Przekop Talowskiego i wiadukt kolejowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Most kolejowy nad ul. Lubicz wraz z murami oporowymi podkopu
Obiekt zabytkowy nr rej. A-597 15.XI.1977
Widok na wiadukt kolejowy z kładki dla pieszych.
Widok na wiadukt kolejowy z kładki dla pieszych.
Państwo  Polska
Województwo  małopolskie
Miejscowość Kraków
Adres ul. Lubicz
Architekt Teodor Talowski
Rozpoczęcie budowy 1896
Ukończenie budowy marzec 1898
Położenie na mapie Krakowa
Mapa lokalizacyjna Krakowa
Przekop Talowskiego i wiadukt kolejowy
Przekop Talowskiego
i wiadukt kolejowy
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa małopolskiego
Przekop Talowskiego i wiadukt kolejowy
Przekop Talowskiego
i wiadukt kolejowy
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Przekop Talowskiego i wiadukt kolejowy
Przekop Talowskiego
i wiadukt kolejowy
Ziemia50°03′53″N 19°56′51″E/50,064722 19,947500

Przekop Talowskiego i wiadukt kolejowy – dwupoziomowe skrzyżowanie szlaków komunikacyjnych w Krakowie. Powstało w latach 1896-1898 po wybudowaniu wiaduktu w ciągu linii kolejowej nr 91 i obniżeniu nawierzchni ulicy Lubicz.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wiadukt kolejowy wybudowano w latach 1896-1898, równocześnie obniżono nawierzchnię ul. Lubicz, która została ujęta w mury oporowe. Wcześniej ulica Lubicz krzyżowała się z torami kolejowymi na jednym poziomie, co powodowało znaczne utrudnienia w ruchu na ważnym trakcie do Mogiły. Inwestycja została sfinansowana przez austriacką kolej państwową. Projekt techniczny przygotowali jej specjaliści, natomiast projekt architektoniczny wiaduktu, przekopu i murów oporowych zlecono do wykonania krakowskiemu architektowi Teodorowi Talowskiemu[1].

Przęsło wiaduktu ma konstrukcję metalową, wspartą na 16 kamiennych kolumnach ustawionych w obniżeniu ul. Lubicz w dwóch rzędach[1]. Na kutych balustradach wiaduktu z okazji 50. rocznicy objęcia tronu przez Franciszka Józefa I umieszczono po obydwu stronach monogramy i koronę cesarza. Mur oporowy, boniowany, dzielony ryzalitami zwieńczonymi filarkami na których pierwotnie osadzone były gazowe latarnie[2], został zbudowany z piaskowca ciężkowickiego[1]. Po obydwu stronach jezdni znajdują się schody umożliwiające zejście do przekopu z poziomu placu dworcowego i chodników.

W 2006 r. obiekt został gruntownie zmodernizowany. Wyremontowano przęsła wiaduktu, odrestaurowano zabytkowe mury oporowe, przywrócono detale i historyczną kolorystykę balustrad. Dodatkowo na zwieńczeniach kamiennych filarów zamontowano latarnie elektryczne imitujące znajdujące się tam pierwotnie oświetlenie gazowe[2]. Inwestycja „Modernizacja wiaduktu kolejowego wraz z murami oporowymi nad ulicą Lubicz” zdobyła główna nagrodę w ogólnopolskim konkursie „Modernizacja Roku 2006”, w kategorii „Rewitalizacja Obszarów i Zespołów Urbanistycznych”[2][3].

Wiadukt stanowi jeden z obiektów na trasie Krakowskiego Szlaku Techniki utworzonego 6 kwietnia 2006 r.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]