Powstanie szawelskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Powstanie szawelskiebunt chłopów w 1769 roku w należącej do dóbr królewskich ekonomii w Szawlach na Litwie z powodu przywracania zniesionej pańszczyzny.

Przyczyną wybuchu powstania była próba zwiększenia dochodów z królewszczyzn podjęta przez podkanclerzego Antoniego Tyzenhausa poprzez powrót do pańszczyzny[1], którą zniósł w ekonomii król Jan III Sobieski, a także zakładanie manufaktur opartych na nieodpłatnej pracy chłopów. Powstanie zostało stłumione przez wojska polsko-litewskie oraz rosyjskie[potrzebny przypis].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rauszer 2020 ↓, s. 193.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Michał Rauszer: Bękarty pańszczyzny. Historia buntów chłopskich. Warszawa: Wydawnictwo RM, 2020. ISBN 978-83-8151-341-8.
  • Wielka Encyklopedia Powszechna PWN T.1-4, wyd.PWN, W-wa 1976 rok
  • Encyklopedia Popularna PWN, wyd.PWN, W-wa 1982 rok