Uczeń

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Uczeń szkoły wiejskiej w Niemczech, 1948

Uczeń – osoba pobierająca naukę. Dawniej: młody człowiek oddany do cechu, przyuczany do rzemiosła, określany także jako terminator[1]. W Polsce rozróżnia się określenia uczeń i alumn (uczeń seminarium duchownego) w odróżnieniu do krajów anglosaskich, gdzie używa się ich wymiennie.

Obecnie w Polsce uczeń to osoba uczęszczająca do szkoły podstawowej, gimnazjum i realizująca obowiązek szkolny (dzieci i młodzież w wieku od 7 do 18 lat[2]) lub uczęszczająca do jednej ze szkół ponadgimnazjalnych i realizująca obowiązek nauki.

Osoby dorosłe uczęszczające do szkół dla dorosłych nazywane są słuchaczami. Osoby kształcące się w szkole wyższej są nazywani studentami i doktorantami.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Filmowa nazwa angielska Terminator ma odmienne od polskiego znaczenie słowa terminator. W j. polskim oznacza ucznia uczącego się by uzyskać tytuł zawodowy czeladnika, terminującego u mistrza. W zamyśle piszącego scenariusz oznacza postać, która doprowadza do kresu, końca (łac. terminus) życia, czyli zabija.
  2. Art. 35 ust. 2 Ustawy Prawo oświatowe z dnia 14 grudnia 2016 r. (Dz.U. z 2020 r. poz. 910), zobacz też art. 70 ust. 1 zd. 2 Konstytucji RP.