Sulejman Delvina

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Sulejman Delvina
SulejmanDelvina.jpg
Data i miejsce urodzenia 5 października 1872
Delvina
Data i miejsce śmierci 1 sierpnia 1932
Wlora
Premier rządu Albanii
Okres od 30 stycznia 1920
do 14 listopada 1920
Następca Ilias Vrioni
Minister spraw zagranicznych Albanii
Okres od 11 lutego 1921
do 16 października 1921
Poprzednik Ilias Vrioni
Następca Pandeli Evangjeli

Sulejman Delvina (ur. 5 października 1872 w Delvinë – zm. 1 sierpnia 1932 we Wlorze[1]) – albański polityk, działacz narodowy i dyplomata. Od 30 stycznia do 14 listopada 1920 premier rządu albańskiego.

Życiorys[edytuj]

Pochodził z zamożnej rodziny z południa Albanii. Po ukończeniu greckojęzycznej szkoły Zosimea w Janinie studiował prawo w szkole Mekteb-i Mülkiye w Stambule. Studia ukończył w 1899, a następnie podjął pracę w osmańskim ministerstwie spraw zagranicznych[1]. W 1901 objął stanowisko profesora w liceum Galatasaray w Stambule. W Stambule nawiązał współpracę z albańskimi działaczami narodowymi, działającymi w klubie patriotycznym Bashkimi. W 1916 przeszedł do pracy w ministerstwie spraw wewnętrznych[1].

Po I wojnie światowej porzucił pracę urzędnika osmańskiego i związał się z Albanią. W kwietniu 1919 wyjechał na Konferencję Pokojową do Paryża jako przedstawiciel diaspory albańskiej. Był jednym z organizatorów kongresu narodowego w Lushnjë (styczeń 1920), który podjął działania na rzecz odbudowy państwowości albańskiej. Tam też został wybrany szefem nowego rządu. Rząd działał 10 miesięcy, kiedy w wyniku tarć politycznych został obalony, a Delvina zachował resort spraw wewnętrznych. Powodem dymisji jego rządu była próba zmiany osmańskiego ustawodawstwa w zakresie handlu, do czego nie miał wystarczającego poparcia w parlamencie.

W czasie rewolucji w 1924 stanął po stronie Fana Nolego i otrzymał zadanie kierowania resortem spraw zagranicznych. Klęska rządu Nolego sprawiła, że Delvina opuścił kraj, wyjechał do Wiednia, gdzie zaczął działać w lewicowej organizacji emigracyjnej KONARE (Komitet Narodowo-Rewolucyjny). Mimo zaocznego wyroku Delvina ciężko chory zdecydował się wrócić do Albanii. Z uwagi na zakaz pobytu w Tiranie, zamieszkał we Wlorze, gdzie spędził ostatnie lata życia.

Jego imię w latach 90. XX w. nadano jednej z ulic w Tiranie, a także gimnazjum w jego rodzinnej miejscowości.

Przypisy

  1. a b c Kastriot Dervishi: Kryeministrat dhe ministrat e shtetit shqiptar në 100 vjet : anëtarët e Këshillit të Ministrave në vitet 1912-2012, jetëshkrimet e tyre dhe veprimtaria e ekzekutivit shqiptar. Tirana: Shtepia Botuese 55, 2012, s. 122.

Bibliografia[edytuj]

  • Tadeusz Czekalski: Albania w latach 1920-1924 - aparat państwowy i jego funkcjonowanie. Katowice: Śląska Agencja Prasowa, 1998. ISBN 83-905123-1-9. (alb.)
  • Kastriot Dervishi: Kryeministrat dhe ministrat e shtetit shqiptar në 100 vjet : anëtarët e Këshillit të Ministrave në vitet 1912-2012, jetëshkrimet e tyre dhe veprimtaria e ekzekutivit shqiptar. Tirana: Shtepia Botuese 55, 2012, s. 122.