Piotr Bieliński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Piotr Bieliński
Ilustracja
Herb
Szeliga
Rodzina Bielińscy herbu Szeliga
Data urodzenia 15 lipca 1754
Data i miejsce śmierci 6 marca 1829
Warszawa
Odznaczenia
Order Orła Białego Kawaler Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja) Orderu Świętego Stanisława (Rzeczpospolita Obojga Narodów)

Piotr Bieliński herbu Szeliga (ur. 15 lipca 1754[a], zm. 6 marca 1829 w Warszawie) – prezes Sądu Sejmowego Królestwa Kongresowego, pisarz wielki koronny od 1787, senator-wojewoda Księstwa Warszawskiego i Królestwa Polskiego[1], polski działacz państwowy.

Za panowania Stanisława Augusta był od 1782 szambelanem i sekretarzem Rady Nieustającej. W 1784 został kawalerem Orderu Świętego Stanisława[2].1 czerwca 1791 został kawalerem Orderem Orła Białego. W styczniu 1807 został członkiem Komisji Rządzącej, która zajęła się przygotowaniem utworzenia Księstwa Warszawskiego. 22 lipca 1807 otrzymał francuską Legię Honorową.

W Królestwie Polskim pełnił funkcję prezesa Sądu Sejmowego, który miał się zająć osądzeniem spiskowców, członków Narodowego Towarzystwa Patriotycznego. W 1827 roku został Prezesem Sądu Sejmowego, mającego osądzić osoby oskarżone o zdradę stanu[3]. W 1827 roku na rozkaz cara Mikołaja I został zawieszony w czynnościach za wydanie wyroku uwalniającego członków Towarzystwa Patriotycznego od zarzutu zdrady stanu.

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Polski Słownik Biograficzny podaje datę urodzin: 6 marca.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Małgorzata Karpińska, Senatorowie, posłowie i deputowani Księstwa Warszawskiego i Królestwa Polskiego, Warszawa 2002,s. 37.
  2. Zbigniew Dunin-Wilczyński, Order Św. Stanisława, Warszawa 2006 s. 191.
  3. Tadeusz Bieczyński, Sąd sejmowy 1827-1829 na przestępców stanu. Urzędowe akta, Poznań 1873, s. 1-5.

Literatura dodatkowa[edytuj | edytuj kod]