Perłówka jednokwiatowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Perłówka jednokwiatowa
Ilustracja
Perłówka jednokwiatowa w lesie bukowym
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad jednoliścienne
Rząd wiechlinowce
Rodzina wiechlinowate
Rodzaj perłówka
Gatunek perłówka jednokwiatowa
Nazwa systematyczna
Melica uniflora Retz

Perłówka jednokwiatowa (Melica uniflora) – gatunek byliny należący do rodziny wiechlinowatych. Występuje w Azji i Europie na obszarach o klimacie oceanicznym. W Polsce gatunek rzadki.

Morfologia[edytuj]

Pokrój
Wieloletnia, roślina zielna, tworząca zwarte murawy w lasach bukowych lub grądach o bujnym runie.
Łodyga
Cienkie, wiotkie źdźbło o wysokości do 60 cm. Pod ziemią cienkie i długie kłącze, z którego wyrastają rozłogi.
Liście
Jasnozielone o długiej równowąskiej blaszce. Pochwa liściowa zrośnięta rurkowo obejmującą źdźbło przechodzi potem w blaszkę liściową. W miejscu przejścia znajduje się niewielki błoniasty języczek zakończony ząbkiem.
Kwiaty
Drobne kłoski zebrane w szczytową, wiechę.
Owoc
Ziarniak.

Biologia i ekologia[edytuj]

Rośnie w lasach liściastych, najczęściej bukowych, rzadziej na obrzeżach zarośli, w zbiorowiskach okrajkowych. Jest geofitem i hemikryptofitem. kwiaty ma wiatropylne. Preferuje podłoża o żyznej próchnicznej glebie. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla związku lasów bukowych (All. Fagion) oraz dla żyznej buczyny niżowej (Galio odorati-Fagetum)[2]. Jest podstawową rośliną żywicielską dla motyla Elachista compsa.

Zmienność[edytuj]

Tworzy mieszańce z perłówką zwisłą (Melica nutans) i kolorową (Melica picta).

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-12-23].
  2. Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.

Bibliografia[edytuj]

  1. František Činčura, Viera Feráková, Jozef Májovský, Ladislav Šomšák, Ján Záborský: Pospolite rośliny środkowej Europy. Jindřich Krejča, Magdaléna Záborská (ilustracje). Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1990. ISBN 83-09-01473-2.
  2. Olga Seidl, Józef Rostafiński: Przewodnik do oznaczania roślin. Warszawa: PWRiL, 1973.