Panoszów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Panoszów
Dworek w Panoszowie
Dworek w Panoszowie
Państwo  Polska
Województwo śląskie
Powiat lubliniecki
Gmina Ciasna
Liczba ludności (2008) 652 [1]
Strefa numeracyjna (+48) 34
Kod pocztowy 42-793[1]
Tablice rejestracyjne SLU
SIMC 0130642
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa śląskiego
Panoszów
Panoszów
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Panoszów
Panoszów
Ziemia50°48′48″N 18°38′02″E/50,813333 18,633889

Panoszów (niem. Ponoschau) – wieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie lublinieckim, w gminie Ciasna.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa częstochowskiego.

W 1936 władze hitlerowskie, chcąc zatrzeć słowiańskie pochodzenie nazwy wsi, przemianowały ją na Hegersfelde[2].

W miejscowości mieszka ok. 600 osób[potrzebny przypis].

Części wsi[edytuj | edytuj kod]

Integralne części wsi Panoszów[3][4]
SIMC Nazwa Rodzaj
1002478 Gajkowe część wsi
0130659 Kolonia część wsi
1002640 Niwki część wsi
1002662 Olszynki część wsi
1002679 Pilawy część wsi

Historia o powstaniu Panoszowa[edytuj | edytuj kod]

W 1650 Panoszów zwany był Kużnicą Sierakowską, dopiero w 1720 nazwano ją Ponoszowem. Niemiecki przedsiębiorca Rymsa objął w posiadanie: Ponoszów Wędzinę, Patokę, Klekotną, Niwki i Kowię. Rymsa był znanym fabrykantem, posiadającym w Niemczech dwie wytwórnie papierosów, na których do dziś widnieje jego imię.

Zabytki Panoszowa[edytuj | edytuj kod]

Park Dworski został on założony pomiędzy XIX a XX w. Zajmuje powierzchnie ok. 13ha. Ponoszów w 1813 posiadał już własną szkołę, z jednym nauczycielem, do której uczęszczało wraz z dziećmi z koloni Borów 106 dzieci. W 1864 było już ich 120. Pierwszy kierownikiem szkoły był J.Dubiel. Po nim stanowisko to objął R.Stencel, a po jego śmierci K.Kierot.[potrzebny przypis] Obecna kaplica była kiedyś karczmą, a jeszcze wcześniej był to dworek pani Imieowskiej, która starała się go wyremontować, a następnie sprzedała go kościołowi. Jednym z zabytków pozostających po wojnie jest stary magazyn broni. Jego właścicielem obecnie jest bliżej nieznany kolekcjoner i renowator.


Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych poprzez wyszukiwarkę. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 2015-03-26].
  2. http://www.verwaltungsgeschichte.de/guttentag.html
  3. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  4. GUS. Rejestr TERYT