Geodezja wyższa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Geodezja wyższa – dział geodezji zajmujący się pomiarami i przedstawianiem „dużych obszarów”, dla których powierzchnią odniesienia nie może być płaszczyzna pozioma, a pewna płaszczyzna zastępcza zbliżona do rzeczywistej powierzchni bryły ziemskiej[1].

Rozszerzenie opracowań do tzw. „dużych obszarów” wymaga uwzględnienia w obliczeniach wpływu zakrzywienia Ziemi. Za „duże obszary” przyjmuje się powierzchnie większe od powierzchni koła o promieniu ponad 15,6 km i polu większym niż 750 km²[1], np.: powierzchnie regionów, państw, kontynentów i całej kuli ziemskiej.

Główne działy geodezji wyższej[edytuj | edytuj kod]

Geodezja wyższa dzieli się na dwa działy:

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. a b c Wiesław Kosiński: Geodezja. Wyd. 3. Warszawa: Wydawnictwo SGGW, 1999, s. 14-15. ISBN 83-7244-072-7.