Powiat sulechowsko-świebodziński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Powiat sulechowsko-świebodziński
powiat
do 1946
Państwo  PRL
Województwo poznańskie
Data powstania 1945
Data likwidacji 1946
Siedziba Świebodzin
Szczegółowy podział administracyjny
Liczba gmin miejskich 3
Liczba gmin wiejskich 77
brak współrzędnych
Portal Portal Polska
Ratusz świebodziński

Powiat sulechowsko-świebodziński (również powiat cylichowsko-świebodziński) – dawny powiat ze stolicą w Świebodzinie, istniejący w Polsce w latach 19451946 w woj. poznańskim. Obejmował on części obszaru obecnych powiatów świebodzińskiego i zielonogórskiego (woj. lubuskie).

Po zakończeniu II wojny światowej na mocy porozumień pomiędzy zwycięskimi mocarstwami, okolice Sulechowa i Świebodzina (powiat Züllichau-Schwiebus) zostały przyłączone do Polski jako część tzw. Ziem Odzyskanych. Administracja polska została utworzona w Świebodzinie w 1945 roku i przejęła władzę nad powiatem sulechowsko-świebodzińskim, składającym się z 3 miast (Lubrza[1], Sulechów i Świebodzin) i 77 gmin[2].

W 1946 roku powiat sulechowsko-świebodziński przemianowano na powiat świebodziński. Na uwagę zasługuje fakt iż powiat sulechowsko-świebodziński nie został podzielony na powiaty sulechowski i świebodziński. Powiat sulechowski powstał dopiero 1 stycznia 1951 roku, kiedy to przemianowano powiat babimojski na sulechowski. Zmianie nazwy wtórowało wyłączenie z powiatów świebodzińskiego (m.in. Sulechowa) i zielonogórskiego części terenów i włączenie ich do powiatu babimojskiego (sulechowskiego)[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Lubrza utraciła prawa miejskie w 1945 roku
  2. Poznański Dziennik Wojewódzki – rok 1945, nr 12, poz. 88 z dnia 8 listopada 1945
  3. Dz.U. z 1950 r. Nr 57, poz. 510

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]