Pierluigi Marzorati

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pierluigi Marzorati
Pierluigi Marzorati
rozgrywający
Pseudonim Pierlo
Data i miejsce urodzenia 12 września 1952
Figino Serenza, Włochy
Wzrost 187 cm
Masa ciała 79 kg
Kariera
Aktywność 1969–1991, 2006

Pierluigi Marzorati (ur. 12 września 1952 r. w Figino Serenza) – włoski koszykarz, z reprezentacją Włoch zdobywca srebrnego medalu na Igrzyskach Olimpijskich 1980 w Moskwie oraz złotego medalu Mistrzostw Europy w roku 1983. Rozegrał w barwach swojego kraju 278 spotkań, zdobywając 2209 punktów.

Jeden z kluczowych graczy włoskiego Pallacanestro Cantù (debiut w roku 1969), w którym spędził całą klubową karierę, grając z numerem 14. Zdobywca 2 tytułów mistrza Włoch oraz wielokrotny triumfator rozgrywek międzynarodowych. W Serie A zagrał 692 mecze i zdobył 8659 punktów[1].

28 kwietnia 1991 r. zakończył karierę koszykarską.

8 października 2006 r., w wieku 54 lat, wystąpił z okazji siedemdziesięciolecia zespołu Cantù przeciwko Benettonowi Treviso[1]. Grając półtorej minuty w meczu ligi włoskiej został najstarszym koszykarzem w historii, który zagrał w oficjalnych rozgrywkach. Został także pierwszym graczem, który wystąpił na boisku w pięciu różnych dziesięcioleciach.

12 września 2007 r. Marzorati został przyjęty w poczet galerii sław koszykówki - FIBA Hall of Fame[1].

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Reprezentacja Włoch[edytuj | edytuj kod]

łącznie:

Klubowe[edytuj | edytuj kod]

Indywidualne[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]