Pęckowo (powiat czarnkowsko-trzcianecki)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 52°50′6″N 16°5′8″E
- błąd 38 m
WD 52°47'N, 16°4'E
- błąd 20418 m
Odległość 1044 m
Pęckowo
wieś
Ilustracja
Centrum Pęckowa
Państwo  Polska
Województwo  wielkopolskie
Powiat czarnkowsko-trzcianecki
Gmina Drawsko
Strefa numeracyjna 67
Kod pocztowy 64-733[1]
Tablice rejestracyjne PCT
SIMC 0525910
Położenie na mapie gminy Drawsko
Mapa konturowa gminy Drawsko, u góry po prawej znajduje się punkt z opisem „Pęckowo”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po lewej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Pęckowo”
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa konturowa województwa wielkopolskiego, po lewej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Pęckowo”
Położenie na mapie powiatu czarnkowsko-trzcianeckiego
Mapa konturowa powiatu czarnkowsko-trzcianeckiego, na dole po lewej znajduje się punkt z opisem „Pęckowo”
Ziemia52°50′06″N 16°05′08″E/52,835000 16,085556

Pęckowowieś w Polsce, położona w województwie wielkopolskim, w powiecie czarnkowsko-trzcianeckim, w gminie Drawsko[2][3].

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

W historii wieś notowana pod różnymi nazwami. Stare historyczne dokumenty spisane po łacinie notują ją jako Panczkowo. Słownik geograficzny Królestwa Polskiego wymienia cztery kolejne: Pęczków, Pęczkowo, zgermanizowaną Penskowo oraz błędną Paskowo[4].

Integralne części wsi[edytuj | edytuj kod]

Integralne części wsi Pęckowo[2][3]
SIMC Nazwa Rodzaj
1015989 Plany część wsi

Historia[edytuj | edytuj kod]

Miejscowość historycznie leżała na terenie Wielkopolski. Pierwsza wzmianka o wsi pochodzi z 1458 gdzie wymieniono ją jako Panczkowo. Była to królewszczyzna, a potem własność szlachecka. W 1580 leżała w Koronie Królestwa Polskiego i należała do ówczesnego kasztelana rezydującego na zamku międzyrzeckim[4]. Wieś ma zabudowę zwartą oraz układ wielodrożnicy.

Do czasu rozbiorów leżała w Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Wskutek II rozbioru Polski w 1793 r., miejscowość przeszła pod władanie Prus i jak cała Wielkopolska znalazła się w zaborze pruskim. Pod koniec XIX wieku jako wieś Pęczków leżącą w powiecie czarnkowskim odnotował miejscowość XIX wieczny Słownik geograficzny Królestwa Polskiego. Liczyła ona wówczas 94 domy oraz 964 mieszkańców w tym 923 katolików, 31 protestantów oraz 10 izraelitów[4].

Po powstaniu wielkopolskim wraz z całą Wielkopolską znalazła się w granicach II RP. W 1919 r. urodził się tu Józef Noji – olimpijczyk, wielokrotny mistrz Polski w biegach długodystansowych okresu międzywojennego, największy krajowy rywal Janusza Kusocińskiego[5], zamordowany 25 stycznia 1943 w Oświęcimiu gdzie znalazł się za dwukrotną odmowę podpisania Volkslisty oraz działalność w polskim podziemiu niepodległościowym[6]. Dziś odbywają się tu biegi im. Józefa Noji. Rodzinę Nojów odnotowano już w 1638. Nazwisko może się wywodzić z języka niemieckiegoneu (nowy osadnik)[7].

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa pilskiego.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Zachowane stare budynki – najstarsze z początku XIX wieku. Kościół św. Ignacego Loyoli z 1909, rozbudowany w latach 1984–1986. Krzyż i kamienie pamiątkowe o charakterze patriotycznym z 1998. Kapliczka z Chrystusem Frasobliwym odtworzona w 1995 (poprzednią zniszczyli naziści w 1941). Figura św. Jana Nepomucena odbudowana w 1983. Na cmentarzu grób nieznanego żołnierza poległego w 1945 i figura upamiętniająca Józefa Karczewskiego (1914-1945) zamordowanego w Oranienburgu w czasie II wojny światowej.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 910 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  2. a b Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  3. a b GUS. Rejestr TERYT
  4. a b c Pęczków, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. VIII: Perepiatycha – Pożajście, Warszawa 1887, s. 35.
  5. Józef Noji - nota biograficzna (pol.). W: Polskie Stowarzyszenie Biegów [on-line]. www.psb-biegi.com.pl, 2010. [dostęp 2014-05-24].
  6. Andrzej Jucewicz, Włodzimierz Stępiński: Chwała olimpijczykom 1939-1945. Warszawa: Wydawnictwo Sport i Turystyka, 1968, s. 66–69.
  7. Paweł Anders, Władysław Kusiak, Puszcza Notecka, Oficyna Wydawnicza G&P, Poznań, 2011, s. 198–199, ​ISBN 978-83-7272-242-3​.