United States Navy SEALs

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
United States Navy SEALs
ang. The Only Easy Day Was Yesterday
(Jedyny łatwy dzień był wczoraj)
Ilustracja
Insygnia Special Warfare Command powszechnie używane jako symbol SEALs
Historia
Państwo

 Stany Zjednoczone

Sformowanie

25 maja 1961

Działania zbrojne
Wojna wietnamska;
Inwazja na Panamę;
I wojna w Zatoce Perskiej;
Wojna w Afganistanie;
II wojna w Zatoce Perskiej
Organizacja
Dyslokacja

Coronado i Little Creek

Rodzaj sił zbrojnych

marynarka wojenna

Formacja

 US Navy

Rodzaj wojsk

siły specjalne

Podległość

Naval Special Warfare Command

Odznaczenia
Presidential Unit Citation - baretka marynarki
Strona internetowa
Żołnierze Navy SEALs z karabinami SCAR
Żołnierze Navy SEALs z karabinami MK18
Żołnierze Navy SEALs z pistoletami maszynowymi MP5
Żołnierze Navy SEALs w czasie ćwiczeń podwodnych przy okręcie podwodnym USS „Hawaii”
Żołnierze Navy SEALs desantują się ze śmigłowca Seahawk na podkład okrętu podwodnego USS „Toledo”
Żołnierze Navy SEALs na łodziach SOC-R
Żołnierze Navy SEALs na łodzi pontonowej

United States Navy Sea, Air and Land (SEAL) (z ang. Marynarka Wojenna Stanów Zjednoczonych Morze, Powietrze i Ląd)[a], powszechnie znane jako Navy SEALssiły specjalne amerykańskiej marynarki wojennej.

Navy SEALs są elitarnymi oddziałami Sił operacji Specjalnych Marynarki USA, którym powierzono zadania takie jak: zagraniczna obrona wewnętrzna, działania bezpośrednie, antyterroryzm, czy zwiad specjalny.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Prekursorem oddziałów SEAL był „UDT” (Underwater Demolition Team), który działał m.in. w czasie II wojny światowej i wojny koreańskiej[1].

Siły te powstały na polecenie prezydenta Johna F. Kennedy’ego. Walczyły w każdym większym amerykańskim konflikcie od czasu wojny wietnamskiej. Dziś są używane do akcji bezpośrednich i specjalnych operacji rozpoznawczych[2].

Kiedyś działały głównie w „taktyce niebieskiej” (jeziora, rzeki, morza, oceany). Dziś są jednostką uniwersalną w zakresie działań specjalnych. Operują głównie na lądzie, również w konfliktach niebędących wojnami. Biorą udział w tzw. VBSS (Visit, Board, Search, and Seizure) – czyli akcjach opanowania jednostek pływających[3].

W maju 2011 r. Navy SEALs została uhonorowana przez prezydenta Baracka Obamę Presidential Unit Citation – najwyższym odznaczeniem, jakie można przyznać w USA jednostce wojskowej[4].

Kalendarium[edytuj | edytuj kod]

Źródło[5]:

Szkolenie[edytuj | edytuj kod]

Ochotnicy do Navy SEALs muszą spełnić szereg restrykcyjnych wymogów fizycznych, psychicznych i osobowościowych. Po przejściu badań kandydaci trafiają na 24-tygodniowy „podstawowy kurs niszczenia podwodnego” – BUD/S (Basic Underwater Demolition/SEAL)[6]. Następnie muszą odbyć szkolenie w ramach 26-tygodniowego kursu SQT (SEAL Qualification Training), aby zakwalifikować się do plutonu Navy SEAL, bądź plutonu SDV. Na szkolenie SQT składają się m.in.: szkolenie strzeleckie, taktyka małych oddziałów, nawigacja na lądzie, użycie materiałów wybuchowych, trening w niskich temperaturach, medycyna pola walki i operacje morskie[7].

Dopiero po przejściu tego specjalistycznego programu treningowego, żołnierze zyskują prawo do noszenia Odznaki Walki Specjalnej znanej także jako Trójząb SEALsów. Odznaka ta (czasem zwana „Budweiser” z powodu jej podobieństwa do orła z logo firmy Anheuser-Busch) służy jako najszerzej znany znak rozpoznawczy wśród całych Sił operacji Specjalnych. Jest zazwyczaj noszona wraz ze skrzydełkami spadochroniarzy marynarki i piechoty morskiej, które są przyznawane po 10 skokach[8].

Zespoły SEALs[edytuj | edytuj kod]

  • Pierwszy:
    • Baza – Coronado, CA
    • Plutony – 8
  • Drugi:
    • Baza – Little Creek, VA
    • Plutony – 8
  • Trzeci:
    • Baza – Coronado, CA
    • Plutony – 8
  • Czwarty:
    • Baza – Little Creek, VA
    • Plutony – 10
  • Piąty:
    • Baza – Coronado, CA
    • Plutony – 8
  • Siódmy:
    • Baza – Coronado, CA
    • Plutony – 8
  • Ósmy:
    • Baza – Little Creek, VA
    • Plutony – 8
  • Dziesiąty:
    • Baza – Little Creek, VA
    • Plutony – 8

Początkowo każdy zespół odpowiadał za inny obszar świata, lecz po ogłoszeniu wojny z terroryzmem jednostki musiały dopasować się do zmieniającej sytuacji i zrezygnowano z tego podziału[9].

Jednostką wojskową wywodzącą się z SEALs jest:

  • Naval Special Warfare Development Group (DEVGRU / NSWDG), przeznaczona do prowadzenia szczególnych operacji bojowych[10]

Uzbrojenie[edytuj | edytuj kod]

Źródła[13][14]:
Broń osobista i zespołowa, wraz z dawniej używaną:

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Ze względu na tłumaczenie angielskiego słowa seal, jednostkę tę, w niektórych publikacjach, określa się jako: „Foki” lub „Komando Foki”.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Blasting the Way to the Beachhead: US Navy Underwater Demolition Teams in the Pacific. The National WWII Museum New Orleans, 19.04.2020. [dostęp 2023-04-25]. (ang.).
  2. Genesis of the U.S. Navy’s SEa, Air, Land (SEAL) Teams. Navy SEAL Museum. [dostęp 2023-04-25]. (ang.).
  3. Frumentarius: VBSS: A Navy SEAL explains how to board enemy ships. sandboxx.us, 17.02.2022. [dostęp 2023-04-25]. (ang.).
  4. 19. W: Mark Owen, Kevin Maurer: No Easy Day. Wyd. 1. New York: Penguin Group, 09 2012, s. 292. ISBN 978-0-718-17751-5. (ang.).
  5. SEAL History: The Story of Naval Special Warfare. Navy Seal Museum. [dostęp 2023-04-25]. (ang.).
  6. BUD/S. Navy SEALs. [dostęp 2023-04-25]. (ang.).
  7. SQT. Navy SEALs. [dostęp 2023-04-25]. (ang.).
  8. John Ismay: Edward Gallagher, the SEALs and Why the Trident Pin Matters. The New York Times, 21.11.2019. [dostęp 2023-04-25]. (ang.).
  9. Structure. Navy SEALs. [dostęp 2023-04-25]. (ang.).
  10. The most elite special operations forces in the US. Asymmetric Warfare Group, 9.04.2019. [dostęp 2023-04-25]. (ang.).
  11. https://web.archive.org/web/20170531075844/http://www.gao.gov/assets/680/671462.pdf
  12. https://web.archive.org/web/20150728191731/http://foreignpolicy.com/2015/07/27/seal-team-6-by-the-numbers/
  13. Navy SEAL Weapons and Gear. operationmilitarykids.org. [dostęp 2023-04-25]. (ang.).
  14. Navy SEAL Weapons. americanspecialops.com. [dostęp 2023-04-25]. (ang.).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]