Osie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł

53°35′57″N 18°20′41″E

- błąd

38 m

WD

53°35'54"N, 18°20'37"E

- błąd

38 m

Odległość

125 m

Osie
wieś
Ilustracja
Kościół pw. Podwyższenia Najświętszego Krzyża
Państwo

 Polska

Województwo

 kujawsko-pomorskie

Powiat

świecki

Gmina

Osie

Sołectwo

Osie

Liczba ludności (XII 2016)

2859[1]

Strefa numeracyjna

52

Kod pocztowy

86-150

Tablice rejestracyjne

CSW

SIMC

0093208

Położenie na mapie gminy Osie
Mapa konturowa gminy Osie, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Osie”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, u góry znajduje się punkt z opisem „Osie”
Położenie na mapie województwa kujawsko-pomorskiego
Mapa konturowa województwa kujawsko-pomorskiego, u góry znajduje się punkt z opisem „Osie”
Położenie na mapie powiatu świeckiego
Mapa konturowa powiatu świeckiego, u góry znajduje się punkt z opisem „Osie”
Ziemia53°35′57″N 18°20′41″E/53,599167 18,344722

Osiewieś kociewska w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie świeckim, w gminie Osie przy trasie linii kolejowej Laskowice Pomorskie-Szlachta-Czersk. Wieś jest siedzibą Wdeckiego Parku Krajobrazowego. Miejscowość jest siedzibą gminy Osie oraz przedsiębiorstwa przemysłu mięsnego Sokołów.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa bydgoskiego.

W 2022 upubliczniono informację o odnalezieniu w 2017 w rejonie miejscowości porośniętych lasem pozostałości po osadzie Gotów z IV w. n.e. o dobrze zachowanym układzie przestrzennym[2][3].

Obiekty zabytkowe[edytuj | edytuj kod]

W Osiu usytuowany jest zabytkowy, bezstylowy, kościół parafialny pod wezwaniem Podwyższenia Krzyża Świętego. Został zbudowany jako szachulcowy w 1821 r., z dobudowanym w 1901 r. w stylu neogotyckim prezbiterium, a w latach 1921-1923 całkowicie przebudowany. Neobarokowa wieża pochodzi z l. 30 XX wieku. Zlokalizowany jest tu cmentarz parafialny, katolicki założony w XIX w., spichlerz murowano-drewniany z końca XIX w. oraz nieczynny cmentarz ewangelicki[4]

Instytucje użyteczności publicznej[edytuj | edytuj kod]

Symbol Osia

W miejscowości są usytuowane m.in.[4]:

  • Zespół Szkół składający się ze szkoły podstawowej mieści się u dwóch obiektach z początku XX w. – przy ul. Szkolnej 8 oraz przy ul. Semraua 44
  • SPZOZ Gminna Przychodnia
  • Gminna Biblioteka Publiczna
  • Posterunek Policji przy ul. Dworcowej 11
  • siedziba Nadleśnictwa Osie
  • Ochotnicza Straż Pożarna
  • hydrofornia - ujęcie wody pitnej
  • stacja kolejowa.

Pomniki przyrody[edytuj | edytuj kod]

W obrębie wsi zlokalizowane są pomniki przyrody:

Sołectwo Osie[edytuj | edytuj kod]

  • Osie: 2379 mieszkańców
  • Wybudowanie pod Starogard: 126 mieszkańców
  • Wybudowanie pod Nowe: 81 mieszkańców
  • Wybudowanie pod Jaszcz: 68 mieszkańców
  • Wybudowanie pod Miedzno: 29 mieszkańców
  • Oski Piec: 19 mieszkańców
  • Starnie: 16 mieszkańców
  • Leśniczówka Dębowiec: 6 mieszkańców
  • Leśniczówka Sobiny: 2 mieszkańców
  • Grzybek: 4 mieszkańców
  • Swatno

Wspólnoty wyznaniowe[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. bip.osie.pl Dane statystyczne - liczba mieszkańców stałych. [dostęp 2017-07-01].
  2. Osada Gotów w Borach Tucholskich
  3. Niezwykłe odkrycie w Borach Tucholskich. Zamieszkiwali je Goci
  4. a b STRATEGIA ZRÓWNOWAŻONEGO ROZWOJU GMINY OSIE NA LATA 2005-2014, stan na maj 2005 roku. [dostęp 2012-04-03].
  5. a b Rozporządzenie nr 11/91 Wojewody Bydgoskiego z dnia 1 lipca 1991 roku.
  6. Rozporządzenie nr 305/93 Wojewody Bydgoskiego z dnia 26 października 1993 roku.
  7. Rozporządzenie nr 36/95 Wojewody Bydgoskiego z dnia 14 lutego 1995 roku.
  8. Dane według wyszukiwarki zborów, na oficjalnej stronie Świadków Jehowy jw.org [dostęp 2014-06-05].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]