Płomyczek
| Częstotliwość | |
|---|---|
| Państwo | |
| Adres |
ul. Władysława Broniewskiego 8a |
| Wydawca |
Związek Polskiego Nauczycielstwa Szkół Powszechnych |
| Pierwszy numer |
1917 |
| Ostatni numer |
1 grudnia 2012 |
| Redaktor naczelny |
Janusz Sapa (ostatni) |
| Strona internetowa | |
Płomyczek – czasopismo dla starszych dzieci i później także młodszej młodzieży, wydawane w Warszawie w latach 1917–2013, do 1927 jako dodatek do tygodnika „Płomyk”.
Historia pisma
[edytuj | edytuj kod]„Płomyczek” powstał w 1917 roku z inicjatywy Rozalii Brzezińskiej, początkowo jako dodatek do „Płomyka”. Szkoły prenumerujące co najmniej 5 egzemplarzy „Płomyka” lub „Płomyczka”, już od września 1925 roku mogły nabywać je oddzielnie. Od 1 września 1927 wydawany był jako samodzielne siesnastostronicowe czasopismo, do 1934 roku pod redakcją Janiny Porazińskiej. Następnie do 1939 roku redagowali je kolejno: Józef Czechowicz, Wanda Wasilewska, Helena Radwanowa i Ewa Szelburg-Zarembina[1].
W latach 1917–1952 „Płomyczek” ukazywał się jako tygodnik, do 1989 roku jako dwutygodnik, a od 1990 – miesięcznik. Zmianie ulegał także podtytuł: Tygodnik ilustrowany dla młodszej dziatwy (1926-1933), Tygodnik dla młodszych dzieci (1934–1939), Pisemko dla młodszych dzieci (1945–1952), Dwutygodnik dla dzieci (1953–1989), Miesięcznik dla dzieci (1990–1992), Miesięcznik dla dziewcząt i chłopców (1993–2024), Miesięcznik dziewcząt i chłopców (od 2004, nr 10)[2]. Dzięki walorom wychowawczym i poznawczym „Płomyczek” był od maja 1924 roku zalecany do użytku szkolnego przez Ministerstwo Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego[1]. Nakład pisma w okresie międzywojennym był stosunkowo wysoki. W 1927 roku wynosił jednorazowo 28 tys. egzemplarzy, pod koniec lat 20. XX w. 30–45 tys., w latach 1930–1933 ok. 35 tys., a w drugiej połowie lat 30. przekraczał 100 tysięcy egzemplarzy[1].
Tygodnik nie był drukowany w czasie wojny[2]. Pierwszy powojenny numer ukazał się z datą 1 lipca 1945 roku pod redakcją Hanny Ożogowskiej, nakładem „Naszej Księgarni”. Kierownikiem artystycznym został doświadczony grafik Kazimierz Pieniążek (do maja 1946 r.)[1]. Pismo ukazywało się nieregularnie, w 1945 roku wydrukowano tylko 3 jego numery[1]. Jeszcze jesienią 1945 r. Hanna Ożogowska zrezygnowała z zajmowanego stanowiska, a po kilku tygodniach na jej następcę powołano Stanisława Aleksandrzaka, który pełnił tę funkcję do 1984 roku. Kolejnym redaktorem pisma był Tadeusz Chudy, a od 1994 roku Janusz Sapa[1].
Format pisma po II wojnie światowej wynosił 17×24 cm, nadal liczyło 16 stron[1]. Pismo w latach 1953–1994 wydawano w formacie 18×27,5 cm[1], a od 1995 powiększono go do 30 cm[2]. Pismo przetrwało przemiany ustrojowe po 1989 r. w wydawnictwie „Nasza Księgarnia”, a od 1991 r. przejęła je Oficyna Wydawnicza „Amos”. Z dniem 1 marca 2013 roku wydawca zawiesił wydawanie „Płomyczka”[3].
Profil pisma
[edytuj | edytuj kod]„Płomyczek” był czasopismem przeznaczonym dla dzieci w wieku 7–11 lat. Ponieważ w 1934 roku powstał „Mały Płomyczek” kierowany do dzieci w wieku 7–8 lat, „Płomyczek" zaczęto tworzyć dla odbiorcy w wieku 9–11 lat[1]. W późniejszym okresie kierowany był do młodzieży w wieku 10–15 lat[3].
W okresie międzywojennym w piśmie publikowano głównie krótkie opowiadania, bajki, legendy i wiersze. Zamieszczano także inscenizacje teatralne, historyjki obrazkowe, teksty piosenek, rebusy i zagadki[1]. Autorami tekstów byli m.in.: Stefania Baczyńska, Antoni Bogusławski, Janina Broniewska, Maria Chełmońska, Józef Czechowicz, Czesław Janczarski, Janina Kamińska, Janina Kostro, Maria Kownacka, Lucyna Krzemieniecka, Hanna Ożogowska, Janina Porazińska, Ewa Szelburg-Zarembina, Edward Szymański, Wanda Wasilewska i Ludwik Wiszniewski. Za szatę graficzną odpowiadali kolejni kierownicy artystyczni: Michał Bylina, Kazimierz Pieniążek, Edmund John. Wykorzystywali techniki akwareli, drzeworytu i litografii[1].
W czasie Polski Ludowej kierownikami graficznymi byli kolejno: Michał Bylina (czerwiec–sierpień 1946 r.), Bohdan Bocianowski (wrzesień 1946 – sierpień 1949) i Konstanty Maria Sopoćko (od września 1949 do 1956 roku). Najdłużej funkcję tę pełniła Anna Kołakowska (od 1956 roku do pierwszej połowy lat 80. XX w.), a następnie Zdzisław Byczek i Sabina Uścińska-Siwczuk[1].
Za całokształt działalności na rzecz dzieci w dniu 20 listopada 2009 z okazji XX-lecia powstania Konwencji o Prawach Dziecka „Płomyczek” otrzymał Nagrodę Honorową Rzecznika Praw Dziecka RP. Medal i dyplom z rąk Marka Michalaka odebrał ówczesny redaktor naczelny Janusz Sapa[3].
Redaktorzy naczelni
[edytuj | edytuj kod]Redakcją kierowali redaktorzy naczelni[2]:
- 1917–1926: Helena Radwanowa
- 1927–1934: Janina Porazińska
- 1935–1939: kolejno: Józef Czechowicz, Wanda Wasilewska, Helena Radwanowa, Ewa Szelburg-Zarembina
- 1945–1947: Hanna Ożogowska
- 1947–1985: Stanisław Aleksandrzak
- 1986–1993: Tadeusz Chudy
- 1994–2013: Janusz Sapa
Wydawcy
[edytuj | edytuj kod]Pismo wydawane było przez[2][1]:
- 1917–1939: Związek Polskiego Nauczycielstwa Szkół Powszechnych[a] (od 1930 Związek Nauczycielstwa Polskiego),
- 1945–1992: Instytut Wydawniczy „Nasza Księgarnia”,
- 1993–2013: Oficyna Wydawnicza „Amos”.
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Uwagi
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Związek Polskiego Nauczycielstwa Szkół Powszechnych powstał w 1919, wcześniej działał jako Zrzeszenie Nauczycielstwa Polskich Szkół Początkowych.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d e f g h i j k l m Michał Rogoż, Czasopisma dla dzieci i młodzieży Instytutu Wydawniczego "Nasza Księgarnia" w latach 1945-1989 : studium historycznoprasowe, Kraków: Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Pedagogicznego, 2009, s. 72–95, ISBN 978-83-7271-543-2 [dostęp 2025-11-29].
- ↑ a b c d e Płomyczek. worldcat.org. [dostęp 2017-02-09].
- ↑ a b c Płomyczek. plomyczek.amos.waw.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-08-10)].
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Czasopisma dla dzieci i młodzieży
- Czasopisma w języku polskim
- Czasopisma w Polsce (1918–1939)
- Czasopisma wydawane od 1917
- Czasopisma wydawane do 2012
- Dwutygodniki wydawane w Warszawie
- Miesięczniki wydawane w Warszawie
- Niewydawane dwutygodniki polskie
- Niewydawane miesięczniki polskie
- Niewydawane tygodniki polskie
- Prasa w Warszawie (okupacja niemiecka 1915–1918)
- Prasa w Warszawie (II Rzeczpospolita)
- Prasa w Warszawie (Polska Ludowa)
- Prasa w Warszawie
- Tygodniki wydawane w Warszawie