Platerówka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 51°3′18″N 15°10′13″E
- błąd 39 m
WD 51°4'N, 15°11'E, 51°2'N, 15°9'E
- błąd 2313 m
Odległość 1676 m
Platerówka
wieś
Ilustracja
Zabytkowy kościół Niepokalanego Serca NMP w Platerówce
Państwo  Polska
Województwo  dolnośląskie
Powiat lubański
Gmina Platerówka
Wysokość 280–320[1] m n.p.m.
Liczba ludności (III 2011) 603[2]
Strefa numeracyjna 75
Kod pocztowy 59-816
Tablice rejestracyjne DLB
SIMC 0191997
Położenie na mapie gminy Platerówka
Mapa konturowa gminy Platerówka, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Platerówka”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po lewej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Platerówka”
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa konturowa województwa dolnośląskiego, po lewej znajduje się punkt z opisem „Platerówka”
Położenie na mapie powiatu lubańskiego
Mapa konturowa powiatu lubańskiego, po lewej znajduje się punkt z opisem „Platerówka”
Ziemia51°03′18″N 15°10′13″E/51,055000 15,170278

Platerówka (niem. Nieder Linde, w 1945 Platerowo, potem Lipy Dolne, następnie do 29 marca 1962 Zalipie Dolne[3]) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie lubańskim, w gminie Platerówka.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Platerówka to wieś łańcuchowa o długości około 1,5 km, leżąca na Pogórzu Izerskim, w dolinie strumienia Lipa, na wysokości około 280–320 m n.p.m.[1]

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa jeleniogórskiego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Powstała najprawdopodobniej w XIII wieku, chociaż pierwsze wzmianki o niej pochodzą z 1334 roku[1]. W latach 1945–1954 siedziba gminy Zalipie Dolne[1]. Miejscowość jest miejscem osiedlenia żołnierzy 1. Samodzielnego Batalionu Kobiecego im. Emilii Plater[1]. W Szkole Podstawowej w Platerówce znajduje się Izba Pamięci Samodzielnego Batalionu Kobiecego im. Emilii Plater.

Współczesność[edytuj | edytuj kod]

Większość mieszkańców pracuje w sąsiedniej Kopalni i Elektrowni Turów. Na terenie gminy działa straż pożarna, która posiada dwa wozy strażackie.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są obiekty[4]:

  • kościół pw. Niepokalanego Serca Najświętszej Marii Panny, wczesnogotycki z XVI w., przebudowany w XVIII w. Wewnątrz figura Madonny z pocz. XVI w. oraz całopostaciowe nagrobki rycerskie renesansowe, manierystyczne i barokowe. Bogato zdobiona ambona, płaskorzeźby z wizerunkami ewangelistów[5]
  • pastorówka, obecnie szkoła, murowano-drewniana, z 1713 r., XIX–XX w.
  • dwór, obecnie magazyn, gotycki, powstały z 1510 r. – XVI w., XVII w., XVIII w., później funkcjonujący jako spichlerz

Inne zabytki[1]:

  • leśniczówka z 1812 r.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f Słownik geografii turystycznej Sudetów. redakcja Marek Staffa. T. 2: Pogórze Izerskie. Cz. 2: M-Ż. Wrocław: Wydawnictwo I-BiS, 2003, s. 194-200. ISBN 83-85773-61-4.
  2. GUS: Ludność – struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  3. Zarządzenie nr 29 Prezesa Rady Ministrów z dnia 21 marca 1962 r. w sprawie zmiany nazw niektórych miejscowości. M.P. z 1962 r. nr 28, poz. 118
  4. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 104. [dostęp 11.9.2012].
  5. Janusz Czerwiński, Ryszard Chanas, Dolny Śląsk – przewodnik, Warszawa: Wyd. Sport i Turystyka, 1977, s. 318.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]