Bob McAdoo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Robert "Bob" McAdoo
Robert "Bob" McAdoo
# 11
silny skrzydłowy / center
Pseudonim Bob
Data i miejsce urodzenia 25 września 1951
Greensboro, USA
Obywatelstwo amerykańskie
Wzrost 206 cm
Masa ciała 95 kg
Kariera
Aktywność 1972 – 1986
Szkoła średnia Ben L. Smith (Greensboro, Północna Karolina)
College Vincennes (1969–1971)

North Carolina (1971–1972)

Draft 1972, numer: 2
Buffalo Braves

Robert Allen "Bob" McAdoo (ur. 25 września 1951 w Greensboro[1]) – amerykański koszykarz, występujący na pozycjach skrzydłowego oraz środkowego, późniejszy trener koszykarski, wielokrotny mistrz NBA jako zawodnik, a także asystent głównego trenera.

Mierzący 206 cm wzrostu koszykarz do NBA został wybrany z numerem 2. w drafcie w 1972 przez Buffalo Braves i w tym klubie spędził pięć lat. W pierwszym sezonie gry został wybrany debiutantem roku, w 1975 został MVP całych rozgrywek. W 1977 odszedł do New York Knicks, gdzie grał do 1979, następnie był graczem Boston Celtics (1979), Detroit Pistons (1980-1981) oraz New Jersey Nets (1981). Na dłużej trafił do Los Angeles Lakers (1981-1985) i wywalczył dwa pierścienie mistrzowskie. Karierę w NBA kończył w Philadelphia 76ers w 1986.

Pięć razy brał udział w NBA All-Star Game. W latach 1974-76 trzykrotnie z rzędu był królem strzelców ligi.

W wieku 35 lat wyjechał do Europy, gdzie przez 7 lat występował w lidze włoskiej. Tam także odnosił sukcesy, m.in. dwukrotnie zdobył mistrzostwo Euroligi z Tracerem Mediolan. W 1988 r. został pierwszym MVP Final Four Euroligi. Karierę skończył w wieku 42 lat.

Od połowy lat 90. do 2014 roku pełnił funkcję asystenta trenera w klubie Miami Heat.

W 2000 r. został wybrany do Basketball Hall of Fame.

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

College[edytuj | edytuj kod]

  • Zaliczony do All-American First Team (1972)[2]
  • Zaliczony do First Team NJCAA All-American (1971)
  • Wybrany do Koszykarskiej Galerii Sław Karoliny Północnej[3]

NBA[edytuj | edytuj kod]

Reprezentacja[edytuj | edytuj kod]

Europa[edytuj | edytuj kod]

  • 2-krotny mistrz Euroligi (1987-88 - wcześniej pod nazwą Pucharu Europy Mistrzów Krajowych)[13]
  • 2-krotny mistrz Włoch (1987, 1989)
  • Zdobywca Pucharu Włoch (1987)
  • Zwycięzca Intercontinental Cup (1987)
  • 2-krotny uczestnik turnieju McDonalds Open Championships (1987, 1989)
  • 2-krotnie zaliczony do składu McDonalds Open All-Tournament Team (1987, 1989)
  • MVP Final Four Euroligi (1988)[3]
  • Wybrany do grona 50 Greatest Euroleague Contributors (2008)[13]

Trenerskie[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Bob McAdoo NBA & ABA Statistics | Basketball-Reference.com
  2. 2,0 2,1 2,2 Official NCAA Consensus All-Americans (ang.). ncaa.org. [dostęp 2 lipca 2014].
  3. 3,0 3,1 Robert Allen "Bob" McAdoo – greensborosports.org (ang.). greensborosports.org. [dostęp 2 lipca 2014].
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 Finals Champions and MVPs (ang.). nba.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  5. NBA MVP Award Winners (ang.). nba.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  6. Bob McAdoo Bio (ang.). nba.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  7. NBA Rookie of the Year Award Winners (ang.). nba.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  8. All-Rookie Teams (ang.). nba.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  9. NBA Scoring Leaders Year by Year (ang.). landofbasketball.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  10. 1973-74 NBA Season Summary (ang.). basketball-reference.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  11. Bob McAdoo - Hall Of Famers (ang.). hoophall.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  12. SIXTH PAN AMERICAN GAMES -- 1971 (ang.). usab.com. [dostęp 28 czerwca 2014].
  13. 13,0 13,1 Bob McAdoo, the NBA and European champ (ang.). euroleague.net. [dostęp 18 stycznia 2015].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]