Powstanie szawelskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Powstanie szawelskie w roku 1769bunt chłopów w należącej do dóbr królewskich ekonomii w Szawlach na Litwie.

Przyczyną wybuchu powstania było przywracanie przez podkanclerzego Antoniego Tyzenhausa pańszczyzny, którą zniósł w ekonomii król Jan III Sobieski, a także zakładanie manufaktur opartych na nieodpłatnej pracy chłopów. Powstanie zostało stłumione przez wojska polsko-litewskie oraz rosyjskie.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Wielka Encyklopedia Powszechna PWN T.1-4, wyd.PWN, W-wa 1976 rok
  • Encyklopedia Popularna PWN, wyd.PWN, W-wa 1982 rok