Manu Ginóbili

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Emanuel Ginóbili
Emanuel Ginóbili
#20
rzucający obrońca
Data i miejsce urodzenia 28 lipca 1977
Bahía Blanca
Wzrost 198 cm
Masa ciała 93 kg
Kariera
Aktywność 1995–2018
Draft 1999, numer: 57
San Antonio Spurs
Strona internetowa

Emanuel David Ginóbili, znany jako Manu Ginóbili, (ur. 28 lipca 1977 w Bahía Blanca) – argentyński koszykarz, występujący na pozycji rzucającego obrońcy, czterokrotny mistrz NBA, multimedalista międzynarodowych imprez koszykarskich.

Ginóbili sukcesy na arenie międzynarodowej zaczął odnosić we włoskim Kinderze Bolonia, z którym zdobył w 2001 roku potrójną koronę – mistrzostwo Włoch, Puchar Włoch oraz mistrzostwo Euroligi. Rok później trafił do NBA, do San Antonio Spurs, którzy wybrali go w drafcie 3 lata wcześniej. W 2003, 2005, 2007 i 2014zdobył z tą drużyną mistrzostwo ligi, zaś z reprezentacją Argentyny zdobył mistrzostwo na Igrzyskach Olimpijskich w Atenach w 2004 roku.

W 2008 otrzymał nagrodę dla najlepszego rezerwowego ligi, został także zaliczony do III składu NBA.

Otrzymał również wiele innych indywidualnych nagród w swoim kraju. W 2004 został triumfatorem nagrody dla najlepszego sportowca dekady – Argentina's Athlete of the Decade, przyznanej przez sieć telewizyjną TyC Sports. Był także trzykrotnym zwycięzcą Clarin's Premio Consagracion de Oro award (2002, 2004-05). Uznawano go wielokrotnie sportowcem roku w Argentynie oraz najlepszym latynoskim koszykarzem (Fox Sports Espanol's Latin American Basketball Player of the Year – 2003-05).

Wraz z byłą gwiazdą NBA Billem Bradleyem są jedynymi zawodnikami w historii, którzy mogą się pochwalić trzema najważniejszymi tytułami mistrzowskimi: Igrzysk Olimpijskich, NBA oraz Euroligi[1].

27 sierpnia 2018 ogłosił zakończenie kariery zawodniczej[2].

Osiągnięcia i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Manu Ginóbili w koszulce retro Texas Chaparrals (1970/1971) podczas spotkania New Jersey Nets vs. San Antonio Spurs (2.11.2012), w ramach Hardwood Classic Night.
Ginobili na linii rzutów wolnych, podczas spotkania Spurs-Nuggets (22 grudnia 2010 - San Antonio.

Na podstawie[3][4][5][6], o ile nie zaznaczono inaczej.

NBA[edytuj | edytuj kod]

Argentyna i Europa[edytuj | edytuj kod]

Drużynowe
Indywidualne

Kadra[edytuj | edytuj kod]

Drużynowe
Indywidualne

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Opis kariery Manu
  2. Manu Ginobili announces retirement (ang.). nba.com. [dostęp 27 sierpnia 2018].
  3. Manu Ginóbili – fiba.com (ang.). fiba.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  4. Manu Ginóbili - realgm.com (ang.). realgm.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  5. Manu Ginobili Profile (ang.). landofbasketball.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  6. Manu Ginóbili - Bio (ang.). nba.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  7. NBA Championships: Year by Year Champions (ang.). landofbasketball.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  8. NBA Sixth Man of the Year Award Winners (ang.). nba.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  9. All-Rookie Teams (ang.). nba.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  10. NBA & ABA Year-by-Year Playoff Leaders and Records for Steals Per Game (ang.). basketball-reference.com. [dostęp 6 kwietnia 2018].
  11. NBA & ABA Year-by-Year Playoff Leaders and Records for Free Throws (ang.). basketball-reference.com. [dostęp 24 marca 2018].
  12. EUROLEAGUE 2001-02 AWARDS (ang.). euroleague.net. [dostęp 2 lipca 2014].
  13. Spurs at the 2012 Summer Games (ang.). nba.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  14. Tournament of the Americas (ang.). nbahoopsonline.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  15. 2012 Olympic Games Tournament for Men - Free Throw % - Statistics (ang.). fiba.com. [dostęp 2 lipca 2014].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]