Paprocie nasienne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Paprocie nasienne
Ilustracja
Skamieniałości Neuropteris ovata
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

rośliny

Podkrólestwo

naczyniowe

Nadgromada

nasienne

Gromada

nagonasienne

Klasa

paprocie nasienne

Nazwa systematyczna
Pteridospermatophyta
Skamieniałości Glossopteris browniana

Paprocie nasienne (Pteridospermatophyta, Lyginopteridophyta, Pteridospermopsida[1]) – klasa (gromada) wymarłych roślin nagonasiennych.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Liście pierzaste, przypominające kształtem liście dzisiejszych paproci. W odróżnieniu od prawdziwych paproci na końcu ich liści tworzyły się zalążki. Największe drzewiaste paprocie nasienne sięgały 10 m wysokości.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Występowały na Ziemi od późnego dewonu do albu (wczesna kreda), w postaci drzew, krzewów i pnączy. Szczyt rozwoju przypadł na perm, a zwłaszcza karbon. W tych okresach były ważnym składnikiem lasów, a na kontynencie Gondwany paprocie nasienne, w tym szczególnie rząd Glossopteridales (np. rodzaj Glossopteris), stanowiły główną grupę drzew (tzw. flora glossopterisowa). Glossopteridy swój sukces zawdzięczały tolerancji na chłodny klimat związany z obecnością lądolodów na Gondwanie. W Polsce w utworach karbonu górnego Górnego Śląska i rejonu Wałbrzycha dość częste są fragmenty (zwłaszcza liście) paproci nasiennych, m.in. Neuropteris.

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jachowicz A., Dybova-Jachowicz S., 2003 - Paleobotanika. Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego, Katowice 2003, strona 86