Penang (wyspa)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Tanjung Bungah w północnej części wyspy Penang
Lokalizacja wyspy

Penang, Pinang (język malajski: Pulau Pinang) – wyspa u zachodnich wybrzeży Półwyspu Malajskiego, stanowiąca część malezyjskiego stanu Penang.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W XV wieku[1] znana chińskim żeglarzom jako wyspa Betelnut. Na początku XVIII wieku na wyspę dotarli osadnicy z Sumatry[1]. 12 sierpnia[1] 1786 kapitan Francis Light odkupił wyspę od sułtana Kedahu i założył tu faktorię Kompanii Wschodnioindyjskiej – pierwszy[potrzebny przypis] punkt osadnictwa brytyjskiego na Malajach. Dla ochrony przed piratami oraz Francuzami i Holendrami zbudowano masywne mury i fort. Wolnocłowy port i rozwój plantacji herbaty oraz tytoniu spowodował napływanie taniej siły roboczej z Chin i Indii. Rozwój przyspieszyła jeszcze bardziej uprawa drzew kauczukowych[2]. 19 grudnia 1941 roku wyspę zajęły wojska japońskie. W 1948[1] roku Penang wszedł w skład Federacji Malajskiej.

Współcześnie wyspa stanowi jedną z większych atrakcji turystycznych Malezji. Największym miastem jest George Town, wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Wyspę łączy z lądem most Penang.

Ludność[edytuj | edytuj kod]

Na wyspie przeważają Chińczycy, przed Hindusami i Malajami. Mniej liczni są Euroazjaci, najczęściej krwi portugalsko-malajskiej oraz Baba-Melayu (mieszańcy chińsko-malajscy). Grupy te zachowują odrębność społeczną[2].

Atrakcje turystyczne[edytuj | edytuj kod]

  • fort Cornwallis (zbudowany w latach 1808–1810 w miejscu wcześniejszego, drewnianego),
  • wiktoriańskie gmachy administracji kolonialnej - urząd miejski, pałac gubernatora, sąd najwyższy,
  • muzeum wyspy,
  • pomnik Francisa Lighta,
  • buddyjska świątynia Kek Lok Si (architektura birmańsko-tajsko-chińska) z 7-piętrową pagodą,
  • meczet Kapitan Keling[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Lonely Planet Malaysia, Singapore & Brunei. Wyd. 10. Lonely Planet, 2007, s. 150-151. ISBN 978-1740597081.
  2. a b c Bronisław Słomczyński, Penang. Wrota Dalekiego Wschodu, w: Poznaj Świat, nr 6/1982, s. 15-18, ISSN 0032-6143

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • H. Finlay, P.Turner: Malaysia, Singapore & Brunei – a travel survival kit Lonely Planet, ​ISBN 0-86442-211-3