Pierre II de Bourbon

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Piotr II de Bourbon
ilustracja
Piotr II prezentowany przez swojego świętego patrona (część tryptyku)
wizerunek herbu
książę Burbon
Okres panowania od 1488
do 1503
regent Francji
(razem z Anną de Beaujeu)
Okres panowania od 1483
do 1491
Dane biograficzne
Dynastia Burbonowie
Data urodzenia 1 grudnia 1438
Data śmierci 8 października 1503
Ojciec Charles I de Bourbon
Matka Agnieszka Burgundzka
Żona Anna de Beaujeu
Dzieci Karol,
Zuzanna

Piotr II de Burbon (ur. 1 grudnia 1438, zm. 8 października 1503) – czwarty syn Karola I, księcia Burbon, i Agnieszki Burgundzkiej (córki Jana bez Trwogi). Książę Burbon i Owernii w latach 1488–1503 (po bezpotomnej śmierci swoich dwóch starszych braci - Jana II i Karola II).

w 1472 w Gujennie, w imieniu króla, Piotr wypowiedział wojnę Janowi V, hrabiemu d'Armagnac, i poprowadził armię królewską przeciw Jackowi d'Armagnac, czwartemu księciu Nemours. Piotr zyskał sympatię i szacunek Ludwika XI Walezjusza, króla Francji. Zaręczony początkowo z Marią Orleańską, siostrą Ludwika, księcia Orleanu, zerwał zaręczyny na prośbę króla (który nie chciał dopuścić do przymierza dwóch najznakomitszych rodów Francji) i w 1473 ożenił się z córką królewską – Anną de Beaujeu (a Ludwik, książę Orleanu ożenił się w tym samym czasie z siostrą Anny). Na znak łaski królewskiej, Ludwik XI dał Piotrowi miejsce w Radzie Królewskiej i zmusił jeszcze jego starszego brata - Karola II, aby zrzekł się tytułów i ziem rodzinnych na rzecz Piotra.

Piotr II razem z Karolem Zuchwałym, księciem Burgundii, był członkiem Ligi Dobra Publicznego, ale wycofał się z niej po ślubie z królewską córką. W 1477, po egzekucji "zdrajcy" Jacka d'Armagnac, Piotr otrzymał hrabstwo La Marche należące do zmarłego. Po śmierci Ludwika XI, Piotr i jego żona zostali regentami Francji podczas niepełnoletności małego Karola VIII Walezjusza. Po tym jak podopieczny osiągnął pełnoletność i przestał słuchać rad regentów, Karol opuścił dwór. Był przeciwny zerwaniu zaręczyn króla z Małgorzatą Habsburg i jego ślubowi z Anną Bretońską - czym naraził się Karolowi VIII, był również przeciwny udziałowi Francji w wojnach włoskich.

Potomstwo[edytuj]

Z Anną Piotr doczekał się dwojga dzieci:

Jedyny syn Piotra II - Karol zmarł jako młody, nieżonaty mężczyzna. Dziedziczką Piotra została więc jego córka - Zuzanna. Piotr planował wydać ją za mąż za Karola IV, księcia Alençon, faworyta Ludwika XII. Kontrakt małżeński podpisano 21 marca 1501 w Moulins, a kiedy z formalności została już tylko sama ceremonia ślubna, Piotr zmarł. Zuzanna poślubiła później Karola.


Poprzednik
Karol II
Diuk de Burbon
1488–1503
Następca
Zuzanna