Luis Antonio Tagle

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Luis Antonio Tagle
Luis Antonio Gokim Tagle
Kardynał biskup
Ilustracja
Luis Antonio Tagle (2019)
Herb duchownego Dominus Est
To jest Pan
Kraj działania Filipiny
Watykan
Data i miejsce urodzenia 21 czerwca 1957
Manila
Prefekt Kongregacji ds. Ewangelizacji Narodów
Okres sprawowania od 2019
Arcybiskup metropolita Manili
Okres sprawowania 2011–2019
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 27 lutego 1982
Nominacja biskupia 22 października 2001
Sakra biskupia 12 grudnia 2001
Kreacja kardynalska 24 listopada 2012
Benedykt XVI
Kościół tytularny św. Feliksa z Kantalicjo
Faksymile
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 12 grudnia 2001
Miejscowość Imus
Miejsce katedra Matki Bożej z Pilar
Konsekrator Jaime Sin
Współkonsekratorzy Manuel Sobreviñas
Pedro Arigo

Luis Antonio Gokim Tagle (ur. 21 czerwca 1957 w Manili) – filipiński duchowny rzymskokatolicki, doktor teologii, biskup diecezjalny Imus w latach 2001–2011, arcybiskup metropolita Manili i prymas Filipin w latach 2011–2019, kardynał od 2012 (najpierw w stopniu prezbitera, w 2020 promowany do stopnia biskupa), przewodniczący Caritas Internationalis od 2015, prefekt Kongregacji ds. Ewangelizacji Narodów od 2019, administrator apostolski sede vacante archidiecezji Manili w latach 2019–2020.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 21 czerwca 1957 w Manili, jako syn Manuela Topacio Tagle i Milagros Gokim Tagle. Po ukończeniu szkoły katolickiej w Imus (1976) wstąpił do stołecznego seminarium duchownego św. Józefa. 27 lutego 1982 przyjął święcenia prezbiteratu których udzielił mu Felix Perez, biskup diecezjalny Imus. Studiował w Waszyngtonie na Katolickim Uniwersytecie Ameryki, uzyskując doktorat z teologii (1987–1991). W latach 1997–2002 był członkiem Międzynarodowej Komisji Teologicznej[1].

22 października 2001 papież Jan Paweł II prekonizował go biskupem diecezjalnym Imus[2]. 12 grudnia 2001 otrzymał święcenia biskupie i odbył ingres do katedry Matki Bożej z Pilar. Głównym konsekratorem był kardynał Jaime Sin, arcybiskup metropolita Manili, zaś współkonsekratorami Manuel Sobreviñas, emerytowany biskup Imus, i biskup Pedro Arigo, wikariusz apostolski Puerto Princesa. Jako zawołanie biskupie przyjął słowa „Dominus Est” (To jest Pan).

13 października 2011 papież Benedykt XVI mianował go arcybiskupem metropolitą Manili[3]. Ingres do archikatedry Niepokalanego Poczęcia NMP, w trakcie którego kanonicznie objął urząd, odbył 12 grudnia 2011. 29 czerwca 2012 w bazylice św. Piotra na Watykanie odebrał od papieża paliusz metropolitalny[4].

24 października 2012 podczas środowej audiencji generalnej papież Benedykt XVI ogłosił, że mianował go kardynałem[5]. 24 listopada 2012 na konsystorzu w bazylice św. Piotra kreował go kardynałem prezbiterem, a jako kościół tytularny nadał mu kościół św. Feliksa z Kantalicjo[6]. 15 czerwca 2013 uroczyście objął swój kościół tytularny w Rzymie. Brał udział w konklawe 2013, które wybrało papieża Franciszka (Jorge Mario Bergoglio). 1 maja 2020 został podniesiony przez papieża do rangi kardynała biskupa, na równi z pozostałymi kardynałami biskupami diecezji suburbikarnych, pomimo nieprzydzielenia mu żadnej z diecezji podrzymskich[7].

14 maja 2015 został wybrany przewodniczącym Caritas Internationalis (konfederacji katolickich organizacji charytatywnych działających w 162 krajach)[8][9].

8 grudnia 2019 papież Franciszek przeniósł go na urząd prefekta Kongregacji ds. Ewangelizacji Narodów, zastępując na tym stanowisku kardynała Fernando Filoniego[10], jednocześnie został administratorem apostolskim archidiecezji Manili[11]. Funkcję tę pełnił do 10 lutego 2020, kiedy zarząd nad archidiecezją jako administrator apostolski sede vacante objął biskup pomocniczy archidiecezji Broderick Pabillo[12].

22 lutego 2020 papież Franciszek mianował go członkiem Zarządu administracji dóbr Stolicy Apostolskiej[13]. 9 czerwca został członkiem Kongregacji ds. Kościołów Wschodnich[14].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Kard. Tagle prefektem Kongregacji Ewangelizacji Narodów (pol.). wiez.pl. [dostęp 2019-12-09].
  2. Rinuncia del vescovo di Imus (Filippine) e nomina del successore (wł.). press.vatican.va, 2001-10-22. [dostęp 2001-10-24].
  3. Rinuncia dell’arcivescovo metropolita di Manila (Filippine) e nomina del successore (wł.). press.vatican.va. [dostęp 2011-10-13].
  4. Ojciec Św. wręczył paliusze (pol.). radiomaryja.pl. [dostęp 2012-06-29].
  5. Annuncio di concistoro per la creazione di sei nuovi cardinali (wł.). press.vatican.va. [dostęp 2012-10-24].
  6. Concistoro ordinario pubblico per la creazione di sei nuovi cardinali: assegnazione dei titoli o delle diaconie ai nuovi (wł.). press.vatican.va. [dostęp 2012-11-24].
  7. Rescriptum ex audientia ss.mi: Rescritto del Santo Padre Francesco con cui ha deciso di cooptare nell’Ordine dei Vescovi, equiparandolo in tutto ai Cardinali insigniti del titolo di una Chiesa suburbicaria, l’Em.mo Cardinale Luis Antonio G. Tagle (wł.). press.vatican.va. [dostęp 2020-05-01].
  8. Caritas Polska: Kard. Tagle przewodniczącym Caritas Internationalis, caritas.pl [dostęp 2015-05-14] (pol.).
  9. Caritas Internationalis (Present Officials) (ang.). gcatholic.org. [dostęp 2020-12-23].
  10. Rinuncia e nomina del Gran Maestro dell’Ordine Equestre del Santo Sepolcro di Gerusalemme e nomina del Prefetto della Congregazione per l’Evangelizzazione dei Popoli (wł.). press.vatican.va. [dostęp 2019-12-08].
  11. To Worry Is Human, Even Cardinal Tagle Does (ang.). onenews.ph. [dostęp 2020-02-07].
  12. Bishop Broderick Soncuaco Pavilion (ang.). catholic-hierarchy.org. [dostęp 2020-11-18].
  13. Nomina di Membri dell’Amministrazione del Patrimonio della Sede Apostolica (wł.). press.vatican.va. [dostęp 2021-02-22].
  14. Rinunce e nomine, press.vatican.va [dostęp 2021-06-09].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]