Bob McAdoo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Robert „Bob” McAdoo
Ilustracja
#11
silny skrzydłowy / center
Pseudonim

Bob

Data i miejsce urodzenia

25 września 1951
Greensboro

Wzrost

206 cm

Masa ciała

95 kg

Kariera
Aktywność

1972–1986

Szkoła średnia

Ben L. Smith (Greensboro

College

Vincennes (1969–1971) North Carolina (1971–1972)

Draft

1972, numer: 2
Buffalo Braves

Robert Allen „Bob” McAdoo (ur. 25 września 1951 w Greensboro[1]) – amerykański koszykarz, występujący na pozycjach skrzydłowego oraz środkowego, późniejszy trener koszykarski, wielokrotny mistrz NBA jako zawodnik, a także asystent głównego trenera.

Mierzący 206 cm wzrostu koszykarz do NBA został wybrany z numerem 2. w drafcie w 1972 przez Buffalo Braves i w tym klubie spędził pięć lat. W pierwszym sezonie gry został wybrany debiutantem roku, w 1975 został MVP całych rozgrywek. W 1977 odszedł do New York Knicks, gdzie grał do 1979, następnie był graczem Boston Celtics (1979), Detroit Pistons (1980-1981) oraz New Jersey Nets (1981). Na dłużej trafił do Los Angeles Lakers (1981-1985) i wywalczył dwa pierścienie mistrzowskie. Karierę w NBA kończył w Philadelphia 76ers w 1986.

Pięć razy brał udział w meczu gwiazd NBA. W latach 1974-1976 trzykrotnie z rzędu był królem strzelców ligi. W sezonach 1973/1974 i 1975/1976 zajął drugie miejsce w głosowaniu na MVP fazy zasadniczej[2][3].

W wieku 35 lat wyjechał do Europy, gdzie przez 7 lat występował w lidze włoskiej. Tam także odnosił sukcesy, m.in. dwukrotnie zdobył mistrzostwo Euroligi z Tracerem Mediolan. W 1988 został pierwszym MVP Final Four Euroligi. Karierę skończył w wieku 41 lat.

Od połowy lat 90. do 2014 pełnił funkcję asystenta trenera w klubie Miami Heat.

W 2000 został wybrany do Koszykarskiej Galerii Sław.

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

College[edytuj | edytuj kod]

NBA[edytuj | edytuj kod]

Reprezentacja[edytuj | edytuj kod]

Europa[edytuj | edytuj kod]

Trenerskie[edytuj | edytuj kod]

  • trzykrotny mistrz NBA jako asystent trenera (2006, 2012–2013)[8]
  • dwukrotny wicemistrz NBA jako asystent trenera (2011, 2014)[8]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Bob McAdoo Stats | Basketball-Reference.com, basketball-reference.com [dostęp 2017-11-22] (ang.).
  2. 1973-74 NBA Awards Voting (ang.). basketball-reference.com. [dostęp 2022-03-30].
  3. 1975-76 NBA Awards Voting (ang.). basketball-reference.com. [dostęp 2022-03-30].
  4. Official NCAA Consensus All-Americans (ang.). ncaa.org. [dostęp 2014-07-02].
  5. Bob McAdoo – collegehoopedia.com (ang.). collegehoopedia.com. [dostęp 2014-07-02].
  6. a b Robert Allen „Bob” McAdoo – greensborosports.org (ang.). greensborosports.org. [dostęp 2014-07-02].
  7. National Collegiate Basketball Hall of Fame - Players (ang.). collegebasketballexperience.com. [dostęp 2018-04-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-02-04)].
  8. a b c d Finals Champions and MVPs (ang.). nba.com. [dostęp 2014-07-02].
  9. NBA MVP Award Winners (ang.). nba.com. [dostęp 2014-07-02].
  10. Bob McAdoo Bio (ang.). nba.com. [dostęp 2014-07-02].
  11. a b All-NBA Teams (ang.). nba.com. [dostęp 2014-07-02].
  12. All-Rookie Teams (ang.). nba.com. [dostęp 2014-07-02].
  13. NBA 75th Anniversary Team announced (ang.). nba.com. [dostęp 2021-12-01].
  14. NBA Rookie of the Year Award Winners (ang.). nba.com. [dostęp 2014-07-02].
  15. NBA Scoring Leaders Year by Year (ang.). landofbasketball.com. [dostęp 2014-07-02].
  16. 1973-74 NBA Season Summary (ang.). basketball-reference.com. [dostęp 2014-07-02].
  17. NBA & ABA Year-by-Year Playoff Leaders and Records for Points Per Game (ang.). basketball-reference.com. [dostęp 2018-03-29].
  18. Bob McAdoo – Hall Of Famers (ang.). hoophall.com. [dostęp 2014-07-02].
  19. SIXTH PAN AMERICAN GAMES -- 1971 (ang.). usab.com. [dostęp 2014-06-28].
  20. a b Bob McAdoo, the NBA and European champ (ang.). euroleague.net. [dostęp 2015-01-18].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]