Prosper Mérimée

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Prosper Mérimée

Prosper Mérimée (ur. 28 września 1803 w Paryżu, zm. 23 września 1870 w Cannes) – francuski dramaturg, historyk, archeolog i pisarz.

Życiorys[edytuj]

Pochodził z zamożnej rodziny. Studiował prawo, języki obce i literaturę. Był członkiem Akademii Francuskiej, a także senatorem i inspektorem generalnym zabytków historycznych.

Twórczość[edytuj]

Prosper Mérimée w młodości był związany z czasopismem literackim Globe. Debiutował w 1822 roku dramatem Cromwell (1822), następnie opublikował zbiór dramatów pt. Teatr Klary Gazul (1825), prezentując swoje dzieła jako odkryte przez siebie utwory nieznanych osób. Przedstawił w nim krytykę arystokracji i kleru. W 1828 roku opublikował dramat Żakeria, w którym przedstawił dzieje buntu chłopskiego z 1358 roku. W 1829 roku opublikował swoją jedyną powieść Kronika z czasów Karola IX, wyrażającą protest przeciwko fanatyzmowi. Sławę jednak przyniosły mu nowele i opowiadania. Początkowo były publikowane na łamach czasopism literackich, następnie zebrane m.in. w tomach Mozaika (1833) i Kolomba (1840). Do najgłośniejszych należą Wenus z Ille (1837), Mateo Falcone (1829), Colomba (1840), Lokis (1869) oraz Carmen (1845), na podstawie której Georges Bizet stworzył słynną operę o tym samym tytule.

Mérimée był też tłumaczem literatury rosyjskiej, zwłaszcza dzieł Aleksandra Puszkina, a także utworów hiszpańskich i angielskich.

Po śmierci opublikowano również jego obfitą korespondencję: Listy do nieznajomej (1874) i Dzieje drugiego cesarstwa (1881).

Wybrane Opowiadania[edytuj]

  • Mateo Falcone (1829)
  • Wizja Karola XI (1829)
  • Tamango (1830)
  • Waza etruska (1830)
  • Mozaika (1833)
  • Podwójna omyłka (1833)
  • Czyśćcowe dusze (1834)
  • Wenus z Ille (1837)
  • Colomba (1840)
  • Carmen (1845)
  • Uliczka Lukrecji (1846)
  • Lokis (1869)

Ekranizacje[edytuj]

 Z tym tematem związana jest kategoria: Filmowe adaptacje utworów Prospera Mérimée.


Linki zewnętrzne[edytuj]