Ismail Qemali

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ismail Qemali
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 16 stycznia 1844
Wlora
Data i miejsce śmierci 24 stycznia 1919
Perugia
premier Albanii
Okres od 1912
do 1914
Następca Turhan Pasza Përmeti

Ismail Qemali (także: Ismail Kemal Bej[1]; ur. 16 stycznia 1844 we Wlorze, zm. 24 stycznia 1919 w Perugii) – polityk albański, działacz niepodległościowy.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Od 1859 r. mieszkał w Stambule. Piastował szereg stanowisk w administracji osmańskiej, był m.in. gubernatorem Bejrutu. Był główną postacią stronnictwa niepodległościowego w Albanii w początkach XX w. W latach 1901−1908 internowany przez władze tureckie. Uwolniony w czasie rewolucji młodoosmańskiej. W wyborach 1908 uzyskał mandat deputowanego z okręgu Berat i zasiadał w parlamencie osmańskim. Po wybuchu pierwszej wojny bałkańskiej w 1912 rozpoczął podróż po stolicach państw europejskich, zabiegając o poparcie dla albańskiej niepodległości. Aktywnie uczestniczył w proklamacji niepodległości kraju 28 listopada 1912 r., kończącej niemal pięćsetletni okres osmańskiej władzy w Albanii.

Ismail Qemali rządził jako pierwszy premier Albanii w latach 1912−1914. W styczniu 1914 r. zmuszony przez przedstawicieli mocarstw do dymisji. Napisał wspomnienia Kujtimet.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Ismail Qemali. Encyklopedia PWN [dostęp 2018-11-04]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Czekalski Tadeusz, Powrót Albanii na mapę Europy, Przegląd Albański II: 1997
  • Vllamasi Sejfi, Ballafaqime politike ne Shqiperi (1897-1942), Tirane 1995