Piotr Stasiński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Piotr Stasiński
Data i miejsce urodzenia 3 lutego 1953
Warszawa
Zawód dziennikarz
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

Piotr Stasiński (ur. 3 lutego 1953 w Warszawie[1]) – polski dziennikarz, publicysta, zastępca redaktora naczelnego „Gazety Wyborczej”.

Życiorys[edytuj]

Z wykształcenia jest polonistą. W 1976 ukończył studia na Wydziale Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego. W 1980 uzyskał stopień doktora nauk humanistycznych w Instytucie Badań Literackich Polskiej Akademii Nauk.

W latach 1980–1988 pracował jako adiunkt w IBL PAN. Tam również rozpoczynał działalność opozycyjną. Brał udział w zakładaniu NSZZ „Solidarność” w PAN. W latach 1981–1988 współredagował podziemny tygodnik „Wola”. Za działalność opozycyjną był wielokrotnie represjonowany.

W latach 1989–1993 przebywał w USA, gdzie pełnił funkcję sekretarza redakcji polonijnegoNowego Dziennika” w Nowym Jorku oraz wykładał w Seton Hall University Business School w South Orange w stanie New Jersey.

Od 1993 jest dziennikarzem „Gazety Wyborczej”, w której kierował działem krajowym, a następnie działem publicystyki. Od lutego 2001 jest zastępcą redaktora naczelnego.

W 2011 odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski[2].

W 2015 Stowarzyszenie Dziennikarzy Polskich przyznało Piotrowi Stasińskiemu i Wojciechowi Czuchnowskiemu tytuł Hieny Roku, zarzucając im „lekceważące i pozbawione empatii oraz zawodowej solidarności wypowiedzi na temat zatrzymania i aresztowania dziennikarzy” w czasie wydarzeń w siedzibie Państwowej Komisji Wyborczej w listopadzie 2014[3]. Decyzja ta spotkała się z ostrą krytyką części środowiska dziennikarskiego – w obronie obu dziennikarzy opublikowano listy otwarty, który podpisało ponad 40 osób, w tym także kilku dziennikarzy zatrzymanych w siedzibie PKW, którzy wskazali, że wypowiedzi stanowiły opinie mieszczące się w granicach wolności słowa. Sprawa podzieliła też zarząd SDP, który na spotkaniu w lutym 2015 nie był w stanie wypracować w tej sprawie wspólnego stanowiska[4].

Przypisy

  1. Nota biograficzna w Encyklopedii Solidarności. [dostęp 20 października 2016].
  2. M.P. z 2011 r. Nr 64, poz. 624
  3. Hiena Roku 2014 dla Stasińskiego i Czuchnowskiego. sdp.pl, 30 stycznia 2015. [dostęp 30 stycznia 2015].
  4. Małgorzata Wyszyńska: Zarząd SDP podzielony w sprawie Hieny Roku. press.pl, 3 lutego 2015. [dostęp 3 lutego 2015].

Bibliografia[edytuj]