Olej z czarnuszki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Olej z czarnuszki – olej otrzymywany z tłoczenia nasion czarnuszki siewnej (Nigella sativa). Lekko gorzkawy w smaku, o intensywnym, korzennym zapachu, w kolorze miodowym do ciemnobrązowego.

Olej działa jako przeciwutleniacz, który stabilizuje i chroni nienasycone kwasy tłuszczowe i fosfolipidy wchodzące w skład błon komórkowych przed uszkodzeniem ze strony wolnych rodników.


Pochodzenie: Egipt
Skład[1]: Olej tłusty. Kwasy tłuszczowe nienasycone: 55,6 % kwas linolowy, 24,3 % kwas oleinowy, 0,4 - 1% kwas α-linolenowy, 2,6 - 3% kwas eikozadienowy, a także w mniejszej ilości kwasy oleomirystynowy, oleopalmitynowy, margarynowy, margarooleinowy; Kwasy tłuszczowe nasycone: 12,5 % kwas palmitynowy, oraz mirystynowy, stearynowy, arachidowy, behenowy, lignocerynowy.

Fosfolipidy. Fosfatydylocholina (46–48% całkowitej ilości fosfolipidów), fosfatydyloetanoloamina, fosfatydyloseryna oraz fosfatydyloinozytol.

Fitosterole. β-sitosterol (626 mg/100 ml oleju tłocznego na zimno), α-spinasterol, stigmasterol, kampesterol, stigma-7-en-3-β-ol, cholesterol, kampestanol, Δ7-stigmasterol, Δ5-avenasterol, Δ7-avenasterol i cykloartenol.

Kategoria: olej schnący
Trwałość: po otwarciu ok. 3-4 miesięcy
Wytrzymałość na temperatury: nie ogrzewać
Zastosowanie
  • Stosuje się głównie w przemyśle farmaceutycznym, przy alergiach, neurodermitis, zapaleniach skórnych, grzybicach i trądziku. Używany jako główny składnik w terapiach aromatycznych przy zapaleniach oskrzeli, kaszlu czy przeziębieniach.
  • Olej ma działanie równoważące, pielęgnujące, hamuje rozwój zapaleń.
  • Stosowany również w razie suchości narządów płciowych.
  • Olej z czarnuszki zaleca się mieszać z innym olejem roślinnym, przez co zostaje zredukowany jego intensywny, ziołowy zapach.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dorota Mańkowska, Wiesława Bylka, Nigella sativa L. – związki czynne, aktywność biologiczna, „Herba Polonica”, 55 (1), Poznań: Instytut Włókien Naturalnych i Roślin Zielarskich, 2009, s. 111, ISSN 0018-0599.