Oskar Farenholc

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Oskar Czesław Farenholc
Franz Henzel
John Kennedy
Jerzy Stawicki
Wacław Sławicki

Sum, Rosomak
porucznik porucznik
Data i miejsce urodzenia 1 stycznia 1918
Kijów
Data śmierci 1944
Przebieg służby
Lata służby 1939–1944
Siły zbrojne Wojsko Polskie II RP, Polskie Siły Zbrojne na Zachodzie, Armia Krajowa
Jednostki Centrum Wyszkolenia Artylerii (II RP), 1. Dywizjon Artylerii Przeciwlotniczej, Oddział VI Sztabu Naczelnego Wodza, Oddział II Informacyjno-Wywiadowczy Komendy Głównej AK
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
Odznaczenia
Krzyż Walecznych (od 1941, czterokrotnie)

Oskar Czesław[a] Farenholc Franz Henzel vel John Kennedy vel Jerzy Stawicki vel Wacław Sławicki, pseud.: „Sum”, „Rosomak” (ur. 1 stycznia 1918 w Kijowie, zm. w 1944) – oficer Wojska Polskiego, Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie i Armii Krajowej, porucznik artylerii, cichociemny.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był synem Ludwika, lekarza, i Wandy z domu Oleckiej. Po uzyskaniu matury w Gimnazjum Wojciecha Górskiego w Warszawie w 1937 roku wstąpił ochotniczo do Szkoły Podchorążych Artylerii w Zambrowie, a następnie Szkoły Podchorążych Artylerii Przeciwlotniczej w Trauguttowie koło Brześcia nad Bugiem (do sierpnia 1939 roku).

We wrześniu 1939 roku służył w 3 Batalionie Centrum Wyszkolenia Artylerii. 19 września przekroczył granicę polsko-węgierską. W październiku 1939 roku znalazł się we Francji, gdzie do czerwca 1940 roku służył w ośrodku artylerii przeciwlotniczej w Saint-Nazaire. Następnie przebywał w Wielkiej Brytanii, służąc w obsadzie pociągu pancernego „E” i w 1. Dywizjonie Artylerii Przeciwlotniczej. Przeszedł Oficerski Kurs Doskonalenia Administracji Wojskowej (kamuflaż Polskiej Szkoły Wywiadu). Po przeszkoleniu konspiracyjnym ze specjalnością w wywiadzie został zaprzysiężony 29 grudnia 1942 roku i przeniesiony do Oddziału VI Sztabu Naczelnego Wodza.

Został zrzucony w Polsce w nocy z 13 na 14 marca 1943 roku w ramach operacji lotniczej o kryptonimie „Tile” i został odebrany przez placówkę „Olcha”, znajdującą się 9 km od Kielc. Dostał przydział do wywiadu ofensywnego Oddziału II Komendy Głównej AK jako oficer referatu „Zachód”.

6 października 1943 roku został ranny w czasie przypadkowej strzelaniny w rejonie Alei Szucha 12 w Warszawie i w następstwie aresztowany przez SD pod nazwiskiem Franz Henzel vel Jerzy Stawicki. Po śledztwie, które trwało do lipca 1944 roku został prawdopodobnie wywieziony z Pawiaka do Groß-Rosen. Odtąd zaginął.

Tablica w kościele św. Jacka w Warszawie, upamiętniająca poległych cichociemnych, w tym Oskara Fahrenholca

Awanse[edytuj | edytuj kod]

  • podporucznik – ze starszeństwem od 1 września 1939 roku
  • porucznik – ze starszeństwem od 1 stycznia 1943 roku.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Upamiętnienie[edytuj | edytuj kod]

W lewej nawie kościoła św. Jacka przy ul. Freta w Warszawie odsłonięto w 1980 roku tablicę Pamięci żołnierzy Armii Krajowej, cichociemnych – spadochroniarzy z Anglii i Włoch, poległych za niepodległość Polski. Wśród wymienionych 110 poległych cichociemnych jest Oskar Fahrenholc.

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Według Tochmana (1996) Farenholc miał na drugie imię Wacław.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]