Pandeli Majko

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pandeli Majko
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 15 listopada 1967
Tirana
Premier Albanii
Okres od 22 lutego 2002
do 31 lipca 2002
Przynależność polityczna Socjalistyczna Partia Albanii
Poprzednik Ilir Meta
Następca Fatos Nano
Premier Albanii
Okres od 2 października 1998
do 29 października 1999
Przynależność polityczna Socjalistyczna Partia Albanii
Poprzednik Fatos Nano
Następca Ilir Meta

Pandeli Sotir Majko (ur. 15 listopada 1967 w Tiranie[1]) – albański polityk, deputowany, minister, w latach 1998–1999 i w 2002 premier Albanii.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Na początku lat 90. brał udział w protestach studentów domagających się reform. Dołączył do organizacji FRESH, która stała się młodzieżówką postkomunistycznej Socjalistycznej Partii Albanii. Przewodniczył tej organizacji w latach 1992–1995[1][2][3]. Na Uniwersytecie Tirańskiem ukończył studia z inżynierii mechanicznej oraz prawa[1][3]. W 1992 po raz pierwszy uzyskał mandat posła do Zgromadzenia Albanii[1], wybierany na kolejne kadencje w każdych kolejnych wyborach[2][3] do 2017 włącznie[4]. W drugiej połowie lat 90. był sekretarzem prasowym partii, a później jej sekretarzem generalnym oraz przewodniczącym frakcji parlamentarnej[2].

We wrześniu 1998, po rezygnacji lidera socjalistów Fatosa Nano, Pandeli Majko został rekomendowany przez władze socjalistów na nowego premiera. Urząd ten objął 2 października. W październiku 1999 premier ubiegał się o przywództwo w Socjalistycznej Partii Albanii, przegrywając z Fatosem Nano. Pozbawiony poparcia ustąpił z funkcji sekretarza generalnego partii oraz z zajmowanego stanowiska rządowego, na którym 29 października 1999 zastąpił go Ilir Meta[1]. We wrześniu 2001 w jego drugim gabinecie Pandeli Majko objął urząd ministra obrony[5]. Wewnętrzne spory w partii doprowadziły w styczniu 2002 do dymisji premiera, w następstwie której rekomendowany przez swoją formację Pandeli Majko 22 lutego tegoż roku po raz drugi stanął na czele rządu[1][6]. Już w lipcu złożył rezygnację, gdy komitet wykonawczy socjalistów poparł objęcie funkcji premiera przez Fatosa Nano, zatwierdzonego na tym urzędzie przez parlament 31 lipca 2002[1].

W ramach łagodzenia konfliktów lider Socjalistycznej Partii Albanii powierzył swojemu poprzednikowi funkcję ministra obrony[1]. Pandeli Majko zajmował to stanowisko przez cały okres funkcjonowania gabinetu (od lipca 2002 do września 2005)[5]. W latach 2005–2007 ponownie był sekretarzem generalnym partii i przewodniczącym jej klubu poselskiego[2]. We wrześniu 2017 po kilkunastoletniej przerwie powrócił do administracji rządowej – w drugim gabinecie Ediego Ramy objął funkcję ministra stanu do spraw diaspory[3][7]. Pełnił ją do września 2021, wcześniej w tym samym roku nie został ponownie wybrany na deputowanego[8].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h Pandeli Majko (hiszp.). cidob.org. [dostęp 2021-09-17].
  2. a b c d Majko, Pandeli (alb.). parlament.al. [dostęp 2021-09-18].
  3. a b c d Pandeli Majko: Ministër i Shtetit për Diasporën (alb.). kryeministria.al. [dostęp 2021-09-18].
  4. Zgjedhjet parlamentare 2017 (alb.). cec.org.al. [dostęp 2021-09-17].
  5. a b Rulers: Albania: Ministries, etc. (ang.). rulers.org. [dostęp 2021-09-17].
  6. Leaders of Albania (ang.). zarate.eu. [dostęp 2021-09-17].
  7. Kryeministri Rama: Qeveria e re me 11 ministri, ja emrat e tyre (alb.). mapo.al, 27 sierpnia 2017. [dostęp 2021-09-18].
  8. Pandeli Majko reacts after losing his mandate: Although I am among the 10 most voted in Tirana, I will not be an MP (alb.). tiranapost.net, 30 kwietnia 2021. [dostęp 2021-09-18].