Paulina Jaricot

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Błogosławiona
Paulina Jaricot
Pauline Marie Jaricot lub Jarico
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

22 lipca 1799
Lyon, Francja

Data i miejsce śmierci

9 stycznia 1862
Lyon, Francja

Czczona przez

Kościół rzymskokatolicki

Beatyfikacja

22 maja 2022
Eurexpo (Chassieu)
przez Franciszka[a]

Wspomnienie

9 stycznia

Paulina Maria Jaricot, właśc. fr. Pauline Marie Jaricot lub Jarico[1] (ur. 22 lipca 1799 w Lyonie, zm. 9 stycznia 1862 tamże) – francuska świecka chrześcijanka, założycielka Związku Lyońskiego (podstawy dzisiejszych Papieskich Dzieł Misyjnych), tercjarka dominikańska[2] (OPs), błogosławiona Kościoła katolickiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodziła się w rodzinie bogatego przemysłowca, fabrykanta jedwabiu, jako jedna z siódemki rodzeństwa. Duży wpływ miał na nią w dzieciństwie jej brat, Fileas, który później wstąpił do Paryskiego Seminarium Misji Zagranicznych. W 1816 złożyła wieczyste przyrzeczenie dziewictwa. Odwiedzała lyońskich ubogich i niosła im pomoc. Pod wpływem brata, a także po lekturze listu biskupa Louisa Dubourga w sprawie materialnego wsparcia duszpasterstwa francuskiej emigracji w USA, rozpoczęła przygotowania do stworzenia towarzystwa mającego wspierać misje, opierającego się na dziewięcioosobowych sekcjach łączonych w centurie i dywizje. Pierwsze grupy założyła w fabryce jedwabiu należącej do ojca. Wkrótce idea znalazła naśladowców w całym Lyonie. W 1819, po połączeniu jej dzieła z podobną organizacją prowadzoną przez panią Petit, ukonstytuowało się lyońskie Dzieło Rozkrzewiania Wiary, zwane też Związkiem Lyońskim. Zatwierdził je papież Pius VIII, a potem przywileje potwierdzili jeszcze Grzegorz XVI i Leon XIII. Dzieło zajmowało się głównie zbieraniem pieniędzy na katolickie misje zagraniczne. W 1822 związek przeniesiono do Rzymu i uczyniono je oficjalnym organem Stolicy Apostolskiej do zbierania środków materialnych na misje. W tym samym roku zebrano na potrzeby misji 22 000 franków. Sumy te ciągle rosły, by w 1846 osiągnąć już trzy miliony franków[1].

W okresie rozruchów robotniczych w Lyonie w latach 30. XIX w. (np. powstania tkaczy) Jaricot wspierała robotników duchowo i materialnie (próby zbudowania przedsiębiorstwa, którego udziały byłyby własnością robotników).

Od 1826 podejmowała działania mające na celu popularyzację modlitwy różańcowej. Tworzyła w tym celu piętnastoosobowe grupy, które przyrównywała do bryłek węgla, wzajemnie się ogrzewających. Dzieło to nazwała Żywym Różańcem, który wkrótce mocno rozpowszechnił się w Europie i poza nią[1].

Mimo zasług nigdy nie znalazło się dla niej jakiekolwiek miejsce pracy w Dziele Rozkrzewiania Wiary. Administrator fortuny jej rodziny nie tylko doprowadził ją do ruiny, ale taż zaciągnął poważne długi na jej nazwisko, w związku z czym utraciła wszystko i zmarła w ubóstwie leżąc na pożyczonym sienniku[1].

W 1926 papież Pius XI rozpoczął proces wyniesienia na ołtarze Paulinę Jarcot. 25 lutego 1963 papież Jan XXIII podpisał dekret o heroiczności jej cnót i od tej pory przysługiwał jej tytuł Czcigodnej Służebnicy Bożej[3], zaś 27 maja 2020 papież Franciszek podpisał dekret uznający cud za jej wstawiennictwem, co otwierło drogę do jej beatyfikacji[4][5]. Tym cudem było uzdrowienie 3,5 rocznego dziecka w 2012 roku, które doznało śmierci mózgowej po zadławieniu się, a cud miał miejsce, kiedy to Papieskie Dzieła Misyjne i Żywy Różaniec obchodził 150. rocznicę śmierci służebnicy[4]. 22 maja 2022 w Eurexpo w Chassieu odbyła się uroczysta eucharystia podczas której kard. Luis Antonio Tagle, w imieniu papieża Franciszka, dokonał beatyfikacji Pauliny Jaricot, wpisując ją w poczet błogosławionych[6][7].

Jej wspomnienie liturgiczne obchodzone jest 9 stycznia[8].

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. W imieniu papieża Franciszka, ceremonii beatyfikacji przewodniczył kard. Luis Antonio Tagle, prefekt Kongregacji ds. Ewangelizacji Narodów.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Andrzej Miotk, Historia misji w Kościele. Cykl audycji radiowych Radia Watykańskiego, realizacja Andrzej Danilewicz SVD, w: Animator. Biuletyn Misyjno-Patronalny, nr 4/2004, Pieniężno, 2004, s. 152-153, ISSN 1506-9346
  2. Paulina Jaricot († 1862). [dostęp 2019-05-01].
  3. Beata Paolina Maria Jaricot Terziaria Domenicana. santiebeati.it. [dostęp 2022-05-15].
  4. a b Żywy Różaniec rozpoczął nowennę przez beatyfikacją sługi Bożej Pauliny Jaricot. misyjne.pl, 13 maja 2022. [dostęp 2022-05-15].
  5. Promulgazione di Decreti della Congregazione delle Cause dei Santi, 27.05.2020. press.vatican.va, 27 maja 2020. [dostęp 2022-05-15].
  6. Błogosławiona Paulina Jaricot. "Ona przyjęła dary Boże. Teraz przyszła kolej na nas". deon.pl. [dostęp 2022-05-22].
  7. Beatificazione, 22-05-2022 (wł.). causesanti.va. [dostęp 2022-05-22].
  8. Blessed Pauline-Marie Jaricot. catholicsaints.info. [dostęp 2022-05-22].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • ABC chrześcijanina. Mały słownik, Warszawa 1999, s. 191, ISBN 83-85762-95-7.
  • Jadwiga Stabińska, Wincenty Pallotti, Poznań 1982, s. 87-89.
  • Pauline Marie Jaricot, Eucharystia - Nieskończona Miłość, wyd. Duc In Altum, Warszawa 2006.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]