Opalewo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Opalewo
Opalewo - panorama
Opalewo - panorama
Państwo  Polska
Województwo lubuskie
Powiat świebodziński
Gmina Szczaniec
Liczba ludności (2006) 165
Strefa numeracyjna (+48) 68
Tablice rejestracyjne FSW
SIMC 0914480
Położenie na mapie gminy Szczaniec
Mapa lokalizacyjna gminy Szczaniec
Opalewo
Opalewo
Położenie na mapie powiatu świebodzińskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu świebodzińskiego
Opalewo
Opalewo
Położenie na mapie województwa lubuskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubuskiego
Opalewo
Opalewo
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Opalewo
Opalewo
Ziemia52°12′59″N 15°42′24″E/52,216389 15,706667

Opalewo – (niem. Oppelwitz[1]) wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie świebodzińskim, w gminie Szczaniec.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zielonogórskiego.

Zabytki[edytuj]

  • kościół neogotycki pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, zbudowany z cegły w latach 1871–1872[1]. Pierwsza świątynia, zapewne drewniana, istniała w Opalewie już w średniowieczu, a wzmiankowana była w roku 1426. W 1666 roku wzniesiono kolejny kościół o konstrukcji drewnianej lub szachulcowej. Obok świątyni katolickiej około 1790 roku znajdowały się 2 domy parafialne, a w 35 gospodarstwach mieszkało 179 osób[2]. Obecny kościół jest to jednonawowa budowla, którą założono na planie prostokąta ze schodkowymi szczytami i pięcioboczną apsydą prezbiterialną. Dachem dwuspadowym jest nakryty korpus, wielospadowym apsyda[2]. Kwadratowa wieża z wejściem głównym w przyziemiu ściany szczytowej, zwieńczona stożkowatą iglicą została umieszczona po stronie zachodniej w kalenicy. Kształt ostrołukowy mają otwory wejściowe oraz okna. Stropem imitującym otwartą więźbę dachową przykryte jest wnętrze [2]. Empora muzyczna wsparta na czterech ozdobnych słupach stoi przy ścianie zachodniej. Zabytkowe wyposażenie świątyni reprezentuje kilka elementów, takich jak: ołtarz główny, konfesjonał, prospekt organowy, dekoracyjny świecznik, a także eklektyczna chrzcielnica drewniana z barokową dekoracją w postaci anielskich główek. W jej wnętrzu umieszczono cynową misę na której wygrawerowano datę: „1717” [2].

Przypisy

  1. a b Garbacz 2011 ↓, s. 181.
  2. a b c d Garbacz 2011 ↓, s. 182.

Bibliografia[edytuj]

  • Krzysztof Garbacz: Przewodnik po zabytkach województwa lubuskiego tom 1. Zielona Góra: Agencja Wydawnicza „PDN”, 2011, s. 181-182. ISBN 978-83-919914-8-0.