Saint-Nazaire

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Saint-Nazaire
miejscowość i gmina
Ilustracja
St. Naziere - zdjęcie lotnicze
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo

 Francja

Region

 Kraj Loary

Departament

Loara Atlantycka

Okręg

Saint-Nazaire

Kod INSEE

44184

Powierzchnia

46,8 km²

Populacja (2010[1])
• liczba ludności


67 031

• gęstość

1432 os./km²

Kod pocztowy

44600

Położenie na mapie Loary Atlantyckiej
Mapa konturowa Loary Atlantyckiej, po lewej znajduje się punkt z opisem „Saint-Nazaire”
Położenie na mapie Francji
Mapa konturowa Francji, po lewej znajduje się punkt z opisem „Saint-Nazaire”
Położenie na mapie Kraju Loary
Mapa konturowa Kraju Loary, po lewej znajduje się punkt z opisem „Saint-Nazaire”
Ziemia47°17′N 2°12′W/47,283333 -2,200000
Strona internetowa
Portal Francja

Saint-Nazaire (wym. [sɛ̃-nazɛɾə]; bret. Sant-Nazer) – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Kraj Loary, w departamencie Loara Atlantycka.

Według danych z 2010 gminę zamieszkiwały 67 031 osoby, zaś gęstość zaludnienia wynosiła 1432 osoby/km². W miejscowości znajduje się stacja kolejowa Gare de Saint-Nazaire.

Historia[edytuj | edytuj kod]

17 czerwca 1940 niemiecka Luftwaffe zatopiła w porcie Saint-Nazaire brytyjski transportowiec RMS „Lancastria”, który w ramach Operacji Ariel miał ewakuować uciekające przed Niemcami wojska angielskie i polskie, ale także ludność cywilną do Anglii. Statek wywrócił się, a Luftwaffe kontynuowała ostrzał ocalałych na wodzie i tonącego statku. Liczba ofiar śmiertelnych waha się od 4 000 do 7 000 zabitych[2].

Podczas II wojny światowej w Saint-Nazaire była baza niemieckich okrętów podwodnych. (jedna z pięciu tego typu we Francji). Schrony miały 300 metrów długości ze stropami o grubości ośmiu metrów. Skutkowało to licznymi alianckimi bombardowaniami schronów okrętów podwodnych i minowania minami morskimi wejścia do portu[3].

Znajdował się tu suchy dok Normandie (Forme Écluse Joubert), ówcześnie największy na świecie i był jedynym na okupowanym wybrzeżu atlantyckim dokiem zdolnym pomieścić okręty typu Tirpitz. W celu jego zniszczenia przeprowadzono w nocy 28 marca 1942 udaną„Operację Chariot"[4].

Niedaleko ujścia Loary na plaży w mieście chińsko-francuski artysta i rzeźbiarz Huang Yong Ping w 2012 stworzył z okazji wystawy sztuki współczesnej Estuaire szkielet węża[5].

Ekonomia[edytuj | edytuj kod]

Stocznia Chantiers de l'Atlantique (dawniej Ateliers et Chantiers de la Loire) w przeszłości budowała okręty wojenne i statki handlowe. W ostatnich latach stocznia specjalizuje się w budowie statków pasażerskich. W stoczni zbudowano między innymi statek Queen Mary 2 dla operatora Cunard Line, oraz Norwegian Epic, dla operatora NCL (Norwegian Cruise Line)[6].

Klimat[edytuj | edytuj kod]

Średnia dobowa temperatura morza (°C)[7]
Sty Lut Mar Kwi Maj Cze Lip Sie Wrz Paź Lis Gru Rok
9,8 9,5 9,8 11,8 14,1 16,2 17,4 18,2 18,2 16,7 15,1 12,4 14,1

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

  • schrony U-Botów z II wojny światowej
  • suchy dok Normandie (Forme Jaubert) – cel brytyjskiej Operacji Chariot
  • bunkier-śluza dla niemieckich okrętów podwodnych, w którym obecnie znajduje się okręt muzeum - wycofany z eksploatacji francuski okręt podwodny „Espadon”
  • Escal’Atlantic, wystawa poświęcona statkom pasażerskim zbudowanym w Saint-Nazaire znajdująca się w dawnym bunkrze dla łodzi podwodnych

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. INSEE: Populations légales 2010 - 44-Loire-Atlantique. [dostęp 2013-09-16]. (fr.).
  2. Châteaubriant en 1939-1945, www.ajpn.org [dostęp 2023-08-06] (fr.).
  3. Niesamowite, opuszczone bazy i instalacje wojskowe, tech.wp.pl [dostęp 2023-08-06] (pol.).
  4. Rajd na Saint Nazaire – operacja „Chariot”, warhist.pl [dostęp 2023-08-06] (pol.).
  5. Serpent D'Océan. Gigantyczny wąż u wybrzeży Francji. turystyka.wp.pl. (pol.).
  6. Norwegian Epic.
  7. Saint-Nazaire average sea temperature – seatemperature.org.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]