence24, 2015-10-21. [dostęp 2015-10-25].
  22. Czy Mistrale zostaną na redzie we francuskim porcie?. onet.pl, 2014-11-14. [dostęp 2014-11-25].
  23. AAD2014: DCNS markets the Mistral 140 in Africa - News - Shephard. www.shephardmedia.com. [dostęp 2015-10-04].
  24. http://www.european-security.com/n_index.php?id=5706 [dostęp 2016-07-19].

Bibliografia[edytuj]