Pistolet Beretta 92

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Beretta 92F
Beretta 92FS left.jpg
Beretta 92FS
Dane podstawowe
Państwo Włochy
Producent Fabbrica d’Armi Pietro Beretta S.p.A.
Rodzaj pistolet samopowtarzalny
Dane techniczne
Kaliber 9 mm
Nabój 9 mm Parabellum
Wymiary
Długość 217 mm
Wysokość 137 mm
Szerokość 39 mm
Długość lufy 125 mm
Masa
broni 0,955 kg

Beretta 92 – włoski pistolet samopowtarzalny. Produkowany w wielu wersjach różniących się kalibrem i wymiarami. Jako M9 przepisowa broń krótka US Army.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W 1951 roku Beretta rozpoczęła produkcję pistoletu Model 1951 Brigadier pierwszy pistolet Beretty posiadający zamek ryglowany. Beretta 951 okazała się konstrukcją udaną, przyjętą do uzbrojenia przez armię włoską, izraelską i egipską, ale w latach 70. rozpoczęto prace nad jej następcą. Początkowo zakładano, że nowy pistolet Beretty będzie wersją Brigadiera wyposażona w magazynek o większej pojemności (15 zamiast 8 naboi), szybko jednak okazało się, że zmiany są na tyle duże, że można mówić o nowej konstrukcji.

Produkcję nowego pistoletu rozpoczęto w 1976 roku. Otrzymał on nazwę Beretta 92. Już rok później powstała nowa wersja pistoletu (Beretta 92S) ze skrzydełkiem bezpiecznika przeniesionym ze szkieletu na zamek.

W 1979 roku w USA rozpoczął się proces wyboru nowego pistoletu dla amerykańskich sił zbrojnych. Wśród wymagań stawianych testowanym konstrukcjom było zastosowanie obustronnej dźwigni bezpiecznika. Odpowiedzią Beretty był model 92SB z takim bezpiecznikiem. Ostatecznie do uzbrojenia US Armed Forces został przyjęty jako M9 pistolet Beretta 92 SB-F różniący się od modelu 92SB kształtem szkieletu i drobnymi zmianami mechanizmów wewnętrznych.

Po zwycięstwie Beretty 92 w konkursie na nowy pistolet amerykańskich sił zbrojnych włoski pistolet zaczął się cieszyć coraz większym zainteresowaniem odbiorców cywilnych. Wychodząc naprzeciw ich oczekiwaniom Beretta opracowała w latach 80. i 90. XX wieku szereg wersji pistoletu Beretta 92 różniących się zastosowanym nabojem, wymiarami. Popularności pistoletu nie zaszkodziły wypadki pękania zamków zarejestrowane przez żołnierzy US Navy SEAL. Wskutek zanieczyszczenia talem stali, z której były wykonane, zamki w kilku pistoletach pękły, a ich tylne części po zsunięciu się z prowadnic spowodowały u strzelających obrażenia twarzy. Aby zapobiec takim wypadkom firma Beretta wprowadziła modyfikację prowadnic zamka i osi kurka.

Jako pierwsza powstała w 1986 roku kompaktowa Beretta 98 (i jej odmiana 99). W 1987 roku na zamówienie francuskiej żandarmerii powstała wersja 92G pozbawiona bezpiecznika nastawnego. W 1994 roku pojawiła się seria pistoletów wyróżnionych nazwą Brigadier. Były to pistolety Beretta 92, 96 i 98 wyposażone we wzmocnione zamki i nastawne przyrządy celownicze, a także seria Stock ze skrzydełkiem bezpiecznika ponownie przeniesionym na szkielet.

W roku 1997 Beretta rozszerzyła swoja ofertę o model 92/96/98 Combat Combo przeznaczony do zawodów IPSC. Rok później pojawiły się kompaktowe pistolety 92 Compact L, oraz 92 Compact L, Typ M.

Wersje[edytuj | edytuj kod]

  • Beretta 92 – pełnowymiarowe wersje kalibru 9 mm Parabellum
    • Beretta 92 – pierwsza wersja seryjna, ze skrzydełkiem bezpiecznika na szkielecie. Poza macierzystymi zakładami Beretty produkowana przez brazylijską firmę Taurus.
    • Beretta 92S – wersja kalibru 9 mm Parabellum, ze skrzydełkiem bezpiecznika przeniesionym na zamek. Poza zasadniczą funkcją bezpiecznik dodatkowo służy do zwalniania napiętego kurka bez strzału.
    • Beretta 92SB – wersja wyposażona w obustronne skrzydełko bezpiecznika.
    • Beretta 92F – początkowo określana jako Beretta 92SB-F. Odmiana wersji 92SB o zmienionym obrysie osłony spustu, zaokrąglonej przedniej krawędzi chwytu, profilu denka magazynka, fakturze okładek i uchu strzemienia kabury. Dodatkowo pistolety tej wersji posiadały nową dwuczęściową iglicę, chromowany przewód lufy i pokrycie zewnętrzne Brunitronem. Wersja 92F była produkowana w latach 1985-1990.
      • M9 – Beretta 92F produkowana przez firmę Beretta USA dla sił zbrojnych USA.
    • Beretta 92G – wersja kalibru 9 mm Parabellum produkowana od 1987 roku na zamówienie francuskiej Gendarmerie Nationale. Zewnętrznie identyczna z Berettą 92F, ale skrzydełko na zamku pełni wyłącznie rolę zwalniacza kurka (pistolet posiada wyłącznie bezpieczniki wewnętrzne). Od 1992 roku przepisowa broń francuskich sił powietrznych.
      • Beretta 92G Elite – odmiana Beretty 92G wyposażona w zamek wersji Beretta Brigadier. Produkowana od 1995 roku.
    • Beretta 92FS – następca wersji 92F. Wyposażona w zmodyfikowaną oś kurka i prowadnice zamka zapobiegające zsunięciu się tylnej części zamka z prowadnic (kilku żołnierzy amerykańskich zostało rannych kiedy w ich pistoletach M9 pękły zamki).
    • Beretta 92D – produkowana od 1992 roku wersja kalibru 9 mm Parabellum z mechanizmem spustowym DAO.
    • Beretta 92 Brigadier – wersja kalibru 9 mm Parabellum z wzmocnionym zamkiem i nastawnymi przyrządami celowniczymi. Produkowana od 1994 roku.
    • Beretta 92 Combat Combo – wersja sportowa z nastawnym celownikiem.
  • Beretta 96 – wersje kalibru.40 S&W.
    • Beretta 96D – produkowana od 1992 roku wersja kalibru .40 S&W z mechanizmem spustowym DAO.
    • Beretta 96 Brigadier – wersja kalibru.40 S&W z wzmocnionym zamkiem i nastawnymi przyrządami celowniczymi. Produkowana od 1999 roku.
  • Beretta 98 – oznaczenie to nosiła kompaktowa wersja kalibru 7,65 mm Parabellum produkowana od 1986 roku. Od 1989 roku oferowana jest Beretta 98 kalibru 9 mm IMI.
    • Beretta 98 Centurion – wersja pistoletu Beretta 98 kalibru 9 mm Parabellum.
    • Beretta 98 Brigadier – wersja kalibru 9 mm IMI z wzmocnionym zamkiem i nastawnymi przyrządami celowniczymi. Produkowana od 1999 roku. Od 2000 roku pistolety 96/98 Brigadier są produkowane, także w wersji ze stali nierdzewnej (Brigadier Inox).
  • Beretta 99 – odmiana pistoletu Beretta 98 z mniejszym, 8 nabojowym magazynkiem.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Beretta 92 F jest bronią samopowtarzalną. Zasada działania oparta na krótkim odrzucie lufy. Zamek ryglowany ryglem wahliwym. Mechanizm spustowy z samonapinaniem, z kurkowym mechanizmem uderzeniowym. Kurek zewnętrzny. Bezpiecznik skrzydełkowy na zamku.

Beretta 92 F jest zasilana z wymiennego, dwurzędowego magazynka pudełkowego o pojemności 15 naboi, umieszczonego w chwycie. Są jeszcze magazynki o większej (17,18,20,30 i 32 nabojów) pojemności. Zaczep magazynka z boku chwytu.

Lufa gwintowana.

Przyrządy celownicze mechaniczne (muszka i szczerbinka).

Zabezpieczenia[edytuj | edytuj kod]

Pistolet posiada zabezpieczenia zapobiegające wypadkom przez niezamierzone oddanie strzału. Pierwszym zabezpieczeniem jest bezpiecznik skrzydełkowy na zamku, który włączony blokuje napięcie kurka (ręcznie i spustem). Tylna część iglicy zastaje obrócona i oddalona, co uniemożliwia kontakt iglicy z kurkiem. 

Za pomocą bezpiecznika skrzydełkowego można także bezpiecznie odprężyć kurek jeśli jest napięty (Single-Action do Double-Action). Niestety pistoletu nie można nosić bezpiecznie z napiętym kurkiem (Single-Action tak jak Colt 1911), bo nie ma trzeciej pozycji bezpiecznika która tylko odpręża kurka w przeciwieństwie do Taurus PT92. Jest jeszcze zabezpieczenie kurka (Half-Cock-Position), które blokuje styczność kurka z iglicą. Można je włączyć za pomocą krótkiego napięcia odprężonego kurka (słychać kliknięcie).

Poza tym iglica jest automatycznie zablokowana i nie może się ruszać dopóki spust nie jest całkowicie naciśnięty. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Stanisław Kochański, Brygady antyterrorystyczne Operacje Uzbrojenie, SIGMA NOT, 1992, ​ISBN 83-85001-66-2​.
  • Stanisław Kochański, Broń strzelecka lat osiemdziesiątych, Warszawa: Bellona, 1991, ISBN 83-11-07784-3, OCLC 233499382.
  • A.E. Hartink, Encyklopedia pistoletów i rewolwerów, DEBIT 2002, ​ISBN 83-7167-181-4​.
  • Andrzej Ciepliński, Ryszard Woźniak: Encyklopedia współczesnej broni palnej (od połowy XIX wieku). Warszawa: Wydawnictwo WiS, 1994, s. 25. ISBN 83-86028-01-7.