Profesor nadzwyczajny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Profesor nadzwyczajny (z łac. professor extraordinarius) – stanowisko na uczelni przewidziane dla pracownika naukowego lub naukowo-dydaktycznego, który ma stopień naukowy doktora habilitowanego lub tytuł naukowy profesora[1]. Ustawodawca dopuszcza także zatrudnienie na stanowisku profesora nadzwyczajnego osoby, która ma jedynie stopień naukowy doktora oraz znaczne i twórcze osiągnięcia w pracy naukowej, jednak tylko na podstawie umowy o pracę[2]. Stanowisko profesora nadzwyczajnego jest niższe rangą od stanowiska profesora zwyczajnego. Na uczelniach morskich na stanowisku profesora nadzwyczajnego można zatrudnić doktora mającego dodatkowo najwyższy dyplom morski, to znaczy kapitana żeglugi wielkiej lub starszego mechanika.

Dla odróżnienia osoby mającej tytuł naukowy profesora od osoby zatrudnionej na stanowisku o tej nazwie stanowisko profesora nadzwyczajnego zwykło się pisać po nazwisku, razem z nazwą uczelni (przeważnie w postaci skrótowca), przez którą jest zatrudniony, na przykład:

  • dr hab. Jan Nowak, prof. UJ – zapis zgodny z polską normą, czyli poprawny[3]
  • dr hab. Jan Nowak, prof. nadzw. UJ – zapis dopuszczalny.

Ostatnio jednak coraz częściej spotyka się skrót „prof.” błędnie umieszczony przed nazwiskiem (w miejscu zarezerwowanym dla tytułu naukowego), na przykład:

  • prof. UJ dr hab. Jan Nowak – zapis często stosowany, niepoprawny
  • dr hab., prof. UJ Jan Nowak – zapis niepoprawny.

Przypisy

  1. Art. 114 ust. 2 ustawy z dnia 27 lipca 2005 roku Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz.U. z 2016 r. poz. 1842, z późn. zm.)
  2. Art. 115 ust. 1 i 5 ustawy z dnia 27 lipca 2005 roku Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz.U. z 2016 r. poz. 1842, z późn. zm.)
  3. Pytania i Odpowiedzi "Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów", www.ck.gov.pl [dostęp 2017-05-13].