Piotr Pytlakowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Piotr Pytlakowski
Ilustracja
Piotr Pytlakowski i Sylwester Latkowski (2012)
Data i miejsce urodzenia 1951
Warszawa
Zawód, zajęcie dziennikarz

Piotr Pytlakowski (ur. 1951 w Warszawie[1]) – polski dziennikarz i scenarzysta, od 1997 związany z tygodnikiem „Polityka”.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Piotr Pytlakowski jest synem Jerzego Pytlakowskiego i Sabiny z domu Wiernik (1918–1990), która pochodziła z rodziny żydowskiej i była siostrą pisarki Ireny Szymańskiej. Jej rodzice – Róża i Szymon – zostali zamordowani w czasie Holocaustu[2]. Ukończył zaoczne zawodowe studium nauk politycznych dla dziennikarzy przy Instytucie Dziennikarstwa Uniwersytetu Warszawskiego[2]. Pracował m.in. w „Nowej Wsi”, „Przeglądzie Tygodniowym”, „Gazecie Wyborczej”, „Życiu Warszawy”, „Życiu”, a od 1997 związany jest z tygodnikiem „Polityka”, gdzie zajmuje się dziennikarstwem śledczym i problematyką kryminalną. Jest związany z ruchem Obywatele RP[3].

Wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

  • 1999 – laureat nagrody Grand Press w kategorii „dziennikarstwo śledcze”

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

  • W poszukiwaniu utraconych lat (2001) – scenariusz[4]
  • Alfabet mafii (2004) – dziennikarz, komentarze[4]
  • Alfabet mafii. Dekada mafijnej Warszawy (2004) – dziennikarz, komentarze[4]
  • Świadek koronny (2007) – scenariusz (sekwencje retrospektywne; fragmenty serialu Odwróceni)[4]
  • Odwróceni (2007) – scenariusz[4]
  • Ścigany (2010) – reżyseria[4]
  • Wszystkie ręce umyte. Sprawa Barbary Blidy (2010) – scenariusz, reżyseria[4]
  • Zbrodnie, które wstrząsnęły Polską (2012) – dziennikarz, scenariusz[4]

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Piotr Pytlakowski, Republika MSW, Warszawa: „Andy Grafik” 1991, ​ISBN 978-83-85265-11-5​.
  • Piotr Pytlakowski, Czekając na kata. Rozmowy ze skazanymi na śmierć, Warszawa: Niezależna Oficyna Wydawnicza 1996, ​ISBN 978-83-7054-099-9​.
  • Ewa Ornacka, Piotr Pytlakowski, Alfabet mafii, Warszawa: Prószyński i S-ka 2004, ​ISBN 978-83-7337-889-6​.
  • Sylwester Latkowski, Piotr Pytlakowski, Olewnik. Śmierć za 300 tysięcy, Warszawa: Świat Książki 2009, ​ISBN 978-83-247-1680-7​.
  • Sylwester Latkowski, Piotr Pytlakowski, Wszystkie Ręce Umyte. Sprawa Barbary Blidy, Warszawa: Wydawnictwo MUZA S.A. 2010, ​ISBN 978-83-7495-878-3​.
  • Sylwester Latkowski, Piotr Pytlakowski, Agent Tomasz i Inni. Przykrywkowcy, Warszawa: Świat Książki 2010, ​ISBN 978-83-247-1916-7​.
  • Sylwester Latkowski, Piotr Pytlakowski, Biuro tajnych spraw. Kulisy Centralnego Biura Śledczego, Warszawa, Wydawnictwo Czarna Owca 2012, ​ISBN 978-83-7554-432-9​.
  • Ewa Ornacka, Piotr Pytlakowski, Nowy alfabet mafii, Dom wydawniczy Rebis 2013
  • Piotr Pytlakowski, Szkoła szpiegów, Warszawa, Wydawnictwo Czerwone i Czarne 2014, ​ISBN 978-83-7700-158-5​.
  • Piotr Pytlakowski, Piotr Wróbel, Mój agent Masa, Poznań, Dom wydawniczy Rebis 2015
  • Piotr Pytlakowski, Wspomnienia konduktora wagonów sypialnych. Powieść osobista, Warszawa: Wydawnictwo Czerwone i Czarne 2017, ​ISBN 978-83-7700-267-4

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Piotr Pytlakowski w bazie Filmweb
  2. a b Wywiad dla magazynu „Playboy”. wywiadowcy.pl. [dostęp 2015-02-04].
  3. Obywatele RP, Prawybory. Spotkania w kraju, 25 stycznia 2018 [dostęp 2018-02-15] (pol.).
  4. a b c d e f g h Piotr Pytlakowski w bazie filmpolski.pl