Opatkowice (Kraków)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Opatkowice – obszar Krakowa wchodzący w skład Dzielnicy X Swoszowice, dawna wieś.

Wieś opactwa benedyktynów tynieckich w powiecie szczyrzyckim województwa krakowskiego w końcu XVI wieku[1].

Położenie[edytuj]

Opatkowice od strony wschodniej ogranicza Wilga, a od północy autostrada A-4. Dawniej, gdy nie było autostrady, tj. przed 1995 r., Opatkowice obejmowały również obszary za torami kolejowymi, jednak autostrada utrudniła komunikację z tymi terenami i teraz należą one raczej do Klin.

Południowa granica Opatkowic jest również granicą miasta Krakowa. Od południa Opatkowice graniczą z Lusiną i Libertowem.

Najbardziej umowna jest granica zachodnia Opatkowic, która przebiega niedaleko skrzyżowania ulicy Petrażyckiego z Topografów. Dalej, wzdłuż drogi do Skawiny znajduje się już niewiele domów, a dalsze tereny należą już do Sidziny.

Historia[edytuj]

Pierwsze informacje o Opatkowicach[edytuj]

Nazwa wywodzi się od Opactwa Tynieckiego, pod którego władaniem leżały niegdyś te ziemie. Opatkowice znajdują się 243 m n.p.m. po lewej stronie Wilgi. Pierwsza wzmiankę o Opatkowicach znajdziemy w bulli papieża Grzegorza IX z 1229 roku. Papież w dokumencie tym bierze pod swoją opiekę ziemie leżące nad Wilgą. W średniowieczu przez Opatkowice przebiegał trakt solny z Wieliczki. Znajdziemy również informacje o młynie znajdującym się pod opieką opactwa tynieckiego na leżącego na terenie Opatkowic, był to rok 1352 (w końcu XV wieku o młynie wspomina też Jan Długosz zaznaczając, iż jest to młyn dziedziczny).

Szkoła Podstawowa w Opatkowicach[edytuj]

Pierwszy budynek szkoły został wybudowany w 1903 roku. Szkoła została zniszczona zarówno podczas I, jak i II wojny światowej. Jednak nauka była kontynuowana już w roku 1945. W 1968 szkoła została przeniesiona do nowego budynku. Była to tzw. „tysiąclatka”, która po włączeniu Opatkowic do Krakowa otrzymała numer 134.

W 1949 roku w Opatkowicach powstał Ludowy Zespół Sportowy „Opatkowianka”.

Dnia 1 stycznia 1973 roku Opatkowice zostały włączone do dzielnicy Podgórze, tym samym wprowadzono nazwy ulic.

Religia w Opatkowicach[edytuj]

W 1987 roku wybudowana została prowizoryczna kaplica przy dzisiejszej ulicy ks. Maja, w której odprawiane były początkowo dwie msze święte w niedziele. W 1991 roku parafia pod wezwaniem świętego Maksymiliana Maria Kolbego została erygowana, czyli w tym przypadku uniezależniła się od macierzystej parafii w Gaju.

W latach 20. XX wieku rozpoczęli tu swoją działalność Badacze Pisma Świętego, później przekonwertowana na Świadków Jehowy, którzy w Opatkowicach posiadają zbór i Salę Królestwa[2].

W przeszłości dużą wspólnotą religijną na terenie Opatkowic była Wspólnota Kościoła Narodowego. Powstała ona w już przed 1924 rokiem i skupiała około 30 rodzin. Narodowcy w roku 1925 zbudowali tu swoją kapliczkę. Spaliła się jednak w roku 1938. Grupa wyznaniowa rozpadła się podczas okupacji niemieckiej i już nigdy nie wróciła do Opatkowic. Dziś wielu mieszkańców nawet nie wie o istnieniu tej grupy[3].

Przypisy

  1. Województwo krakowskie w drugiej połowie XVI wieku ; Cz. 2, Komentarz, indeksy, Warszawa 2008, s. 102.
  2. Dane według raportów wyszukiwarki zborów (www.jw.org) z 15 stycznia 2017.
  3. Informacje o historii Opatkowic pochodzą z książki ks. Józefa Stopki „Bliżej korzeni: z historii Opatkowic koło Krakowa i ich okolic w 775-lecie istnienia”. Kraków: [Polskie Towarzystwo Teologiczne], 2004. ​ISBN 83-89256-31-2​.