Peter Angerer

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Peter Angerer
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 14 lipca 1959
Hammer, RFN
Klub SC Hammer
Wzrost 178 cm
Debiut w PŚ 19.01 1980, Ruhpolding
(5. miejsce - sprint)
Pierwsze podium w PŚ 31.01 1981, Ruhpolding (2. miejsce - sprint)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  RFN
Igrzyska olimpijskie
Złoto Sarajewo 1984 b.indywidualny
Srebro Sarajewo 1984 sprint
Srebro Calgary 1988 sztafeta
Brąz Lake Placid 1980 sztafeta
Brąz Sarajewo 1984 sztafeta
Mistrzostwa świata
Srebro Lahti 1981 sztafeta
Srebro Anterselva 1983 sprint
Brąz Anterselva 1983 b.indywidualny
Brąz Ruhpolding 1985 sztafeta
Brąz Lake Placid 1987 sztafeta
Mistrzostwa świata juniorów
Złoto Sarajewo 1980 b.indywidualny
Złoto Sarajewo 1980 sztafeta
Puchar Świata
FIS Crystal Globe.svg Kryształowa kula
1982/1983
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
1983/1984
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
1985/1986
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
1984/1985
Zakończenie kariery: 1988 r.

Peter Angerer (ur. 14 lipca 1959 r. w Hammer) – niemiecki biathlonista reprezentujący RFN, wielokrotny medalista igrzysk olimpijskich i mistrzostw świata, a także zdobywca Pucharu Świata.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze sukcesy osiągnął w 1980 roku, zdobywając złote medale w biegu indywidualnym i sztafecie podczas mistrzostw świata juniorów w Sarajewie. Szybko zadebiutował w Pucharze Świata, zajmując piąte miejsce w sprincie 19 stycznia 1980 roku w Ruhpolding. Jeszcze w tym samym roku znalazł się w reprezentacji RFN na igrzyska olimpijskie w Lake Placid, gdzie wraz z Franzem Bernreiterem, Hansem Estnerem i Gerdem Winklerem wywalczył brązowy medal w sztafecie. Zajął tam również 27. miejsce w biegu indywidualnym oraz ósme w sprincie.

Na podium zawodów pucharowych po raz pierwszy stanął 31 stycznia 1981 roku w Ruhpolding, zajmując drugie miejsce w sprincie. Rozdzielił tam Franka Ullricha z NRD i Eirika Kvalfossa z Norwegii. W kolejnych startach jeszcze 25 razy stawał na podium, odnosząc przy tym jedenaście zwycięstw. Trzy razy triumfował w sprincie: 21 stycznia 1984 roku w Ruhpolding, 18 stycznia 1986 roku w Anterselvie i 14 marca 1987 roku w Lillehammer, a ośmiokrotnie był najlepszy w biegu indywidualnym: 7 stycznia 1983 roku i 19 stycznia 1984 w Ruhpolding, 11 lutego 1984 roku w Sarajewie, 7 marca 1984 roku w Oslo, 17 stycznia 1985 roku w Oberhofie, 7 marca 1985 roku w Oslo, 30 stycznia 1986 roku w Oberhofie oraz 8 marca 1986 roku w Lahti. Ostatnie podium w zawodach tego cyklu wywalczył 14 marca 1988 roku w Oslo, zajmując drugie miejsce w sprincie. Najlepsze wyniki osiągnął w sezonie 1982/1983, kiedy zwyciężył w klasyfikacji generalnej. Rywalizację w sezonach 1983/1984 i 1985/1986 kończył na drugiej pozycji, ulegając kolejno Frankowi-Peterowi Roetschowi i André Sehmischowi (obaj z NRD). Ponadto w sezonie 1984/1985 był trzeci, za Roetschem i Jurijem Kaszkarowem z ZSRR.

Największe sukcesy osiągnął na igrzyskach olimpijskich w Sarajewie w 1984 roku, gdzie zdobył medale we wszystkich konkurencjach. Najpierw zwyciężył w biegu indywidualnym, wyprzedzając Roetscha i Eirika Kvalfossa. Następnie zajął drugie miejsce w sprincie, plasując się między Kvalfossem, a Matthiasem Jacobem z NRD. Ponadto razem z Ernstem Reiterem, Walterem Pichlerem i Fritzem Fischerem wywalczył brązowy medal w sztafecie. W tej samej konkurencji zdobył też srebrny medal na mistrzostwach świata w Lahti w 1981 roku oraz brązowe podczas mistrzostw świata w Ruhpolding w 1985 roku i rozgrywanych dwa lata później mistrzostw świata w Lake Placid. Angerer zdobył też dwa medale na mistrzostwach świata w Anterselvie w 1983 roku. W biegu indywidualnym był trzeci, przegrywając z Frankiem Ullrichem i Frankiem-Peterem Roetschem. Trzy dni później zajął drugie miejsce w sprincie, przegrywając tylko z Eirikiem Kvalfossem, a wyprzedzając Austriaka Alfreda Edera. Swój ostatni medal wywalczył na igrzyskach olimpijskich w Calgary w 1988 roku, gdzie reprezentacja RFN w składzie: Ernst Reiter, Stefan Höck, Peter Angerer i Fritz Fischer zajęła drugie miejsce w sztafecie. Ponadto zajął tam dziesiąte miejsce w biegu indywidualnym i sprincie.

Angerer był także drugi w sprincie i trzeci w sztafecie na mistrzostwach świata w Oslo w 1986 roku, jednak jego wyniki zostały anulowane po tym jak w jego organizmie wykryto niedozwolone substancje.[1]. W związku z tym zdyskwalifikowana została cała sztafeta RFN.

Poza tym dwukrotnie wygrał Holmenkollen ski festival. Obecnie Angerer prowadzi szkołę biegów narciarskich w Ruhpolding.

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Igrzyska olimpijskie[edytuj | edytuj kod]

Rok Miejscowość Konkurencje
IN SP PU MS RL RM
1980 Lake Placid
27.
8.
nd.
nd.
3.
nd.
1984 Sarajewo
1.
2.
nd.
nd.
3.
nd.
1988 Calgary
10.
10.
nd.
nd.
2.
nd.

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Rok Miejscowość Konkurencje
IN SP PU MS RL RM
1981 Lahti
16.
6.
nd.
nd.
2.
nd.
1982 Mińsk
19.
31.
nd.
nd.
4.
nd.
1983 Anterselva
3.
2.
nd.
nd.
4.
nd.
1985 Ruhpolding
10.
8.
nd.
nd.
3.
nd.
1986 Oslo
35.
DSQ
nd.
nd.
DSQ
nd.
1987 Lake Placid
7.
30.
nd.
nd.
3.
nd.

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
1979/1980 ?
1980/1981 5.
1981/1982 13.
1982/1983 1.
1983/1984 2.
1984/1985 3.
1985/1986 2.
1986/1987 20.
1987/1988 4.

Miejsca na podium chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Lp. Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Lokata Pudła Czas biegu Strata Zwycięzca
1. 31 stycznia 1981 Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Ruhpolding Sprint na 10 km 2. ? 34:29,8 +17,2 Frank Ullrich
2. 2 kwietnia 1981 Szwecja Hedenäset Bieg indywidualny na 20 km 2. ? 1:17:35,0 +2:54,0 Fritz Fischer
3. 4 kwietnia 1981 Szwecja Hedenäset Sprint na 10 km 2. 2 33:10,0 +22,0 Eirik Kvalfoss
4. 27 stycznia 1983 Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Ruhpolding Bieg indywidualny na 20 km 1. 0+0+0+0 1:11:21,7
5. 9 lutego 1983 Włochy Anterselva Bieg indywidualny na 20 km 3. 1+0+0+2 1:10:18,4 +18,0 Frank Ullrich
6. 11 lutego 1983 Włochy Anterselva Sprint na 10 km 2. 1+0 32:18,9 +7,3 Algimantas Šalna
7. 23 lutego 1983 Włochy Anterselva Bieg indywidualny na 20 km 3. 1+0+0+1 1:05:00,9 +1:56,4 Frank Ullrich
8. 26 lutego 1983 Włochy Anterselva Sprint na 10 km 2. 0+0 31:12,3 +18,9 Eirik Kvalfoss
9. 10 marca 1983 Norwegia Oslo Sprint na 10 km 2. 0+0 31:27,8 +21,2 Frank-Peter Roetsch
10. 19 stycznia 1984 Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Ruhpolding Bieg indywidualny na 20 km 1. 1+2+0+0 1:04:56,2
11. 21 stycznia 1984 Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Ruhpolding Sprint na 10 km 1. 0+1 30:19,5
12. 11 lutego 1984 Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Sarajewo Bieg indywidualny na 20 km 1. 0+1+1+0 1:11:52,7
13. 14 lutego 1984 Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Sarajewo Sprint na 10 km 2. 0+1 30:53,8 +8,6 Eirik Kvalfoss
14. 3 marca 1984 Niemiecka Republika Demokratyczna Oberhof Sprint na 10 km 3. 2+0 30:50,6 +50,3 Frank-Peter Roetsch
15. 7 marca 1984 Norwegia Oslo Bieg indywidualny na 20 km 1. 0+1+1+0 1:05:16,2
16. 8 marca 1984 Norwegia Oslo Sprint na 10 km 2. 0+1 32:00,0 +18,1 Eirik Kvalfoss
17. 17 stycznia 1985 Niemiecka Republika Demokratyczna Oberhof Bieg indywidualny na 20 km 1. 0+1+0+0 1:07:30,3
18. 26 stycznia 1985 Włochy Anterselva Sprint na 10 km 2. 0+0 30:59,3 +16,9 Alfred Eder
19. 7 marca 1985 Norwegia Oslo Bieg indywidualny na 20 km 1. 0+0+0+0 57:35,5
20. 18 stycznia 1986 Włochy Anterselva Sprint na 10 km 1. 0+1 30:42,3
21. 30 stycznia 1986 Niemiecka Republika Demokratyczna Oberhof Bieg indywidualny na 20 km 1. 1 1:03:02,0
22. 8 marca 1986 Finlandia Lahti Bieg indywidualny na 20 km 1. 1 1:08:34,0
23. 21 lutego 1987 Kanada Canmore Sprint na 10 km 3. 0+0 26:27,7 +6,5 Aleksandr Popow
24. 14 marca 1987 Norwegia Lillehammer Sprint na 10 km 1. 0+0 26:02,0
25. 30 stycznia 1988 Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Ruhpolding Sprint na 10 km 3. 0+1 30:22,3 +22,4 Stefan Höck
26. 14 marca 1988 Norwegia Oslo Sprint na 10 km 2. 0+1 28:10,6 +36,4 Frank-Peter Roetsch

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]